Είναι ένας απο τους κορυφαίους Γερμανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Αυτό αποτυπώθηκε το 1972 όταν η Γερμανική Ομοσπονδία ανακήρυξε τον Ούβε Ζέελερ επίτιμο αρχηγό της εθνικής ομάδας μετά τον Φρίτς Βάλτερ.
Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου του 1936 στο Αμβούργο και δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι όλη του η ζωή ήταν η HSV. Άλλωστε και ο πατέρας του αγωνίστηκε εκεί στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, οπότε τόσο ο ίδιος αλλά και ο αδερφός του πήγαν απο το 1946 έως το 1953 στις ακαδημίες.
Τον Αύγουστο του 1953 για πρώτη φορά μπήκε στην πρώτη ομάδα κόντρα στην Γκέτλιγκεν σε φιλικό παιχνίδι, το 1954 θα αποδειχθεί σημαδιακή χρονιά. Αφενός γιατί τον Ιούλιο μετά απο ειδική άδεια εντάχθηκε κανονικά στην πρώτη ομάδα, αφετέρου τον Αύγουστο θα κάνει ντεμπούτο κόντρα στην Χόλστεν Κίελ,
Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στην Oberliga Nord και έφτασε πολύ κοντά στον τίτλο του Γερμανικού Πρωταθλήματος το 1957 και το 1958 αλλά στον τελικό ηττήθηκε απο Μπορούσια Ντόρτμουντ και Σάλκε αντίστοιχα.
Η τρίτη όμως θα είναι φαρμακερή το 1960 όταν και κόντρα στην Κολωνία στην Φρανκφούρτη θα κατακτήσει τον τιτλό με τον Ζέελερ να πετυχαίνει δύο γκολ, με το δεύτερο να είναι και το νικητήριο. Το 1961 η Ίντερ θα του κάνει μια δελεαστική πρόταση προσφέροντας του το ποσό των 1,2 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων.
Υπήρξε γενικός ξεσηκωμός, ακόμα και ο Άντι Ντάσλερ του πρότεινε να αναλάβει αντιπρόσωπος της εταιρίας στην νοτιοδυτική Γερμανία με τον όρο να παραμείνει στο Αμβούργο. Ο Ζέελερ θα πειστεί και θα παραμείνει και το 1963 θα πανηγυρίσει το Κύπελλο κόντρα στην Μπορούσια Ντόρτμουντ πετυχαίνοντας και τα τρία γκολ του τελικού.
Την περίοδο 1963-1964 ήταν πρώτος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα με 30 γκολ, ενώ το το 1968 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο Ρότερνταμ στην ήττα απο την Μίλαν με 2-0. Τον Μάιο του 1972 θα ανακοινώσει το τέλος της καριέρας του, έχοντας 587 συμμετοχές, στην δεύτερη θέση όλων των εποχών πίσω μόνο απο τον Μάνφρεντ Κάλτς, ενώ έχει πετύχει και 494 γκολ πρώτος σκόρερ όλων των εποχών.
Στις 23 Απριλίου του 1978 μαζί με τον συμπαίκτη του Φράντς Γιόζεφ Χένιγκ αγωνίστηκαν για ένα παιχνίδι με την Cork Celtic FC απέναντι στην Σάμροκ Ροβερς, σαν χάρη προς την ADIDAS με την οποία είχε επαγγελματική σχέση. Παρόλα αυτά το συγκεκριμένο παιχνίδι καταχωρήθηκε ως επίσημο, στο οποίο αν και είχε αποσυρθεί απο το 1972 πέτυχε δύο τέρματα.
Στις 16 Οκτωβρίου του 1954 στο Αννόβερο σε φιλικό παιχνίδι κόντρα στην Γαλλία έκανε ντεμπούτο. Πήρε για πρώτη φορά μέρος σε Παγκόσμιο Κύπελλο στα γήπεδα της Σουηδίας όπου σε πέντε παιχνίδια πέτυχε 2 γκολ κόντρα σε Αργεντινή και Τσεχοσλοβακία.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Χιλής το 1962 συμμετείχε σε τέσσερα παιχνίδια όπου και πάλι πέτυχε δύο τέρματα κόντρα σε Ελβετία και Χιλή. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Αγγλίας το 1966 ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας που έφτασε μέχρι τον τελικό όπου και ηττήθηκε απο τους οικοδεσπότες με 3-2 στην παράταση.
Παρών σε όλα τα παιχνίδια και για τρίτη συνεχόμενη φάση πέτυχε δύο τέρματα κόντρα σε Ισπανία και Ουρουγουάη. Το 1968 είχε δηλώσει την επιθυμία να σταματήσει απο την εθνική αλλά χάρις στην επιμονή του Χέλμουτ Σεν έπαιξε για τέταρτη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο αυτό του 1970 στο Μεξικό όπου κατετάγη τρίτος.
Άν και δεν ήταν απο τις βασικές επιλογές έπαιξε σε όλα τα παιχνίδια και πέτυχε και τρία γκολ απέναντι σε Μαρόκο, Βουλγαρία και Αγγλία. Έπαιξε για 72η και τελευταία φορά στις 9 Σεπτεμβρίου του 1970 σε φιλικό παιχνίδι στην Νυρεμβέργη με την Ουγγαρία.
Πέτυχε 43 τέρματα απο τα οποία τα 9 σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ με τις 21 συμμετοχές σε τελική φάση κατέχει την ένατη θέση όλων των εποχών μαζί με τους Ντιέγκο Μαραντόνα, Βλάντισλαβ Ζμούντα, Ιβάν Πέρισιτς, Νικολά Οταμέντι και Τιμπό Κουρτουά.
Παράλληλα με την αντιπροσωπεία της ADIDAS είχε δημιουργήσει την δικιά του εταιρία αθλητικών ειδών την Uwe Seeler Moden. Το 1980 μαζί με τον Φράντς Μπεκενμπάουερ και τον Γουίλι Χόλντορφ μεταξύ άλλων έφτιαξαν την εταιρία “Schneeforscher eV”.
Συμμετείχε σε πολλές εθελοντικές ομάδες, φτιάχνοντας μάλιστα την δικιά του με την οποία μαζί και με άλλους πρώην ποδoσφαιριστές έδινε φιλικά παιχνίδια φιλανθρωπικού χαρακτήρα, όπως και στους Datschiburger Kickers
Το 1995 ανέλαβε την προεδρία του Αμβούργου στον οποίο παρέμεινε για 2,5 χρόνια αλλά παραιτήθηκε εξαιτίας οικονομικών ατασθαλιών χωρίς όμως ο ίδιος να έχει άμεση ανάμειξη αν και ανέλαβε την ευθύνη.
Το Ίδρυμα «Uwe Seeler Stiftung» ιδρύθηκε από τον ίδιο το 1996 και αποτελεί μία από τις πιο ουσιαστικές αποδείξεις της κοινωνικής του προσφοράς και της προσγειωμένης προσωπικότητάς του.
Ο ίδιος ο Ζέελερ συνήθιζε να λέει: «Όποιος χρωστάει τόσα πολλά στον αθλητισμό και περπατά στην ηλιόλουστη πλευρά της ζωής, πρέπει να επιστρέφει κάτι σε εκείνους που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να νιώσουν τέτοια ευτυχία και βρίσκονται στη σκιερή πλευρά».
Το ίδρυμα δημιουργήθηκε για να παρέχει άμεση οικονομική και υλική βοήθεια σε ανθρώπους που έχουν περιέλθει σε δύσκολη κατάσταση χωρίς δική τους υπαιτιότητα. Εστιάζει κυρίως σε άτομα με σωματικές, νοητικές ή ψυχικές αναπηρίες, ανθρώπους που λόγω της κατάστασης της υγείας τους είναι απολύτως εξαρτημένοι από τη βοήθεια άλλων.
Οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα λόγω ξαφνικών ασθενειών ή ατυχημάτων. Το ίδρυμα λειτουργεί κυρίως μέσω της εξατομικευμένης βοήθειας (βοήθεια ανά περίπτωση), εξετάζοντας ξεχωριστά τις ανάγκες κάθε ανθρώπου που ζητά στήριξη.
Μερικές από τις βασικές του δράσεις περιλαμβάνουν: Μετατροπές Σπιτιών: Χρηματοδοτεί (ολικά ή εν μέρει) εργασίες σε σπίτια ώστε να γίνουν προσβάσιμα σε αναπηρικά αμαξίδια, επιτρέποντας σε ανθρώπους με κινητικά προβλήματα να ζουν αυτόνομα.
Ειδικά Διαμορφωμένα Οχήματα: Έχει βοηθήσει δεκάδες οικογένειες με ανάπηρα μέλη να αποκτήσουν ή να μετατρέψουν οχήματα κατάλληλα για τη μεταφορά τους.
Κάλυψη Ιατρικών Εξόδων: Παρέχει ενισχύσεις για θεραπείες, φάρμακα και ειδικά βοηθήματα που δεν καλύπτονται από τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία. \
Στήριξη σε Παιδικά Νοσοκομεία & Hospice: Ενισχύει οικονομικά δομές φροντίδας παιδιών με ανίατες ασθένειες σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Αθλητισμός για Όλους: Είναι σταθερός υποστηρικτής των Special Olympics Hamburg, βοηθώντας άτομα με νοητική αναπηρία να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο μέσω του αθλητισμού.
Μέχρι το τέλος της ζωής του, δεν έδωσε απλώς το όνομά του στο ίδρυμα, αλλά εργαζόταν ενεργά για αυτό. Διοργάνωνε φιλανθρωπικούς αγώνες με την ομάδα παλαιμάχων του για τη συλλογή χρημάτων.
Ακόμα και στα γενέθλιά του, ζητούσε από τους καλεσμένους και τους θαυμαστές του να μην του πάρουν δώρα, αλλά να καταθέσουν χρήματα ως δωρεά στο ίδρυμα.
Μετά τον θάνατό του το 2022, η οικογένειά του, στενοί του φίλοι και παλιοί συμπαίκτες, όπως ο πρώην τερματοφύλακας Φρανκ Ροστ) συνέχισαν τη λειτουργία του ιδρύματος, διατηρώντας ζωντανή την κληρονομιά της καλοσύνης του
To 2001 του απονεμήθηκε απο την Γερμανική Ομοσπονδία το χρυσό μετάλλιο της τιμής, την ανώτερη ποδοσφαιρική διάκριση και το 2003 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο "Ευχαριστώ Ποδόσφαιρο".
Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου πολίτη του Αμβούργου, ήταν ο πρώτος αθλητής στην ιστορία της πόλης στον οποίο απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου δημότη μια διάκριση που συνήθως δίνεται μόνο σε κορυφαίους πολιτικούς και επιστήμονες..
Έξω απο το "Φόλκς Πάρκ Στάντιον" ανεγέρθηκε μνημείο προς τιμήν του απεικονίζοντας το αριστερό του πόδι, έχει ύψος 3,5 μέτρα, μήκος 5,15 μέτρα και πλάτος 2,3 μέτρα. Ζυγίζει περίπου 2,5 έως 4 τόνους και είναι εξολοκλήρου φτιαγμένο από μπρούντζο (ορείχαλκο), ενώ εσωτερικά υποστηρίζεται από ισχυρούς χαλύβδινους δοκούς και σχεδιάστηκε από τη Γερμανίδα γλύπτρια Μπριγκίτε Σμίτγκες.
Τα επίσημα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 24 Αυγούστου 2005, παρουσία του ίδιου του ποδοσφαιριστή, ο οποίος μάλιστα φωτογραφήθηκε χαμογελαστός καθισμένος πάνω στο μπρούντζινο «πόδι» του.
Γύρω από το μνημείο του Ζέελερ εκτείνεται το "Walk of Fame" του Αμβούργου, όπου είναι τοποθετημένες οι πλάκες με τα πραγματικά αποτυπώματα ποδιών (ή χεριών για τους τερματοφύλακες) περίπου 50 ακόμη ιστορικών θρύλων του συλλόγου, όπως ο Μάνφρεντ Καλτς, ο Φράντς Μπεκενμπάουερ (που έπαιξε εκεί στο τέλος της καριέρας του) και ο εμβληματικός φυσιοθεραπευτής Χέρμαν Ρίγκερ.
. Στις 21 Ιουλίου του 2022 σε ηλικία 85 ετών έφυγε απο την ζωή στο σπίτι του στο Νόρντερστέντ λίγο έξω απο το Αμβούργο, αφού όλο το προηγούμενο διάστημα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, το 2020 μάλιστα είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στη λεκάνη.
Η ταφή του έγινε αρχικά σε στενό οικογενειακό κύκλο, ωστόσο η γερμανική κοινωνία και ο κόσμος του ποδοσφαίρου διοργάνωσαν έναν μνημειώδη αποχαιρετισμό. Στις 10 Αυγούστου 2022, πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη επίσημη κρατική τελετή μνήμης μέσα στο γήπεδο του Αμβούργου.
Περίπου 8.000 φίλαθλοι βρέθηκαν στις κερκίδες, ανάμεσα στους 1.000 επίσημους προσκεκλημένους από την πολιτική, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό ήταν ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς (πρώην δήμαρχος Αμβούργου), ο πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας καθώς και πλήθος παλαιμάχων. [Η μουσική επένδυση έγινε από τη χορωδία ναυτών του Αμβούργου, αποτίοντας φόρο τιμής στις λιμανιώτικες ρίζες του.
Έξω από το γήπεδο του Αμβούργου υπάρχει το γιγαντιαίο χάλκινο γλυπτό που αναπαριστά το δεξί πόδι του Ούβε Ζέελερ. Μετά την ανακοίνωση του θανάτου του, το σημείο μετατράπηκε αμέσως σε έναν απέραντο «βωμό» από λουλούδια, κασκόλ και κεριά από χιλιάδες οπαδούς.
Σε όλα τα γερμανικά γήπεδα (Bundesliga 1 & 2), καθώς και στους αγώνες του Κυπέλλου Γερμανίας, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή, ενώ οι παίκτες αγωνίστηκαν με μαύρα περιβραχιόνια. Ακόμα και η Εθνική Γυναικών της Γερμανίας, που έπαιζε εκείνη την ημέρα στον προημιτελικό του Euro 2022, φόρεσε μαύρα περιβραχιόνια.
Είναι ένας από τους ελάχιστους παίκτες στην ιστορία της Γερμανίας, μαζί με τον Φριτς Βάλτερ, τον Φραντς Μπεκενμπάουερ κ.ά.) που έλαβαν αυτόν τον τίτλο του επίτιμου Αρχηγού της Εθνικής.
Την 1η Αυγούστου του 2024 ο δήμος του Αμβούργου έχει δώσει το όνομά του σε δρόμο κοντά στο γήπεδο, μετονόμασε την μέχρι τότε Sylvesterallee, τον κεντρικό δρόμο που περνάει ακριβώς μπροστά από το γήπεδο της ομάδας σε Uwe-Seeler-Allee 9, για να μείνει η μνήμη του ζωντανή στις επόμενες γενιές.
Όπως δήλωσε και ο Όλαφ Σολτς: «Για μένα, το σπουδαιότερο με τον Ούβε Ζέελερ ήταν ότι παρέμεινε τόσο κανονικός, τόσο προσγειωμένος, το προσωνύμιο "Uns Uwe" (Ο δικός μας Ούβε) δεν βγήκε τυχαία, ήταν ένας από εμάς».
