Ρασίγκ Κλάμπ η "Ακαδημία" της Αργεντινής

Είναι μια απο τις "big five" του αργεντίνικου ποδοσφαίρου και ήταν η κορυφαία ομάδα της χώρας τις δεκαετίες του 1910 και του 1920. Eξαιτίας αυτών των επιτυχιών η Racing Club de Avellaneda πήρε το προσωνύμιο "La Academia".

Φρέντι Ρινκόν "Kολοσσός της Μπουεναβεντούρα"

Ήταν μέλος της κορυφαίας γενιάς που έβγαλε ποτέ το κολομβιανό ποδόσφαιρο στα μέσα της δεκαετίας του '80 και στις αρχές του '90. Παρότι δεν ήταν καθαρόαιμος επιθετικός αγωνιζόταν κυρίως ως επιθετικός μέσος είχε την αίσθηση του γκολ. Ο λόγος για τον Φρέντι Ρινκόν ο οποίος πέρασε και από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα της Ευρώπης φορώντας την φανέλα ομάδων όπως η Νάπολι και η Ρεάλ Μαδρίτης.

Ρενέ Χάουζμαν "Loco"

Για τα αργεντίνικα μέσα, ο Ρενέ Χάουζμαν ήταν ότι πλησιέστερο είχε βγεί στην θέση του δεξιού εξτρέμ απο την εποχή του Ομάρ Κορμπάτα. Διέθετε εξαιρετική ντρίμπλα, ταχύτητα, ξεπέταγμα στον αγωνιστικό χώρο, δεν είναι τυχαία η δήλωση του Μενότι ότι ο Χάουζμαν είναι μίξη Μαραντόνα και Γκαρίντσα.   

Φλουμινένσε οι "τρικολόρ" της Βραζιλίας

Έχει δώσει το παρών σε όλα τα πολιτειακά Πρωταθλήματα της πολιτείας του Ρίο Ντε Τζανέιρο, όμως η μεγαλύτερη διάκριση για την Φλουμινένσε, ήρθε το 1949 όταν τιμήθηκε με το Ολυμπιακό Κύπελλο απο την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Βάσκο Ντα Γκάμα οι "γίγαντες του λόφου"

Κωπηλασία και Ποδόσφαιρο πέραν απο το τι είναι αθλήματα, δεν έχουν κάποια άλλη ομοιότητα. Όμως στην περίπτωση της Βάσκο Ντα Γκάμα τα δύο αυτά αθλήματα συναντήθηκαν αφού ο σύλλογος απο το Ρίο ιδρύθηκε πρώτα ως κωπηλατικός όμιλος.

Σαπεκοένσε η ιστορία και η τραγωδία

Το Σαπέκο είναι μια βραζιλιάνικη πόλη στην περιοχή της Σάντα Καταρίνα με πληθυσμό κοντά στους 209.553 κατοίκους. Παρότι υπήρχαν δύο ομάδες στην πόλη η Atlético Chapecoense και η Independente το ποδόσφαιρο στην πόλη κινούταν σε ερασιτεχνικά επίπεδα.

Σάο Πάολο Η "κυρίαρχος" της Βραζιλίας

Πρόκειται για την τρίτη πιο δημοφιλέστερη ομάδα σε ολόκληρη την Βραζιλία με 17 εκατομμύρια υποστηρικτές ενώ κατέχει την τρίτη θέση πίσω από την Μπόκα Τζούνιορς και την Ιντεπεντιέντε στην κατάκτηση διεθνών τίτλων στην Νότια Αμερική. Ο λόγος για την Σάο Πάολο που με τους 12 διεθνείς τίτλους που έχει στην κατοχή της είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα της χώρας.

Κορίνθιανς η "μεγάλη ομάδα"

"H Κορίνθιανς είναι ομάδα του κόσμου,για τον κόσμο και απο τον κόσμο".Με αυτή την φράση ο Μιγκέλ Μπατάλια αποτύπωσε το σκεπτικό της ίδρυσης της Κορίνθιανς, ειδικά την εποχή που ιδρύθηκε το 1910. Την φανέλα του έχουν φορέσει πολύ μεγάλοι ποδοσφαιριστές που έχουν σηκώσει Παγκόσμια Κύπελλα και σημαντικές προσωπικότητες του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου.

Ιντερνασιονάλ: Οι "κόκκινοι" του Πόρτο Αλέγκρε

Η Ιντερνασιονάλ του Πόρτο Αλέγκρε κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ αφού πρόκειται για την μοναδική ομάδα που κατάφερε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα στην Βραζιλία το 1979 όντας αήττητη. Παράλληλα κατείχε και κάποια άλλα ρεκόρ, τα οποία όμως "χάθηκαν" απο την στιγμή που η "κολοράδο" γνώρισε τον υποβιβασμό για πρώτη φορά στην ιστορία της στην δεύτερη τη τάξει εθνική κατηγορία.

Μποταφόγκο το "αστέρι" της Βραζιλίας

Είναι το "αστέρι' του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, έχοντας τροφοδοτήσει με πάρα πολλούς ποδοσφαιριστές την "σελεσάο" ειδικά στις τελικές φάσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Η Μποταφόγκο μπορεί να μην έχει τους τίτλους η την φήμη άλλων ομάδων της χώρας, όμως έχει αφήσει το στίγμα της στο ποδόσφαιρο της Βραζιλίας.

Γκρέμιο η "Κυρία" του Πόρτο Αλέγκρε

Μπορεί το Πόρτο Αλέγκρε να μην έχει την δυναμική και την λάμψη του Ρίο Ντε Τζανέιρο η του Σάο Πάολο όμως και αυτό έχει γράψει την δίκη του ιστορία στο βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο. Γκρέμιο και Ιντερνασιονάλ όχι μόνο έχουν καταφέρει να πάρουν τίτλους εντός συνόρων αλλά και σε επίπεδο Λατινικής Αμερικής όπως και στις κόντρες τους με τους ευρωπαϊκούς συλλόγους για την κατάκτηση του Διηπειρωτικού Κυπέλλου.

Ρόμπ Ρένσενμπρινκ O "Ακροβάτης"

Άν ένας παίκτης δικαιούταν να λέει ότι θα μπορούσε να συγκριθεί με τον ανυπέρβλητο Γιόχαν Κρόιφ, αυτός δεν ήταν άλλος απο τον Ρόμπ Ρένσενμπρίνκ. Αγωνίστηκε και αυτός ως αριστερός ακραίος επιθετικός, ήταν ταλαντούχος ντριμπλέρ, ταχύτατος και άρτια τεχνικά καταρτισμένος που του έδωσε και το παρατσούκλι "Het Slangenmens(O Ακροβάτης)", 

Ντιρσέου Το "μυρμήγκι" που έφυγε νωρίς

Άν και το προσωνύμιο του ήταν "μυρμήγκι" μιας και διέθετε μια αξιοζήλευτη φυσική κατάσταση ένα σύγχρονο "μηχανάκι" που έκανε τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο χάρις στην τεχνική κατάρτιση που του είχε χαρίσει η φύση, ο Ντιρσέου Ζοσέ Γκιμαράες άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ο ποδοσφαιρικός "τσιγγάνος" της εποχής του. 

Χιλντεράλντο Λουίζ Μπελίνι Ο αρχηγός του πρώτου

Ήταν ο άνθρωπος που σήκωσε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο για την εθνική ομάδα της Βραζιλίας το 1958 στην Σουηδία. Μάλιστα λέγεται ότι το άγαλμα που ανεγέρθηκε έξω από μία από τις εισόδους του Μαρακανά στις 13 Νοεμβρίου του 1960 προς τιμήν των πρώτων Παγκόσμιων Πρωταθλητών απεικονίζει τον ίδιο τον Χιλντεράλντο Λουίζ Μπελίνι.

Χοσέ Νασάτσι Ο "στρατηγός"

Ήταν αυτός  που σήκωσε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στο μακρινό 1930 για λογαριασμό της Ουρουγουάης. Ο Χοσέ Νασάτσι θεωρείται ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς της Λατινικής Αμερικής, γρήγορος με πολύ καλή τοποθέτηση και με γρήγορη ανάκτηση θέσης. Πολύ καλός τόσο στο ψηλό όσο και στο χαμηλό παιχνίδι, δεν διέθετε τεχνικά χαρακτηριστικά, διέθετε όμως ισχυρή προσωπικότητα.

Αλβάρο Χεστίδο "El Caballero de Deporte"

Ήταν απο τα βασικά γρανάζια στον χώρο της μεσαίας γραμμής στην μεγάλη ομάδα της Ουρουγουάης στις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Ο Αλβάρο Χεστίδο αποτέλεσε επίσης σημαντικό κομμάτι και για την Πενιαρόλ.

Ντιέγκο Σιμεόνε "El Cholo"

Όταν ήταν 14 ετών ο Ντιέγκο Σιμεόνε ο προπονητής του στους νέους Βικτόριο Σπινέτο του έδωσε το παρατσούκλι "Cholo" λόγω του τρόπου παιξίματος που του θύμιζε τον πρώην παίκτη της Μπόκα Τζούνιορς Καρμέλο Σιμεόνε που είχε και αυτός το ίδιο ψευδώνυμο. Ήταν ένας από τους  σκληροτράχηλους αμυντικούς μέσους που ανέδειξε το αργεντίνικο ποδόσφαιρο που πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα σε Ισπανία και Ιταλία.

Νίλτον Σάντος H "Εγκυκλοπαίδεια"

Σε μία εποχή που οι μπακ γενικότερα δεν είχαν μεγάλη επίδραση στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας τους, ο Nilton Reis dos Santos που αγωνιζόταν ως αριστερός μπακ ήταν από τους πρώτους που συνείσφεραν στην ανάπτυξη της ομάδας. "Ποτέ δεν ζήλεψα τα χρήματα που παίρνουν οι σημερινοί παίκτες πάρα μόνο την ελευθερία που τους δίνεται να βγαίνουν και μπροστά" έλεγε χαρακτηριστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι το παρατσούκλι του ήταν "Εγκυκλοπαίδεια" εξαιτίας της γνώσεις που είχε για το το ποδόσφαιρο αποδεικνύοντας το πόσο ολοκληρωμένος ήταν.

Πέδρο Πετρόνε "Artillero"

Το παρατσούκλι του ήταν "Artillero" που στα ελληνικά σημαίνει πυροβολητής αφού ο Πέδρο Πετρόνε διέθετε πολύ δυνατά πόδια. Παρότι ήταν ιδιαίτερα δυνατός η ταχύτητα του ήταν παροιμιώδης αφού όπως λένε οι σύγχρονοι του μπορούσε να τρέξει τα 100 μέτρα στα 11 δευτερόλεπτα όταν το ρεκόρ εκείνη την εποχή ήταν στα 10 δευτερόλεπτα και 40 εκατοστά. Μάλιστα αρκετοί θεωρούν ότι αυτός ήταν η αιτία για να θεσπίσει και να εφαρμόσει η FIFA το 1925 τον κανονισμό του "οφσάιντ"

Αμέρικο Γκαγιέγκο "El Tolo"

Ο Americo Ruben "Tolo" Gallego ήταν από τους βασικούς συντελεστές στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978, και ένας από τους καλύτερους κεντρικούς αμυντικούς που ανέδειξε το αργεντίνικο ποδόσφαιρο. Επίσης σημαντική και η συνεισφορά του στην Ρίβερ Πλέιτ με την οποία κατέκτησε εγχώριους και διεθνείς τίτλους και σαν παίκτης αλλά και σαν προπονητής.