Ρομπέρτο Μπέτεγκα "La Penna Bianca"

Ο Ρομπέρτο Μπέτεγκα δεν ήταν ένας απλός ποδοσφαιριστής που πέρασε από το "Ντελε Άλπι". Αποτέλεσε γέννημα-θρέμμα της Γιουβέντους ξεκινώντας από τις ακαδημίες της "Γηραιάς Κυρίας" τίμησε την φανέλα της ως ποδοσφαιριστής κατακτώντας πολλούς τίτλους, ενώ προσέφερε τις υπηρεσίες του και από διάφορα άλλα πόστα.   

Ντιρσέου Το "μυρμήγκι" που έφυγε νωρίς

Άν και το προσωνύμιο του ήταν "μυρμήγκι" μιας και διέθετε μια αξιοζήλευτη φυσική κατάσταση ένα σύγχρονο "μηχανάκι" που έκανε τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο χάρις στην τεχνική κατάρτιση που του είχε χαρίσει η φύση, ο Ντιρσέου Ζοσέ Γκιμαράες άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ο ποδοσφαιρικός "τσιγγάνος" της εποχής του. 

Ρόμπ Ρένσενμπρινκ O "Ακροβάτης"

Άν ένας παίκτης δικαιούταν να λέει ότι θα μπορούσε να συγκριθεί με τον ανυπέρβλητο Γιόχαν Κρόιφ, αυτός δεν ήταν άλλος απο τον Ρόμπ Ρένσενμπρίνκ. Αγωνίστηκε και αυτός ως αριστερός ακραίος επιθετικός, ήταν ταλαντούχος ντριμπλέρ, ταχύτατος και άρτια τεχνικά καταρτισμένος που του έδωσε και το παρατσούκλι "Het Slangenmens(O Ακροβάτης)", 

Χέλμουτ Σεν Ο προπονητής των τίτλων

Είναι ο πιο επιτυχημένος τεχνικός στην ιστορία της Εθνικής Γερμανίας με Παγκόσμιο Κύπελλο και Πρωτάθλημα Ευρώπης στην κατοχή του. Ναι μεν είχε την τύχη να διαχειριστεί ένα σπουδαίο ρόστερ, όμως με την κατάλληλη διαχείριση κατάφερε να πάρει απο όλους το καλύτερο δυνατό. 

Λαντισλάο Μαζούρκιεβιτς "Chiquito"

Η παρουσία του κάτω από τα δοκάρια της "σελέστε" μπορεί να μην συνδυάστηκε από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου παρόλα αυτά ο Λαντισλάο Μαζούρκιεβιτς αποτελεί μία από τις θρυλικότερες μορφές του ουρουγουανικού ποδοσφαίρου.

Σάντρο Ματσόλα Ο "μίστερ Ίντερ"

Δεν είναι και λίγο πράγμα ο πατέρας σου να είναι ο Βαλεντίνο Ματσόλα o αρχηγός της μεγάλης Τορίνο της δεκαετίας του '40 που χάθηκε τόσο άδοξα στο αεροπορικό δυστύχημα της 4ης Μαΐου του 1949. Όμως ο Αλέσσαντρο Ματσόλα περί αυτού ο λόγος δεν λύγισε από το βάρος της σύγκρισης κάνοντας μια εκπληκτική καριέρα φορώντας την φανέλα μόνο μίας ομάδας της Ίντερ.

Τζιάκιντο Φακέτι Μπακ με επιθετικές αρετές

Αφιέρωσε όλη του την ζωή στην Ίντερ πρώτα ως ποδοσφαιριστής και στην συνέχεια σε διάφορα διοικητικά πόστα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στις 8 Σεπτεμβρίου του 2006 λίγες μέρες μετά τον θάνατό του οι "νερατζούρι" αποφάσισαν να τιμήσουν την μνήμη του Τζιάκιντο Φακέτι αποσύροντας μια για πάντα την φανέλα με τον νούμερο 3, ως φόρο τιμής για ένα από τους κορυφαίους αμυντικούς που ανέδειξε το ιταλικό ποδόσφαιρο.

Γκόρντον Μπάνκς Η "Τράπεζα της Αγγλίας"

Θεωρείται ο καλύτερος Άγγλος τερματοφύλακας όλων των εποχών, ενώ σε αρκετές λίστες είναι στην δεύτερη θέση πίσω μόνο απο τον Λεβ Γιασίν για τον κορυφαίο τερματοφύλακα όλων των εποχών. Ο Γκόρντον Μπάνκς είχε το παρατσούκλι "Τράπεζα της Αγγλίας" για το γεγονός ότι μπορούσε να κρατήσει την εστία του ανέπαφη αλλά και το "Κινέζος" εξαιτίας των σχιστών ματιών του,

Τζέφ Χάρστ Ο κύριος "χατ-τρικ"

Είναι ο μοναδικός παίκτης που έχει καταφέρει να πετύχει χατ-τρικ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Τζεφ Χάρστ ένας απο τους κορυφαίους Άγγλους επιθετικούς έχει περάσει στην ιστορία και για το περίφημο "γκόλ-φάντασμα" κόντρα στην Δυτική Γερμανία.

Μπόμπι Μούρ To "μυαλό" της Αγγλίας

"Είναι ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς που αντιμετώπισα ποτέ" δήλωνε ο Πελέ για τον Μπόμπι Μουρ, ενώ και ο Φράντς Μπεκενμπάουερ τον θεωρούσε ως τον κορυφαίο αμυντικό στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Η ικανότητα του να "διαβάζει" το παιχνίδι και να βγαίνει μπροστά απο τον αντίπαλο, απείχε πολύ απο τον κλασικό τύπο του "σκληρού" αμυντικού.

Άλφ Ράμσει Ο "στρατηγός"

Η εφημερίδα "Independent" τοποθέτησε τον Άλφ Ράμσει στην πρώτη δεκάδα των Βρετανών προπονητών, ενώ ευρέως θεωρείται ως ένας απο τους κορυφαίους όλων των εποχών. Άλλωστε ειναι ο μοναδικός που έχει χαρίσει στην Αγγλία τον μοναδικό της διεθνή τίτλο το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966.

Τζάλμα Σάντος Ο τσαγκάρης που έγινε ποδοσφαιριστής

Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους δεξιούς μπακ όχι μόνο της Βραζιλίας αλλά και όλων των εποχών.Πήρε μέρος σε τέσσερις συνεχόμενες τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων και μαζί με τον Φράντς Μπεκενμπάουερ είναι οι μοναδικοί οι οποίοι έχουν καταφέρει να συμπεριληφθούν στην κορυφαία εντεκάδα τριών συνεχόμενων διοργανώσεων. Ο λόγος για τον Djalma Pereira Dias dos Santos πιο γνωστός ως Τζάλμα Σάντος που γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 1929.

Καρλ Χάιντς Σνέλιγκερ "Volkswagen"

Θεωρείται ένας απο τους κορυφαίους αμυντικούς  της δεκαετίας του '60 και έκ των κορυφαίων αριστερών αμυντικών γενικότερα. Ο Καρλ Χάιντς Σνέλιγκερ, ήταν πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι, ταχύτητα, μπορούσε να βοηθήσει την ανάπτυξη του παιχνιδιού απο πίσω, καλός στην τακτική ενώ άνετα μπορουσε να παίξει και με παρτενέρ στην άμυνα.

Λεονέλ Σάντσες Το "λιοντάρι" της Χιλής

Είναι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ποτέ το χιλιανικό ποδόσφαιρο και απο τους κορυφαίους στην Λατινική Αμερική. Άλλωστε για αυτό τον λόγο ο Leonel Guillermo Sanchez Lineros επιλέχθηκε στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το λατινοαμερικάνικο ποδόσφαιρο τον 20ο αιώνα.

Γιόζεφ Μάζοπουστ Ο Τσέχος "Ιππότης"

Ήταν απο τους βασικούς πρωταγωνιστές ούτως ώστε η Τσεχοσλοβακία να φτάσει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962 στην Χιλή, Για αυτό τον λόγο άλλωστε ο Γιόζεφ Μάζοπουστ ανακηρύχθηκε ως ο κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής εκείνη την χρονιά. 

Αιμόρε Μορέιρα Ο επιθετικός που έγινε τερματοφύλακας

Ήταν ο προπονητής που οδήγησε την Βραζιλία στην κατάκτηση του δεύτερου Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1962 στα γήπεδα της Χιλής. Παράλληλα πέρασε από τον πάγκο πολλών βραζιλιάνικων ομάδων ενώ είχε και ένα πέρασμα από την Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό. Ο λόγος για τον Αιμόρε Μορέιρα που σαν σήμερα 24 Ιανουαρίου του 1912 γεννήθηκε στο Μιρακέμα του Ρίο Ντε Τζανέιρο.

Νίλτον Σάντος H "Εγκυκλοπαίδεια"

Σε μία εποχή που οι μπακ γενικότερα δεν είχαν μεγάλη επίδραση στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας τους, ο Nilton Reis dos Santos που αγωνιζόταν ως αριστερός μπακ ήταν από τους πρώτους που συνείσφεραν στην ανάπτυξη της ομάδας. "Ποτέ δεν ζήλεψα τα χρήματα που παίρνουν οι σημερινοί παίκτες πάρα μόνο την ελευθερία που τους δίνεται να βγαίνουν και μπροστά" έλεγε χαρακτηριστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι το παρατσούκλι του ήταν "Εγκυκλοπαίδεια" εξαιτίας της γνώσεις που είχε για το το ποδόσφαιρο αποδεικνύοντας το πόσο ολοκληρωμένος ήταν.

Χιλντεράλντο Λουίζ Μπελίνι Ο αρχηγός του πρώτου

Ήταν ο άνθρωπος που σήκωσε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο για την εθνική ομάδα της Βραζιλίας το 1958 στην Σουηδία. Μάλιστα λέγεται ότι το άγαλμα που ανεγέρθηκε έξω από μία από τις εισόδους του Μαρακανά στις 13 Νοεμβρίου του 1960 προς τιμήν των πρώτων Παγκόσμιων Πρωταθλητών απεικονίζει τον ίδιο τον Χιλντεράλντο Λουίζ Μπελίνι.

Βαβά "Peito de Aco"

Ο Εντβάλντο Ιζίντιο Νέτο η Βαβά είναι ένας από τους τέσσερις μόλις παίκτες που έχουν καταφέρει να σκοράρουν σε δύο διαφορετικούς τελικούς Παγκοσμίων Κυπέλλων, μάλιστα ήταν ο πρώτος που το πέτυχε στα γήπεδα της Σουηδίας το 1958 και της Χιλής το 1962 και ο μοναδικός που  σκόραρε σε δύο συνεχόμενους τελικούς . 

Φρίτς Βάλτερ ο "χρυσός" αρχηγός

Είναι ο ένας απο τους πέντε ποδοσφαιριστές που κατέχουν τον τίτλο του επιτίμου αρχηγού. Ο Φρίτς Βάλτερ τον Νοέμβριο του 2003 επιλέχθηκε απο την Γερμανική Ομοσπονδία στα πενήντα χρόνια απο την ίδρυση της UEFA ως ο "χρυσός" παίκτη της για αυτή την περίοδο(1954-2003).

Γιόζεφ "Ζέπ" Χέρμπεργκερ To "θαύμα της Βέρνης"

Οδήγησε την εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας στην πρώτη της μεγάλη επιτυχία λίγα χρόνια μετά την ήττα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ζέπ Χερμπέργκερ είναι ο τεχνικός με τα περισσότερα παιχνίδια στον πάγκο της "νάτσιοναλ μάντσαφτ".  

Ζιζίνιο "Master Ziza"

"Ήταν ο καλύτερος και πιο πλήρης ποδοσφαιριστής που έχω δει ποτέ στην ζωή μου. Έπαιζε στο κέντρο, στην επίθεση, πετύχαινε γκολ με οποιοδήποτε τρόπο με σουτ, με κεφαλιά, με διείσδυση". Τάδε έφη Πελέ για τον Τόμαζ Σοάρες Ντα Σίλβα η όπως έγινε πιο γνωστός στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα Ζιζίνιο.

Αντεμίρ "Queixada"

Μαζί με τον Ζιζίνιο ήταν οι σημαντικότεροι ποδοσφαιριστές της Βραζιλίας στις δεκαετίες του '40 και του '50. Ο Ademir Marques de Menezes διέθετε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου επιθετικού συνδυάζοντας την ταχύτητα με την εκτελεστική δεινότητα αφού μπορούσε να σουτάρει και με τα δύο πόδια, έχοντας εκπληκτικά τελειώματα.

Ομπντούλιο Βαρέλα "El Negro Jefe"

Σύμφωνα με την IFFHS o Ομπντούλιο Βαρέλα ήταν ανάμεσα στους 13 καλύτερους παίκτες της Νοτίου Αμερικής του 20ου αιώνα. Η πιο σημαντική όμως στιγμή στην καριέρα του "El Negro Jefe(σ.σ. νέγρος αρχηγός)" δεν ήταν άλλη από το ότι ως αρχηγός της "σελέστε" σήκωσε στο "Μαρακανά" το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της.

Σίλβιο Πιόλα Ο άνθρωπος των ρεκόρ

Κατέχει την τρίτη θέση στην λίστα των σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Ιταλίας, είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ιταλικό Πρωτάθλημα με 290 τέρματα απο τα οποία 274 στην SERIE A, τέταρτος στις συμμετοχές ενώ έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ του καμπιονάτο με τρεις διαφορετικές ομάδες. 

Τζιουζέπε Μεάτσα "Il Balilla"

Του άρεσαν τα ανοιχτά αμάξια, οι γυναίκες και οι σαμπάνιες, και ήταν ο μόνος διεθνής Ιταλός ποδοσφαιριστής που του επιτρεπόταν να καπνίσει. Δεν ήταν τυχαίο άλλωστε ότι ο Τζιουζεπε Μεάτσα ήταν ο πρώτος της γενιάς του που είχε προσωπικούς χορηγούς και που έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο. Διακρινόταν τόσο ως κεντρικός επιθετικός αλλά είχε την ίδια ικανότητα και στα πλάγια με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση και ευχέρεια στο σκοράρισμα.

Βιτόριο Πότσο Ο "μαέστρος"

Είναι ο μοναδικός προπονητής που έχει καταφέρει να κατακτήσει δύο συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα. Ο λόγος για τον Βιτόριο Πότσο τον "μεγάλο μαέστρο" όπως τον ονόμαζαν ο οποίος γεννήθηκε στο Τορίνο στις 2 Μαρτίου του 1886.

Χοσέ Νασάτσι Ο "στρατηγός"

Ήταν αυτός  που σήκωσε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στο μακρινό 1930 για λογαριασμό της Ουρουγουάης. Ο Χοσέ Νασάτσι θεωρείται ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς της Λατινικής Αμερικής, γρήγορος με πολύ καλή τοποθέτηση και με γρήγορη ανάκτηση θέσης. Πολύ καλός τόσο στο ψηλό όσο και στο χαμηλό παιχνίδι, δεν διέθετε τεχνικά χαρακτηριστικά, διέθετε όμως ισχυρή προσωπικότητα.

Αλμπέρτο Σουπίτσι Ο "El Professor"

Ήταν ο πρώτος προπονητής που είχε την τιμή να σηκώσει το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας το 1930. Ο λόγος για τον Αλμπέρτο Σουπίτσι ο οποίος μάλιστα είναι ο νεότερος προπονητής που κατάφερε να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο σε ηλικία μόλις 31 ετών.

Γκιγιέρμο Στάμπιλε "El Filtrador"

Δεν είναι και λίγο πράγμα να μένεις στην ιστορία ως ο άνθρωπος που αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ στην πρώτη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου που φιλοξενήθηκε στο Μοντεβιδέο το 1930. Ο λόγος για τον Γκιγιέρμο Στάμπιλε μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες του αργεντίνικου ποδοσφαίρου τόσο ως ποδοσφαιριστής αλλά και ως προπονητής.