Μάτ Μπάσμπι Ο αναμορφωτής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Εάν ο Άλεξ Φεργκιουσον θεωρείται ο αναμορφωτής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην σύγχρονη εποχή, ο Μάτ Μπάσμπι είναι ο άνθρωπος που της άλλαξε ριζικά την ιστορία της, όντας ο προπονητής που οδήγησε για πρώτη φορά αγγλική ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Ερίκ Καντονά "King Eric"

Χαρισματικός, αυθόρμητος, ειλικρινής, ένας απο τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές της γενιάς του, ιδιαίτερα αγαπητός στους οπαδούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ο Ερίκ Καντονά που τίμησε και με το παραπάνω την φανέλα με το νούμερο 7 και με χαρακτηριστικό τον σηκωμένο γιακά, δεν είναι τυχαίο ότι το 2001 σε ψηφοφορία του το επίσημο περιοδικό Inside United  τον ανακήρυξε ως τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.

Αλβάρο Χεστίδο "El Caballero de Deporte"

Ήταν απο τα βασικά γρανάζια στον χώρο της μεσαίας γραμμής στην μεγάλη ομάδα της Ουρουγουάης στις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Ο Αλβάρο Χεστίδο αποτέλεσε επίσης σημαντικό κομμάτι και για την Πενιαρόλ.

Ντιέγκο Σιμεόνε "El Cholo"

Όταν ήταν 14 ετών ο Ντιέγκο Σιμεόνε ο προπονητής του στους νέους Βικτόριο Σπινέτο του έδωσε το παρατσούκλι "Cholo" λόγω του τρόπου παιξίματος που του θύμιζε τον πρώην παίκτη της Μπόκα Τζούνιορς Καρμέλο Σιμεόνε που είχε και αυτός το ίδιο ψευδώνυμο. Ήταν ένας από τους  σκληροτράχηλους αμυντικούς μέσους που ανέδειξε το αργεντίνικο ποδόσφαιρο που πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα σε Ισπανία και Ιταλία.

Νίλτον Σάντος H "Εγκυκλοπαίδεια"

Σε μία εποχή που οι μπακ γενικότερα δεν είχαν μεγάλη επίδραση στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας τους, ο Nilton Reis dos Santos που αγωνιζόταν ως αριστερός μπακ ήταν από τους πρώτους που συνείσφεραν στην ανάπτυξη της ομάδας. "Ποτέ δεν ζήλεψα τα χρήματα που παίρνουν οι σημερινοί παίκτες πάρα μόνο την ελευθερία που τους δίνεται να βγαίνουν και μπροστά" έλεγε χαρακτηριστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι το παρατσούκλι του ήταν "Εγκυκλοπαίδεια" εξαιτίας της γνώσεις που είχε για το το ποδόσφαιρο αποδεικνύοντας το πόσο ολοκληρωμένος ήταν.

Πέδρο Πετρόνε "Artillero"

Το παρατσούκλι του ήταν "Artillero" που στα ελληνικά σημαίνει πυροβολητής αφού ο Πέδρο Πετρόνε διέθετε πολύ δυνατά πόδια. Παρότι ήταν ιδιαίτερα δυνατός η ταχύτητα του ήταν παροιμιώδης αφού όπως λένε οι σύγχρονοι του μπορούσε να τρέξει τα 100 μέτρα στα 11 δευτερόλεπτα όταν το ρεκόρ εκείνη την εποχή ήταν στα 10 δευτερόλεπτα και 40 εκατοστά. Μάλιστα αρκετοί θεωρούν ότι αυτός ήταν η αιτία για να θεσπίσει και να εφαρμόσει η FIFA το 1925 τον κανονισμό του "οφσάιντ"

Αμέρικο Γκαγιέγκο "El Tolo"

Ο Americo Ruben "Tolo" Gallego ήταν από τους βασικούς συντελεστές στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978, και ένας από τους καλύτερους κεντρικούς αμυντικούς που ανέδειξε το αργεντίνικο ποδόσφαιρο. Επίσης σημαντική και η συνεισφορά του στην Ρίβερ Πλέιτ με την οποία κατέκτησε εγχώριους και διεθνείς τίτλους και σαν παίκτης αλλά και σαν προπονητής.

Σάντρο Ματσόλα Ο "μίστερ Ίντερ"

Δεν είναι και λίγο πράγμα ο πατέρας σου να είναι ο Βαλεντίνο Ματσόλα o αρχηγός της μεγάλης Τορίνο της δεκαετίας του '40 που χάθηκε τόσο άδοξα στο αεροπορικό δυστύχημα της 4ης Μαΐου του 1949. Όμως ο Αλέσσαντρο Ματσόλα περί αυτού ο λόγος δεν λύγισε από το βάρος της σύγκρισης κάνοντας μια εκπληκτική καριέρα φορώντας την φανέλα μόνο μίας ομάδας της Ίντερ.

Ταρκίσιο Μπούρνιτς Ο "βράχος"

Μπορεί να μην διέθετε την μεγάλη τεχνική κατάρτιση όμως ο Ταρκίσιο Μπούρνιτς ήταν ένας εργάτης που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις επιτυχίες της Ίντερ αλλά και της Εθνικής Ιταλίας. Ο "βράχος" όπως τον "ονόμασε" ο συμπαίκτης του στους "νερατζούρι" Αρμάντο Πίκι όταν σε μια σύγκρουση του Κάρλο Νοβέλι με τον Μπούρνιτς ο Νοβέλι ανέφερε χαρακτηριστικά ότι αισθάνθηκε ότι έπεσε πάνω σε βράχο.

Χούλιο Μοντέρο "El Mudo"

Στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου υπάρχουν συνολικά 23 οικογένειες που είχαν την χαρά να δουν τόσο τον πατέρα όσο και τον υιό να παίρνει μέρος στην μεγάλη αυτή διοργάνωση. Μία αντίστοιχη περίπτωση στην Ουρουγουάη ήταν και αυτή των Μοντέρο με την αρχή να την κάνει ο Χούλιο Μοντέρο.

Λεονέλ Σάντσες Το "λιοντάρι" της Χιλής

Είναι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ποτέ το χιλιανικό ποδόσφαιρο και απο τους κορυφαίους στην Λατινική Αμερική. Άλλωστε για αυτό τον λόγο ο Leonel Guillermo Sanchez Lineros επιλέχθηκε στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το λατινοαμερικάνικο ποδόσφαιρο τον 20ο αιώνα.

Άντρες Εσκομπάρ "El Caballero del Futbol"

22 Ιουνίου 1994 "Ρόουζ Μπόουλ" Πασαντένα Καλιφόρνια τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, και οι οικοδεσπότες Αμερικάνοι υποδέχονται την Κολομβία στην δεύτερη αγωνιστική του 1ου ομίλου. Στο 35ο λεπτό η "αστεροέσσα" ανοίγει το σκορ όταν από την σέντρα του Τζόν Χάρκς ο Άντρες Εσκομπάρ στην προσπάθεια του να απομακρύνει την στέλνει στα δίχτυα του Όσκαρ Κόρντομπα. Οι οικοδεσπότες επικρατούν τελικά με 2-1 και οι "καφετέρος" παρότι επικρατούν της Ελβετίας με 2-0 την τελευταία αγωνιστική έμειναν εκτός συνέχειας της διοργάνωσης.

Ότμαρ Χίτσφελντ Ο "στρατηγός"

Είναι ένας απο τους πιο πετυχημένους τεχνικούς στο γερμανικό ποδόσφαιρο και όχι μόνο. Ο Ότμαρ Χίτσφελντ είναι ένας απο τους πέντε τεχνικούς που έχουν κατακτήσει το Champions League με δύο διαφορετικές ομάδες.

Τζάλμα Σάντος Ο τσαγκάρης που έγινε ποδοσφαιριστής

Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους δεξιούς μπακ όχι μόνο της Βραζιλίας αλλά και όλων των εποχών. Πήρε μέρος σε τέσσερις συνεχόμενες τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων και μαζί με τον Φράντς Μπεκενμπάουερ είναι οι μοναδικοί οι οποίοι έχουν καταφέρει να συμπεριληφθούν στην κορυφαία εντεκάδα τριών συνεχόμενων διοργανώσεων. Ο λόγος για τον Djalma Pereira Dias dos Santos πιο γνωστός ως Τζάλμα Σάντος που γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 1929.

Γουίλσον Πιάτσα Ο "αλιγάτορας"

Ο Γουίλσον Ντα Σίλβα Πιάτσα ήταν βασικός και αναντικατάστατος στην αμυντική γραμμή της Βραζιλίας  στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970 στα γήπεδα του Μεξικό.

Γιόζεφ Μάζοπουστ Ο Τσέχος "Ιππότης"

Ήταν απο τους βασικούς πρωταγωνιστές ούτως ώστε η Τσεχοσλοβακία να φτάσει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962 στην Χιλή, Για αυτό τον λόγο άλλωστε ο Γιόζεφ Μάζοπουστ ανακηρύχθηκε ως ο κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής εκείνη την χρονιά. 

Μπομπ Πέισλι Η "ταπεινή ιδιοφυία"

Μία απο τις μεγαλύτερες προπονητικές φυσιογνωμίες του αγγλικού και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ο Μπομπ Πέισλι υπηρέτησε την Λίβερπουλ απο διάφορα πόστα για πάνω απο 40 χρόνια. Το 2013 το ESPN και το World Soccer σε ψηφοφορίες τον ανέδειξαν στην 4η και στην 8η θέση των καλύτερων προπονητών όλων των εποχών αντίστοιχα, ενώ το France Football το  2019 στην 26η θέση.

Τέλμο Θάρα H "μεγάλη" καρδιά ενός Βάσκου

Ήταν γέννημα θρέμμα Βάσκος, από τη στιγμή που είδε το φως του ήλιου στις 20 Ιανουαρίου του 1921. Μάλιστα επέλεξε να αγωνισθεί με την βασκική Μπιλμπάο -κατακτώντας ένα πρωτάθλημα το 1943 και τέσσερα κύπελλα Ισπανίας το 1943, το 1944, το 1945, το 1950 και το 1955-, σε μια εποχή που οι συμπατριώτες του δεν είχαν και τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης από το καθεστώς του Φράνκο. Ο λόγος για τον τεράστιο ποδοσφαιριστή και άνθρωπο Τέλμο Ζαραοναίντια Μοντόγια ή ως γνωστό, Τέλμο Θάρα.

Χέλμουτ Σεν Ο προπονητής των τίτλων

Είναι ο πιο επιτυχημένος τεχνικός στην ιστορία της Εθνικής Γερμανίας με Παγκόσμιο Κύπελλο και Πρωτάθλημα Ευρώπης στην κατοχή του. Ναι μεν είχε την τύχη να διαχειριστεί ένα σπουδαίο ρόστερ, όμως με την κατάλληλη διαχείριση κατάφερε να πάρει απο όλους το καλύτερο δυνατό. 

Καρλ Χάιντς Σνέλιγκερ "Volkswagen"

Θεωρείται ένας απο τους κορυφαίους αμυντικούς  της δεκαετίας του '60 και έκ των κορυφαίων αριστερών αμυντικών γενικότερα. Ο Καρλ Χάιντς Σνέλιγκερ, ήταν πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι με ταχύτητα, μπορούσε να βοηθήσει την ανάπτυξη του παιχνιδιού απο πίσω, καλός στην τακτική ενώ άνετα μπορουσε να παίξει και με παρτενέρ στην άμυνα.

Ολίμπια Ασουνσιόν η βασίλισσα των τροπαίων

Θεωρείται και είναι η κορυφαία ομάδα της Παραγουάης, αφού η Ολίμπια Ασουνσιόν είναι η μοναδική ομάδα της χώρας που έχει κερδίσει τίτλους στην ήπειρο της Λατινικής Αμερικής ενώ κατέχει και την πρωτοκαθεδρία στα εγχώρια Πρωταθλήματα.

Ρίβερ Πλέιτ συλλέκτης τίτλων

Η Διεθνής Ομοσπονδία Στατιστικής και Ποδοσφαίρου την έχει ανακηρύξει για τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 ένατη στην λίστα με όλα τα κλαμπ του κόσμου. Η Ρίβερ Πλέιτ είναι η ρέκορντμαν κατακτήσεων των εγχώριων τίτλων και μαζί με την "άσπονδη" φίλη της Μπόκα Τζούνιορς συνθέτουν ένα απο τα κορυφαία ποδοσφαιρικά ντέρμπι του πλανήτη.

Ιντεπεντιέντε οι "κόκκινοι διάβολοι" της Λατινικής Αμερικής

Είναι η ομάδα που κατέχει τα περισσότερα Copa Libertadores στην ιστορία της διοργάνωσης, έχοντας μάλιστα το ρεκόρ των περισσότερων συνεχόμενων παρουσιών (4) στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της Λατινικής Αμερικής. Η Club Atletico Independiente αποτελεί μία εκ των "big five"  του αργεντίνικου ποδοσφαίρου και σε τίτλους υπολείπεται μόνο απο τις Ρίβερ Πλέιτ και Μπόκα Τζούνιορς.

Μπόκα Τζούνιορς η κυρίαρχος της Αργεντινής και της Λατινικής Αμερικής

Είναι ένα απο τα μεγαλύτερα κλαμπ όχι μόνο στην Λατινική Αμερική αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι μαζί με την Μίλαν και την Ρεάλ Μαδρίτης έχει κερδίσει 18 διεθνείς τίτλους αναγνωρισμένους απο την FIFA, έχει κερδίσει όλου τους τίτλους της CONMEBOL και σύμφωνα με την IFFHS(Διεθνής Ομοσπονδία Στατιστικής και Ποδοσφαίρου) είναι η κορυφαία ομάδα στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα.

Χέλμουτ Ραν "Der Boss"

Τον έλεγαν "Der Boss(σ.σ. το αφεντικό)" για την ηγετική φυσιογνωμία που έβγαζε στο γήπεδο και "Κανόνι απο το Έσεν" γα την εκτελεστική του ικανότητα. Ο Χέλμουτ Ράν έμεινε στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου ως ο άνθρωπος που με το "χρυσό" γκολ του στον τελικό της Βέρνης έστεψε την Γερμανία Παγκόσμια Πρωταθλήτρια. 

Φρίτς Βάλτερ ο "χρυσός" αρχηγός

Είναι ο ένας απο τους πέντε ποδοσφαιριστές που κατέχουν τον τίτλο του επιτίμου αρχηγού. Ο Φρίτς Βάλτερ τον Νοέμβριο του 2003 επιλέχθηκε απο την Γερμανική Ομοσπονδία στα πενήντα χρόνια απο την ίδρυση της UEFA ως ο "χρυσός" παίκτη της για αυτή την περίοδο(1954-2003).

Σαν Λορέντζο με την ευλογία του Πάπα

Aνήκει στο κλαμπ των πέντε μεγάλων της Αργεντινής που το 1934 με την θεμελίωση της Ομοσπονδίας ποδοσφαίρου απέκτησαν το δικαίωμα η ψήφος τους να έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τους υπολοίπους, ενώ μην ξεχνάμε ότι ο πάπας Φραγκισκός Αργεντινός στην καταγωγή ήταν φανατικός οπαδός της.

Κρουζέιρο οι "αλεπούδες" της Βραζιλίας

Ήταν μία από τις πέντε μόλις ομάδες που δεν είχαν υποβιβαστεί ποτέ στη δεύτερη τη τάξει εθνική κατηγορία του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος κάτι που έγινε τον Δεκέμβριο του 2019. Όλα αυτά όταν λίγα χρόνια πριν το 2003 κατάφερνε να πετύχει το εγχώριο τρέμπλ, πολιτειακό πρωτάθλημα, Κύπελλο και Πρωτάθλημα Βραζιλίας και είναι η μόνη ομάδα που το έχει πετύχει. 

Γιόζεφ "Ζέπ" Χέρμπεργκερ To "θαύμα της Βέρνης"

Οδήγησε την εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας στην πρώτη της μεγάλη επιτυχία λίγα χρόνια μετά την ήττα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ζέπ Χερμπέργκερ είναι ο τεχνικός με τα περισσότερα παιχνίδια στον πάγκο της "νάτσιοναλ μάντσαφτ".  

Ούβε Ζέελερ ο "μίστερ Αμβούργο"

Είναι ένας απο τους κορυφαίους Γερμανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Αυτό αποτυπώθηκε το 1972 όταν η Γερμανική Ομοσπονδία ανακήρυξε τον Ούβε Ζέελερ επίτιμο αρχηγό της εθνικής ομάδας μετά τον Φρίτς Βάλτερ.

Ομπντούλιο Βαρέλα "El Negro Jefe"

Σύμφωνα με την IFFHS o Ομπντούλιο Βαρέλα ήταν ανάμεσα στους 13 καλύτερους παίκτες της Νοτίου Αμερικής του 20ου αιώνα. Η πιο σημαντική όμως στιγμή στην καριέρα του "El Negro Jefe(σ.σ. νέγρος αρχηγός)" δεν ήταν άλλη από το ότι ως αρχηγός της "σελέστε" σήκωσε στο "Μαρακανά" το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της.

Λαντισλάο Μαζούρκιεβιτς "Chiquito"

Η παρουσία του κάτω από τα δοκάρια της "σελέστε" μπορεί να μην συνδυάστηκε από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου παρόλα αυτά ο Λαντισλάο Μαζούρκιεβιτς αποτελεί μία από τις θρυλικότερες μορφές του ουρουγουανικού ποδοσφαίρου.

Τζον Τσάρλς Ο "ευγενικός γίγαντας"

Θεωρείται απο πολλούς ως ο πληρέστερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε ποτέ το βρετανικό ποδόσφαιρο. Ο Τζον Τσάρλς μπορούσε άνετα να παίζει τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, αφού διέθετε φυσική δύναμη, τεχνική, αίσθηση του χώρου, ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι και έφεση στο σκοράρισμα.  Συμπεριλήφθηκε στους 100 κορυφαίους που έχουν αγωνιστεί ποτέ στην Βρετανία, όπως και το ότι εισήχθη στο Hall of Fame το 2002.

Λουίς Μόντι "Doble Ancho"

Ο Λουίς Μόντι κατέχει ένα ρεκόρ μοναδικό στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων αφού κατάφερε να βρεθεί σε δύο συνεχόμενους τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου με δύο διαφορετικές εθνικές ομάδες, το 1930 με την Αργεντινή και το 1934 με την Ιταλία όπου μάλιστα αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής.

Βιρτζίλιο Ροζέτα Ο "ογκόλιθος"

Ο Βιρτζίλιο Ροζέτα συγκρότησε μαζί με τον Τζιανπιέρο Κόμπι και τον Ουμπέρτο Καλιγκάρις τόσο στην Εθνική Ιταλίας όσο και στην Γιουβέντους ίσως μία από τις καλύτερες αμυντικές τριπλέτες που εμφανίστηκαν στο ιταλικό ποδόσφαιρο.

Τζιαμπιέρο Μπονιπέρτι Ο κύριος "Γιουβέντους"

Υπηρέτησε την Γιουβέντους από τρία διαφορετικά πόστα ως παίκτης, ως πρόεδρος αλλά και ως διευθύνων σύμβουλος από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 έως και τα μέσα της δεκαετίας του '90 με μικρά διαλείμματα λόγω πολιτικής και της ενασχόλησής του με το Ευρωκοινοβούλιο. Ο λόγος για τον επίτιμο πρόεδρο της "Γηραιάς Κυρίας" Τζιαμπιέρο Μπονιπέρτι την αναμφίβολα πιο εμβληματική φυσιογνωμία του συλλόγου μαζί με την οικογένεια Ανιέλι.

Ομάρ Σίβορι Ο πρόγονος του Μαραντόνα

Από πολλούς έχει χαρακτηριστεί ως το ποδοσφαιρικό πρότυπο του Ντιέγκο Μαραντόνα αφού οι δύο αυτές μεγάλες προσωπικότητες έμοιαζαν σε αρκετά πράγματα τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων. Ο λόγος για τον Ομάρ Σίβορι ο οποίος πέρα απο την εκτελεστική δεινότητα που διέθετε, ήταν ιδιαίτερα καλός στο να δημιουργεί για τους συμπαίκτες του. 

Σίλβιο Πιόλα Ο άνθρωπος των ρεκόρ

Κατέχει την τρίτη θέση στην λίστα των σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Ιταλίας, είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ιταλικό Πρωτάθλημα με 290 τέρματα απο τα οποία 274 στην SERIE A, τέταρτος στις συμμετοχές ενώ έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ του καμπιονάτο με τρεις διαφορετικές ομάδες. 

Τζιουζέπε Μεάτσα "Il Balilla"

Του άρεσαν τα ανοιχτά αμάξια, οι γυναίκες και οι σαμπάνιες, και ήταν ο μόνος διεθνής Ιταλός ποδοσφαιριστής που του επιτρεπόταν να καπνίσει. Δεν ήταν τυχαίο άλλωστε ότι ο Τζιουζεπε Μεάτσα ήταν ο πρώτος της γενιάς του που είχε προσωπικούς χορηγούς και που έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο. Διακρινόταν τόσο ως κεντρικός επιθετικός αλλά είχε την ίδια ικανότητα και στα πλάγια με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση και ευχέρεια στο σκοράρισμα.

Βιτόριο Πότσο Ο "μαέστρος"

Είναι ο μοναδικός προπονητής που έχει καταφέρει να κατακτήσει δύο συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα. Ο λόγος για τον Βιτόριο Πότσο τον "μεγάλο μαέστρο" όπως τον ονόμαζαν ο οποίος γεννήθηκε στο Τορίνο στις 2 Μαρτίου του 1886.

Ατίλιο Φεράρις "Το λιοντάρι του Χάιμπουρι"

Ήταν ο "Τζόρτζ Μπέστ" της εποχής του, ένας άνθρωπος που πέρα από το ποδόσφαιρο είχε και άλλα πάθη στην ζωή του όπως τις γυναίκες, τα ξενύχτια και κάθε είδους καταχρήσεις. Η ειρωνεία για τον Ατίλιο Φερράρις ήταν ότι έφυγε από την ζωή μέσα σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στις 8 Μαΐου του 1947 κατά την διάρκεια ενός αγώνα επίλεκτων.

Ούγκο Λοκατέλι O "αήττητος"

Ο Ούγκο Λοκατέλι είναι ένας απο τους μόλις τέσσερις Ιταλούς ποδοσφαιριστές που γεύτηκαν την χαρά ενός χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου και την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παράλληλα κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ αφού όσες φόρεσε την φανέλα της "σκουάντρα ατζούρα" δεν ηττήθηκε ποτέ.

Άντζελο Σκιάβιο Ο "Μπολονέζος"

Ήταν ένας από τους πιο προικισμένους επιθετικούς που ανέδειξε το ιταλικό ποδόσφαιρο στις δεκαετίες του '20 και του '30. Ο Άντζελο Σκιάβιο συνδύαζε την τεχνική με την ταχύτητα και για αυτό τον λόγο ο πολυμήχανος Βιτόριο Πότσο άλλαξε θέση στον Τζιουζέπε Μεάτσα ούτως ώστε να χωρέσει και τους δύο στην ίδια ενδεκάδα στο νικηφόρο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934.

Αλμπέρτο Σουπίτσι Ο "El Professor"

Ήταν ο πρώτος προπονητής που είχε την τιμή να σηκώσει το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας το 1930. Ο λόγος για τον Αλμπέρτο Σουπίτσι ο οποίος μάλιστα είναι ο νεότερος προπονητής που κατάφερε να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο σε ηλικία μόλις 31 ετών.

Γκόρντον Μπάνκς Η "Τράπεζα της Αγγλίας"

Θεωρείται ο καλύτερος Άγγλος τερματοφύλακας όλων των εποχών, ενώ σε αρκετές λίστες είναι στην δεύτερη θέση πίσω μόνο απο τον Λεβ Γιασίν για τον κορυφαίο τερματοφύλακα όλων των εποχών. Ο Γκόρντον Μπάνκς είχε το παρατσούκλι "Τράπεζα της Αγγλίας" για το γεγονός ότι μπορούσε να κρατήσει την εστία του ανέπαφη αλλά και το "Κινέζος" εξαιτίας των σχιστών ματιών του,

Μπόμπι Μούρ To "μυαλό" της Αγγλίας

"Είναι ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς που αντιμετώπισα ποτέ" δήλωνε ο Πελέ για τον Μπόμπι Μουρ, ενώ και ο Φράντς Μπεκενμπάουερ τον θεωρούσε ως τον κορυφαίο αμυντικό στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Η ικανότητα του να "διαβάζει" το παιχνίδι και να βγαίνει μπροστά απο τον αντίπαλο, απείχε πολύ απο τον κλασικό τύπο του "σκληρού" αμυντικού.

Τζέφ Χάρστ Ο κύριος "χατ-τρικ"

Είναι ο μοναδικός παίκτης που έχει καταφέρει να πετύχει χατ-τρικ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Τζεφ Χάρστ ένας απο τους κορυφαίους Άγγλους επιθετικούς έχει περάσει στην ιστορία και για το περίφημο "γκόλ-φάντασμα" κόντρα στην Δυτική Γερμανία.

Τζίμι Γκρίβς Greavsie

Τέταρτος σκόρερ όλων των εποχών στην εθνική Αγγλίας, δεύτερος σκόρερ της Τότεναμ όλων των εποχών πίσω απο τον Χάρι Κέιν με 266 τέρματα και πρώτος σκόρερ της πρώτης κατηγορίας με 357 τέρματα. Ο λόγος για τον Τζίμι Γκρίβς έναν απο τους κορυφαίους επιθετικούς που ανέδειξε το αγγλικό ποδόσφαιρο.

Νερέο Ρόκο "El Paron"

Άν και πολλοί ερίζουν για την πατρότητα του όρου "κατένατσιο" και ποια χώρα το εφήυρε, ο Νερέο Ρόκο είναι ίσως απο τους πρώτους που το εφάρμοσαν στην Ιταλία και κατάφερε να θεωρείται ένας απο τους καλύτερους προπονητές που έβγαλε ποτέ η Ιταλία και γενικότερα το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.   

Τσέζαρε Μαλντίνι ο πρεσβύτερος

Μπορεί για πολλούς ο Τσέζαρε Μαλντίνι να αναφέρεται κατά κύριο λόγο ως ο πατέρας του Πάολο Μαλντίνι όμως αυτό δεν αναιρεί ότι είναι μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες του ιταλικού ποδοσφαίρου ενώ αποτέλεσε και για πολλά χρόνια σημαντικό στέλεχος της Μίλαν αλλά και της Εθνικής Ιταλίας.