Τέλε Σαντάνα Το "νήμα της ελπίδας"

Όταν το 2019 το France Football δημοσιοποίησε την λίστα με τους 50 καλύτερους προπονητές όλων των εποχών, ο Τέλε Σαντάνα κατέλαβε την 35η θέση και ήταν ο μοναδικός Βραζιλιάνος. Επίσης στην δεκαετία του '90 το περιοδικό Placar πραγματοποίησε μια  μεγάλη ψηφοφορία στην οποία συμμετείχαν δημοσιογράφοι και παλιοί ποδοσφαιριστές ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία της εθνικής Βραζιλίας παρότι δεν μπόρεσε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Κάρλος Αλμπέρτο "Capitao"

21 Ιουνίου 1970, στάδιο "Αζτέκα" Μέξικο Σίτι τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου με την  Βραζιλία να προηγείται 3-1 της Ιταλίας. Φτάνοντας στο 86ο λεπτό ο Πελέ εκεί που δεν το περιμένει κανείς και χωρίς να βλέπει πετάει την μπάλα δεξιά με τον Κάρλος Αλμπέρτο και αυτός με ένα ευθύβολο σουτ έστειλε την μπάλα στην αριστερή γωνία του Αλμπερτόζι γράφοντας το τελικό σκορ σε 4-1. 

Φρανσίσκο Χέντο «La Galema del Coutabrico»

Μία απο τις εμβληματικότερες φυσιογνωμίες της Ρεάλ Μαδρίτης και του ισπανικού ποδοσφαίρου, δεν είναι τυχαίο ότι ο Φρανσίσκο Χέντο, όταν αποσύρθηκε ήταν ο τρίτος σκόρερ στην ιστορία των Μαδριλένων. Τον Δεκέμβριο του 2015 του αποδόθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου του συλλόγου, θέση που διατήρησε μέχρι και το 2020.

Ραιμόντ Κοπά Ο "Μικρός Ναπολέων"

Όταν η εθνική Ισπανίας συνάντησε την αντίστοιχη της Γαλλίας σε φιλικό παιχνίδι, η "Marca" εντυπωσιασμένη απο τον τρόπο παιχνιδιού του  Ραιμόντ Κοπά τον αποκάλεσε "Μικρό Ναπολέωντα". Η ταχύτητα του τόσο στην σκέψη όσο και με την μπάλα στα πόδια αλλά και η ικανότητα του στο να ντριμπλάρει τον έκαναν ένα απο τους κορυφαίους παίκτες της γενιάς του.   

Μιγκέλ Μουνιόθ Στην υπηρεσία της "βασίλισσας"

Αποτελεί έναν απο τους μύθους της Ρεάλ Μαδρίτης αφού ήταν παρών στα πέντε απο τα έξι Κύπελλα Πρωταθλητριών που κατέκτησε η "βασίλισσα" μέχρι και το 1966, τα τρία πρώτα ως παίκτης και τα άλλα ως προπονητής. Ο Μιγκέλ Μουνιόθ σε ψηφοφορία του France Football το 2019 κατέλαβε την 14η θέση στην λίστα με τους καλύτερους προπονητές όλων των εποχών.

Τζιάνι Ριβέρα Το "χρυσό παιδί" του ιταλικού ποδοσφαίρου

Ήταν ο πρώτος Ιταλός που κατάφερε το 1969 να αναδειχτεί από το γαλλικό περιοδικό France Football  κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς παίρνοντας την "Χρυσή Μπάλα". Αυτό βέβαια είναι ένα από τα πολλά τρόπαια που έχει κατακτήσει στην καριέρα του ο Τζιάνι Ριβέρα μία από τις εμβληματικότερες φυσιογνωμίες της Μίλαν και ένα απο τα κορυφαία δεκάρια που ανέδειξε το ιταλικό ποδόσφαιρο.

Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο "O θεός του ποδοσφαίρου"

Αποτέλεσε μία από τις εμβληματικότερες φυσιογνωμίες του ουρουγουανικού ποδοσφαίρου μιας και ήταν ένας από τους δύο σκόρερ των "σελέστε" στο περίφημο παιχνίδι που θα έκρινε ποιος θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1950 που διεξήχθη στην Βραζιλία. Ο λόγος για τον Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο έναν απο τους πιο ολοκληρωμένους και πολύπλευρους μέσους που ανέδειξε η μικρή αυτή χώρα, έξυπνος και πολύ καλός στα τελειώματα.  

Χουάν Λόπες Ο "διάδοχος"

Άν και αρχικά ασχολήθηκε ως γυμναστής φυσικής αγωγής ο Juan Lopez Fontana είχε την τύχη να βρει στον δρόμο του τον Αλμπέρτο Σουπίτσι αποτελώντας τον "μέντορα" του στην προπονητική και έμελλε να είναι ο προπονητής της εθνικής Ουρουγουάης στο "σημαδιακό" Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 και στην κατάκτηση του δεύτερου Παγκοσμίου Κυπέλλου της ιστορίας της

Ενρίκε Μπαγιεστρέρο "Pulpo"

Ένας απο τους πιο σημαντικούς τερματοφύλακες που ανέδειξε το ουρουγουανικό ποδόσφαιρο, ο Ενρίκε Μπαγιεστρέρο αποτέλεσε μέλος της μεγάλης εθνικής Ουρουγουάης που αναδείχθηκε πρώτη Παγκόσμια Πρωταθλητρια

Όσκαρ Μίγκεζ O "παπαγάλος"

Μαζί με τον Αλσίντες Γκίγκια και τον Χουάν Αλμπέρτο Σκιαφίνο, ο Όσκαρ Μίγκεζ αποτέλεσαν την σούπερ-επιθετική τριάδα που οδήγησε την Ουρουγουαή στην δεύτερη κατάκτηση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παράλληλα είναι μέχρι και σήμερα ο κορυφαίος σκόρερ της "σελέστε" σε τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων.

Πέδρο Ρότσα "El Verdugo"

Είναι ο μοναδικός Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που έχει καταφέρει να πάρει μέρος σε τέσσερις συνεχόμενες τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. O Pedro Virgilio Rocha Franchetti ήταν ένας από τους καλύτερους μεσοεπιθετικούς που ανέδειξε ποτέ το λατινοαμερικάνικο ποδόσφαιρο, που διακρινόταν για την τεχνική και την ικανότητα τόσο στην πάσα όσο και στα χτυπήματα φάουλ.

Μανουέλ Φρανσίσκο Ντος Σάντος Γκαρίντσα Η "χαρά των ανθρώπων"

"Garrincha(σ.σ. μικρό πουλί)", "Alegria do Bovo(σ.σ. η χαρά των ανθρώπων)", Anjo de Pernas Tortas(σ.σ. ο Άγγελος με τα λυγισμένα πόδια)" είναι μερικά από τα επίθετα που χρησιμοποιούσαν οι Βραζιλιάνοι φίλαθλοι για να περιγράψουν τον Μανουέλ Φρανσίσκο Ντος Σάντος. Θεωρείται από τους κορυφαίους ντριμπλέρ όλων των εποχών ενώ το 1999 κατετάγη έβδομος στην ψηφοφορία που διοργάνωσε η FIFA για την ανάδειξη του κορυφαίου παίκτη του 20ου αιώνα.

Ραιμούντο Όρσι Μπροστά απο την εποχή του

O Ραιμούντο Όρσι άνηκε στους περίφημους "οριούντι" τους Λατινοαμερικάνους ποδοσφαιριστές που στις αρχές της δεκαετίας του '30 με την συγκατάθεση και του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι πήραν την ιταλική υπηκοότητα και αγωνίστηκαν με τα χρώματα της "Σκουάντρα Ατζούρα".

Ρόκε Μάσπολι "El gran portero de Uruguay"

Ήταν μέλος της περίφημης εντεκάδας της Ουρουγουάης που κατάφερε στο τελευταίο παιχνίδι να κερδίσει στο "Μαρακανά" του Ρίο Ντε Τζανέιρο την οικοδέσποινα με 2-1 και να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Μάλιστα ο Ρόκε Μάσπολι ήταν από τους κύριους υπευθύνους που η "σελέστε" κατάφερε να κερδίσει το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της κερδίζοντας μάλιστα το προσωνύμιο "Maracanazo" .

Χοσέ Αντράντε "Μaravilla negra"

Οι περισσότεροι ίσως γνωρίζουν ότι ένα από τα παρατσούκλια που είχαν δοθεί στον Πελέ ήταν το "μαύρο μαργαριτάρι". Όμως δεν ήταν ο πρώτος αφού το συγκεκριμένο είχε αποδώθει στον Ουρουγουανό Jose Leandro Andrade έναν από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου τις δεκαετίες του '20 και του '30. 

Ρικάρντο Θαμόρα "El Divino"

Μαζί με τον Τζιανπιέρο Κόμπι και τον Φράντιτσεκ Πλανίτσκα ο Ρικάρντο Θαμόρα θεωρούνται οι κορυφαίοι προπολεμικοί τερματοφύλακες. Ο Θαμόρα διακρινόταν για την αθλητικότητα του, τα πολύ καλα αντανακλαστικά του,  "γέμιζε" το τέρμα, ενώ είναι χαρακτηριστική η τραγιάσκα που φορούσε για να προστατεύεται απο τον ήλιο και τους αντιπάλους του, όπως και το λευκό πουλόβερ με γυριστό γιακά που αργότερα πολλοί σύγχρονοι του τον κόπιαραν.

Έκτορ Σκαρόνε "El Magico"

Ήταν βασικότατο στέλεχος της "grande Uruguay" των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα που κατέκτησε όποια διοργάνωση πήρε μέρος. O Hector Pedro Scarone Beretta που είχε και ευρωπαϊκή εμπειρία με το πέρασμα του από Ισπανία και Ιταλία αντίστοιχα ο πρώτος Ουρουγουανός που το τόλμησε αυτό, ήταν για πολλά χρόνια πρώτος σκόρερ της "σελέστε" μέχρι να τον ξεπεράσουν αρχικά ο Ντιέγκο Φορλάν και στην συνέχεια οι Έντινσον Καβάνι και Λουίς Σουάρες.

Τζιαμπιέρο Κόμπι Ο "άνθρωπος-λάστιχο"

Μαζί με τον Ισπανό Ρικάρντο Θαμόρα και τον Τσεχοσλοβάκο Φράντιτσεκ Πλανίτσκα ο Ιταλός Τζιαμπιέρο Κόμπι θεωρούταν η καλύτερη τριάδα τερματοφυλάκων στον κόσμο στην δεκαετία του 1930. Ο Κόμπι πέρασε όλη την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Γιουβέντους ενώ ήταν και βασικό στέλεχος της Εθνικής Ιταλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934.

Φράντισεκ Πλανίτσκα Η "γάτα της Πράγας"

Μαζί με τον Τζιαμπιέρο Κόμπι και τον Ρικάρντο Θαμόρα, ο Φράντισεκ Πλανίτσκα αποτελέσαν την "αγία τριάδα" των τερματοφυλάκων της προπολεμικής περιόδου. Θεωρείται ο κορυφαίος Τσέχος τερματοφύλακας, ενώ σύμφωνα με την IFFHS κατέλαβε την 9η θέση στους καλύτερους τερματοφύλακες του 20ου αιώνα, και ο 6ος καλύτερος Ευρωπαίος τερματοφύλακας του 20ου αιώνα.

Φερνάντο Σάντος: Ο "γαλαζοαίματος" των πάγκων!

Έχει αναδειχθεί το 2016 ως ο κορυφαίος προπονητής το 2016, είναι η χρονιά άλλωστε που οδήγησε την Πορτογαλία στον πρώτο της μεγάλο τίτλο το Euro. O Φερνάντο Σάντος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και δικός μας άνθρωπος μιας και πέρασε απο τρείς ελληνικές ομάδες αλλά και απο το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Κάζιμιερζ Ντέινα Ο "στρατηγός" της Πολωνίας

Θεωρείται ένας απο τους καλύτερους επιτελικούς μέσους της δεκαετίας του '70 και θα μπορούσε να πετύχει πολλά περισσότερα εάν μπορούσε να αγωνιστεί εκτός Πολωνίας νωρίτερα. Δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς απο την ζώη εξαιτίας αυτοκινητιστικού δυστυχήματος.

Φλόριαν Άλμπερτ Ο "Αυτοκράτορας"

Είναι ο μοναδικός Ούγγρος ποδοσφαιριστής που πήρε την Χρυσή Μπάλα το 1967. Ο Φλόριαν Άλμπερτ θεωρείται ένας απο τους κορυφαίους κεντρικούς επιθετικούς όχι μόνο της χώρας του, με εξαιρετικη τεχνική κατάρτιση και στιλ αρχοντικό και για αυτό τον λόγο πήρε το προσωνύμιο ο "Αυτοκράτορας". 

Σάντορ Κότσις Ο "χρυσοκέφαλος"

Αποτέλεσε μαζί με τον Πούσκας κορυφαίο επιθετικό δίδυμο στην μεγάλη ομάδα της Ουγγαρίας. Ο Σάντορ Κότσις είχε ιδιαίτερη έφεση στις κεφαλιές αφού με τον τρόπο αυτό πέτυχε το μεγαλύτερο ποσοστό των τερμάτων του.

Γκιούλα Γκρόσιτς Ο "Μαύρος Πάνθηρας"

Πήρε το προσωνύμιο "Μαύρος Πάνθηρας" εξαιτίας της ολόμαυρης στολής που φορούσε. Ο Γκιούλα Γκρόσιτς ήταν απο τους πρώτους τερματοφύλακες που έβγαινε εκτός της εστίας του για να καθαρίζει τις φάσεις δίνοντας έτσι την δυνατότητα στους συμπαίκτες του να πιέζουν όλο και πιο ψηλά. Είχε μεγάλο άλμα, σωστές τοποθετήσεις και ήταν αρκετά γρήγορος.

Όλντριχ Νέγεντλι Ο "κανονιέρης"

Πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 ο Όλντριχ Νέγεντλι θεωρείται ένας απο τους σπουδαιότερους Τσεχοσλοβάκους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Ματίας Ζίντελαρ Ο "Μότσαρτ του ποδοσφαίρου"

Το 1998 ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος Αυστριακός ποδοσφαριστής του 20ου αιώνα σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικής ιστορίας και Στατιστικής(IFFHS). Πήρε το προσωνύμιο "Μότσαρτ του Ποδοσφαίρου" και θεωρήθηκε ένας απο τους κορυφαίους ποδοσφαριστές της προπολεμικής εποχής.

Λάζλο Κουμπάλα Ο "Κοσμοπολίτης"

Ήταν λάτρης της έντονης νυχτερινής ζωής και του αλκοόλ, ο ίδιος χαρακτήριζε τον εαυτό του "κοσμοπολίτη", άλλωστε το γεγονός ότι αγωνίστηκε σε τρεις εθνικές ομάδες το καταδεικνύει. Ο Λάζλο Κουμπάλα για τους οπαδούς της Μπαρτσελόνα είναι ο άνθρωπος που άλλαξε την μοίρα του συλλόγου.

Φέρεντς Πούσκας Ο "καλπάζων συνταγματάρχης"

Πρόκειται για έναν απο τους καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Ο Φέρεντς Πούσκας ήταν απο τους χαρισματικότερους επιθετικούς όλων των εποχών, με ένα εξαιρετικό αριστερό πόδι. Συνολικά έχει πετύχει 808 γκολ, τρίτος κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών, ενώ το 1995 αναγνωρίστηκε ως ο κορυφαίος σκόρερ της υψηλότερης κατηγορίας απο την IFFHS. Προς τιμήν του απονέμεται απο την FIFA απο τον Οκτώβριο του 2009 το καλύτερο γκολ της χρονιάς.

Γκιόργκι Σάροσι "Dr. Sarosi"

Πολύ πριν την εμφάνιση της "Αρανικσάπατ" η Ουγγαρία είχε μια ακόμα μεγάλη φουρνιά στα τέλη της δεκαετίας του '30 που την οδήγησε στον πρώτο της τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μέλος αυτής ήταν ο Γκιόργκι Σάροσι που πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα στην Φερεντσβάρος.

Γκούσταβ Σέμπες Ο πρωτεργάτης της Αρανικσάπατ

Αποτέλεσε μέλος της "αγίας τριάδας" της προπονητικής στην Ουγγαρία. Ο Γκούσταβ Σέμπες μαζί με τους Μπέλα Γκούτμαν και Μάρτον Μπούκοβι ήταν οι "θιασώτες" του 4-2-4 ένας "πρόδρομος" του περίφημου "ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου" των Ολλανδών στην δεκαετία του '70.

Αλφρέντο Ντι Στέφανο To "ξανθό βέλος"

Δεν είναι και λίγο πράγμα ένας ποδοσφαιριστής που δεν έχει καταφέρει να παίξει ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου να θεωρείται από πολλούς σύγχρονούς του ως ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο περί ου ο λόγος το 1999 ανακηρύχτηκε τρίτος κορυφαίος ποδοσφαιριστής της  Ευρώπης για τον 20ο αιώνα πίσω μόνο από τον Γιόχαν Κρόιφ και τον Φράντς Μπεκενμπάουερ.

Νάντορ Χιντεγκούτι Ο "πολυθεσίτης"

Μαζί με τον Φέρεντς Πούσκας και τον Σάντορ Κόκσιτς, ο Νάντορ Χιντεγκούτι συνέθεσε μια εκπληκτική επιθετική τριάδα. Μπορεί να αγωνιζόταν ως σέντερ φορ, είχε όμως την δυνατότητα να  παίζει σε διαφορετικές θέσεις, αφού διέθετε  εξαίρετη τεχνική κατάρτιση και πάσα.

Σερ Στάνλει Μάθιους Ο "μάγος της ντρίμπλας"

 Έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που ενώ έπαιζε του απονεμήθη ο τίτλος του Σέρ, όπως και ο πρώτος που κατέκτησε την Χρυσή Μπάλα το 1956. Ο Σερ Στάνλει Μάθιους ο "μάγος της ντρίμπλας" είναι ένας απο τους καλύτερους Βρετανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Γιόζεφ Μπόζικ "Cucu"

Ο Γιόζεφ Μπόζικ ήταν ένας απο τους κορυφαίους επιθετικούς μέσους όλων των εποχών. Διέθετε φαντασία, καλή τεχνική, ακρίβεια στην πάσα, δημιουργικότητα και μέχρι πρόσφατα ήταν ρέκορντμαν συμμετοχών στην Εθνική πριν τον ξεπεράσει ο Κίραλι.

Γκιούλα Σζένγκελερ Ο "θρύλος" της Ουίπεστ

Ήταν ένας παγκόσμιας κλάσης στράικερ, τεχνικά, τακτικά ήταν έξυπνος παίκτης, μπορούσε να παίξει σε οποιαδήποτε θέση στην επίθεση. Ο Γκιούλα Σζένγκελερ απέφευγε τις μονομαχίες αλλά ταυτόχρονα μπορούσε να χρησιμοποιήσει και τα δύο πόδια.

Ζόλταν Τσίμπορ Ο απρόβλεπτος

Ο Ζόλταν Τσίμπορ έπαιζε κυρίως αριστερός ακραίος επιθετικός αλλά και ως κλασικός επιθετικός. Διακρίθηκε για το εξαιρετικό του σουτ, τον έλεγχο της μπάλας αλλά και τον καλό ρυθμό που διατηρούσε στο παιχνίδι του.

Αλσίντες Γκίγκια Ο άνθρωπος που σιώπησε το "Μαρακανά"

"Τρείς μόνο άνθρωποι κατάφεραν να σιωπήσουν το Μαρακανά με μια μόνο κίνηση. Ο Φράνκ Σινάτρα, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος και εγώ". Αυτά ήταν τα λόγια του Αλσίντες Εντγκάρντο Γκίγκια του ανθρώπου που το 1950 πέτυχε το νικητήριο γκολ της Ουρουγουάης στο "Μαρακανά" στον αγώνα που θα έκρινε ποιος θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο με τους Βραζιλιάνους να έχουν υπέρ τους ακόμα και την ισοπαλία.

Μπέλα Γκούτμαν Ασυμβίβαστος, καινοτόμος, ποδοσφαιρικός "νομάδας"

Θιασώτης της περίφημης ουγγρικής σχολής με το 4-2-4, "μέντορας" του Εουσέμπιο, χαρισματικός, εκκεντρικός, ιδιοφυία. Ο Μπέλα Γκούτμαν σπάνια έμενε σε μία ομάδα παραπάνω απο δύο χρόνια, αφού όπως έλεγε η τρίτη είναι καταστροφή.

Εουσέμπιο Ο "Μαύρος Πάνθηρας"

"Μαύρος Πάνθηρας","Μαύρο Μαργαριτάρι" και "Βασιλιάς". Αυτά ήταν τα παρατσούκλια που συνόδευαν τον Εουσέμπιο Ντα Σίλβα Φερέιρα καθόλη την διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Είχε την καθολική αναγνώριση όχι μόνο των φιλάθλων αλλά και όλων των σύγχρονών του συναδέλφων.

Λεβ Γιασίν Η "Μαύρη Αράχνη"

Αθλητικός, με σωστή τοποθέτηση, επιβλητική παρουσία, ανάστημα και με εντυπωσιακά ρεφλέξ που του έδιναν την δυνατότητα να κάνει εντυπωσιακές αποκρούσεις. Εξαιτίας αυτών των χαρακτηριστικών δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν το Λέβ Ιβάνοβιτς Γιασίν ως τον κορυφαίο τερματοφύλακα όλων των εποχών.

Βαλερί Λομπανόφσκι Ο "δάσκαλος"

Μπορεί ο Ρίνους Μίχελς να ήταν αυτός που έκανε διάσημο το "Total Football" στην δεκαετία του '70, υπήρχε όμως και ένας ακόμα προπονητής ο οποίος εφάρμοσε το συγκεκριμένο σύστημα τόσο στην Ντινάμο Κιέβου όσο και στην Σοβιετική Ένωση, ο Βαλερί Λομπανόφσκι που σχεδίαζε τα πάντα με μαθηματική ακρίβεια, δίνοντας έμφαση στη φυσική κατάσταση μαζί με τον συνεργάτη του Ανατόλι Ζελέντσοφ.

Χέρμπερτ Τσάπμαν Ο «πατριάρχης» των μεγάλων προπονητών

Μεγάλοι προπονητές υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα. Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, Αρσέν Βενγκέρ, Ζοσέ Μουρίνιο στις ημέρες μας και παλιότερα, Ελένιο Χερέρα, Βαλέρι Λομπανόφσκι και άλλοι. Ωστόσο, εκείνος που έδωσε άλλη έννοια στο θεσμό του προπονητή, βάζοντας τις βάσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου και τις διατάξεις των ποδοσφαιριστών στο γήπεδο ήταν ο Χέρμπερτ Τσάπμαν.

Ιγκόρ Μπελάνοφ Η σαϊτα της Σοβιετικής Ένωσης

 

Η ταχύτητα ήταν το δυνατό του σημείο για αυτό άλλωστε και τον φώναζαν "σαϊτα", θα μπορούσε άνετα να γίνει ένας πολύ καλός σπρίντερ, τρομερή εκκίνηση και ευλυγισία στο αριστερό άκρο της επίθεσης, ο κάτοχος της "Χρυσής Μπάλας" του 1986 Ιγκόρ Μπελάνοφ ξεπερνώντας στην ψηφοφορία τόσο τον Γκάρι Λίνεκερ όσο και τον Εμίλιο Μπουντραγκένιο.

Έντσο Μπέαρζοτ Ο "Γέρος"

Είναι ο προπονητής που κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων παρουσιών στον πάγκο της "σκουάντρα ατζούρα" και ο άνθρωπος που την οδήγησε στην κατάκτηση του τρίτου της Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1982. Για αυτό τον λόγο η ομοσπονδία τίμησε τον Έντσο Μπέαρζοτ όταν μετά το θάνατό του έδωσε το ονομά του στο βραβείο για τον καλύτερο Ιταλό προπονητή της χρονιάς

Γκαετάνο Σιρέα Ο "αρτίστας" της άμυνας

Άν ο Φράντς Μπεκενμπάουερ την δεκαετία του '70 ήταν ο πρώτος που αγωνίστηκε στην θέση του λίμπερο, ο Γκαετάνο Σιρέα ήταν εκείνος που εξέλιξε την θέση στην δεκαετία του '80. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της Γιουβέντους που για μια δεκαετία(1975-1985) κατέκτησε εγχώριους και διεθνείς τίτλους και είναι ένας από τους εννιά ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου που έχουν κερδίσει όλες τις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ. Μάλιστα παρότι ήταν αμυντικός δεν αποβλήθηκε ποτέ του με κόκκινη κάρτα

Βιθέντε Φέολα αμφιλεγόμενος πρωτοπόρος

"Του είμαι ευγνώμονας για την φιλοσοφία του πάνω στο παιχνίδι γιατί έφερε κάτι διαφορετικό όσον αφορά την τακτική στο βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο". Τάδε έφη Μάριο Ζάγκαλο για τον άνθρωπο που οδήγησε για πρώτη φορά την "σελεσάο" στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1958 

Πάολο Ρόσι Απο την κόλαση στον παράδεισο

Η περίπτωση του Πάολο Ρόσι αποδεικνύει ότι στην ζωή τα πάντα κρέμονται σε μια κλωστή. Από "αποδιοπομπαίος τράγος" λόγω της ανάμειξης του στο περίφημο σκάνδαλο Totonero τo 1980 στον θαυμασμό και την λατρεία ενός ολόκληρου έθνους για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1982 στα γήπεδα της Ισπανίας.

Σόκρατες Ο "διανοούμενος" του ποδοσφαίρου

O Socrates Brasileiro Sampaio de Sousa Vieira de Oliveira η πιο απλά Σόκρατες ήταν κάτι παραπάνω από ένας σπουδαίος Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον χώρο του κέντρου ως κεντρικός μεσοεπιθετικός. Ήταν ένα έντονα πολιτικοποιημένο άτομο το οποίο σπούδασε ιατρική και κατάφερε να αποφοιτήσει πολύ πριν ξεκινήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα ενώ και οι απόψεις του σε διάφορες συνεντεύξεις για πάρα πολλούς τομείς της ζωής είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Αλέν Ζιρές To "μοτέρ"

Πλειμέικερ που λόγω του μικρού του αναστήματος διέθετε ευκινησία και επιτάχυνση. Ο Αλέν Ζιρές ήταν βασικό μέλος της σπουδαίας εθνικής Γαλλίας στην δεκαετία του '80. Δεν ήταν τυχαίο ότι άνηκε στην περίφημη "Le carre magique(σ.σ. το μαγικό τετράγωνο)" μαζί με τους Τιγκανά, Πλατινί και Φερναντές.

Κάρλος Μπιλάρδο "El Narigon"

Στην Αργεντινή υπάρχουν δύο σχολές προπονητικής εμπνευσμένες από τους ανθρώπους που οδήγησαν την Αργεντινή στις κατακτήσεις των 2 Παγκοσμίων Κυπέλλων. Οι "μενοτίστας" οι οποίοι αρέσκονται σε ένα πιο ελεύθερο τρόπο παιχνιδιού και οι "μπιλαρδίστας"  οι οποίοι ακολουθούσαν ένα πιο συντηρητικό τρόπο παιχνιδιού.