Φίλιπ Λαμ O "μαγικός νάνος"

Τα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης του έδωσαν το προσωνύμιο "Μαγικός Νάνος" εξαιτίας του ύψους του αλλά και της απλότητας που διέθετε στο παιχνίδι. Ο Φίλιπ Λαμ ίσως είναι ένα απο τα πιο υποτιμημένα και αξιόπιστα δεξιά μπακ, με τον Γκουαρδιόλα μάλιστα στο τέλος της καριέρας του να τον τοποθετεί και στο κέντρο.

Γιόακιμ Λεβ

Ώς βοηθός του Γιούργκεν Κλίνσμαν ο Γιόακιμ Λεβ μαζί ξεκίνησαν να δουλεύουν αλλάζοντας την δομή και την νοοτροπία που επικρατούσε και να διαφοροποιήσουν το κλασικό στυλ που έχει συνηθίσει κάποιος όταν βλέπει την εθνική ομάδα της Γερμανίας. Αυτό το συνέχισε και όταν ο Κλίνσμαν αποχώρησε  και είχε ως αποτέλεσμα την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2014

Ντιέγκο Φορλάν "Cachavacha"

Στην εφταετία 2004-2011 ο Ντιέγκο Φορλάν ήταν απο τους κορυφαίους σκόρερ στον κόσμο, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις τόσο με τους συλλόγους του αλλά και με την εθνική ομάδα. O "Cachavacha" που πήρε το προσωνύμιο του απο μια σειρά καρτούν της αργεντίνικης τηλεόρασης είναι ο πιο πρόσφατος των μεγάλων Ουρουγουανών ποδοσφαιριστών.

Άριεν Ρόμπεν Ο "γυάλινος παίκτης"

Χαρισματικός με ένα αριστερό πόδι που ταλαιπωρούσε τους αντιπάλους του ειδικά όταν αγωνιζόταν απο την δεξιά πλευρά και συνέκλινε προς το κέντρο για να εξαπολύσει τα "φαρμακερά" σουτ του. Απο την άλλη ο Άριεν Ρόμπεν ήταν και επιρρεπής στους τραυματισμούς παίρνοντας μάλιστα το παρατσούκλι "γυάλινος παίκτης".

Γουέσλει Σνάιντερ O "ελεύθερος σκοπευτής"

Ξεκίνησε να αγωνίζεται στον χώρο του κέντρου πίσω απο τους επιθετικούς αλλά μπορούσε να αγωνιστεί τόσο στα άκρα της επίθεσης όσο και ως δεύτερος επιθετικός ακόμα και στην κορυφή. Ο Γουέσλι Σνάιντερ ένας απο τους κορυφαίους κεντρικούς χαφ της τελευταίας δεκαετίας είναι επιπλέον και ένας απο τους κορυφαίους εκτελεστές φάουλ.

Κάρλες Πουγιόλ Ο "τοίχος"

Ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς της γενιάς του ο Κάρλες Πουγιόλ είχε την ικανότητα να αγωνιστεί και στα δύο άκρα της άμυνας. Είναι απο τις περιπτώσεις εκείνες όπου πέρασε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε μια ομάδα στην προκειμένη περίπτωση στην Μπαρτσελόνα.

Ίκερ Κασίγιας Ο "Άγιος Ίκερ"

Είναι μαζί με τον Τζιανλουίτζι Μπουφόν οι καλύτεροι τερματοφύλακες της τελευταίας εικοσαετίας και σίγουρα ο Ίκερ Κασίγιας είναι ένας απο τους κορυφαίους όλων των εποχών σε συλλογικό επίπεδο με την Ρεάλ Μαδρίτης αλλά και με την εθνική Ισπανίας.

Βιθέντε Ντελ Μπόσκε Ο "αντιστάρ"

Μπορεί να μην διέθετε το "σταριλίκι" και την λάμψη άλλων συναδέλφων του όμως ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε κατάφερε να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες τόσο σε συλλογικό επίπεδο με την Ρεάλ Μαδρίτης αλλά και σε εθνικό επίπεδο με την Εθνική Ισπανίας.

Λουίς Φίγκο Το "λιοντάρι της Λισαβόνας"

Ένας απο τους κορυφαίους σύγχρονους εξτρέμ, απο τους κορυφαίους Πορτογάλους όχι μόνο της γενιάς του αλλά όλων των εποχών, ο Λουίς Φίγκο διακρινόταν για την ικανότητα που είχε στην ντρίμπλα, την επιτάχυνση, τον έλεγχο της μπάλας και να πηγαίνει στο ένας με ένα με τον αντίπαλο. Βέβαια έχει μείνει στην ιστορία και η μεταπήδηση απο την Μπαρτσελόνα στην Ρεάλ.

Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο "Il Pinturicchio"

Όταν το καλοκαίρι του 2006 η Γιουβέντους έπεφτε στην SERIE B λόγω του "calciopoli" ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο "φρέσκος" Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ήταν από αυτούς που αποφάσισαν να παραμείνουν στους "μπιανκονέρι" λέγοντας χαρακτηριστικά: "Ένας αληθινός κύριος ποτέ δεν παρατάει μια κυρία". 

Φραντσέσκο Τότι "Αιώνια ρομανίστα"

Il Bimbo D' Oro(Χρυσό Αγόρι), Il Re di Roma(Βασιλιάς της Ρώμης), Il Gladiatore(O Μονομάχος) είναι μερικά απο τα παρατσούκλια που έχουν βγει για τον Φραντσέσκο Τότι. Όλα έχουν σχέση με την Ρώμη και την Ρόμα, δεν είναι τυχαίο άλλωστε από το 1992 ανήκει στους "τζιαλορόσι", δεν την έχει αποχωριστεί ποτέ αποτελώντας είδωλο για τους φανατικούς της "Curva Sud".

Μαρτσέλο Λίπι O "Πόλ Νιούμαν" των πάγκων

Είναι ο μοναδικός προπονητής που έχει καταφέρει να πάρει το Τσάμπιονς Λιγκ τόσο στην Ευρώπη αλλά και στην Ασία. Έχει ανακηρυχθεί προπονητής της χρονιάς στην Ιταλία, αλλά και στην Ευρώπη, ενώ το 2007 η βρετανική εφημερίδα Times τον επέλεξε ανάμεσα στους 50 κορυφαίους τεχνικούς όλων των εποχών. Αναμφίβολα όμως η κορυφαία στιγμή στην καριέρα του Μαρτσέλο Λίπι δεν είναι άλλη από την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 στην Γερμανία.

Όλιβερ Καν "Der Titan"

Το παρουσιαστικό του και ο τρόπος με τον οποίο κατεύθυνε τους συμπαίκτες του έδωσαν το προσωνύμιο "Der Titan(o Τιτάνας)",  και το Vol-kahn-o οι οπαδοί. Ο Όλιβερ Καν είναι ο μοναδικός τερματοφύλακας που ανακηρύχθηκε κορυφαίος πάικτης ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου όντας τερματοφύλακας.

Ριβάλντο Απο τις φαβέλες στην κορυφή του κόσμου

Ήταν οι πρώτες ημέρες του 2000 όταν το αγγλικό ποδοσφαιρικό περιοδικό World Soccer ανακοίνωνε τους καλύτερους του 1999. Με ποσοστό 42% ο Ριβάλντο Βίτορ Μπόρμπα Φερέιρα βγήκε πρώτος στην λίστα με τον καλύτερο παίκτη της χρονιάς ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια χρονιά στην οποία είχε να επιδείξει σημαντικές προσωπικές επιτυχίες.

Ρονάλντο Λουίζ Ναζάριο Το "φαινόμενο"

Κάτοχος της "Χρυσής Μπάλας" το 1997 και το 2002, κάτοχος και του αντίστοιχου βραβείου της FIFA το 1996, το 1997 και το 2002. Μέλος της κορυφαίας ενδεκάδας όλων των εποχών σύμφωνα με το France Football, ενώ το 2010 σε διαδικτυακή ψηφοφορία που διοργάνωσε το goal.com επιλέχτηκε ως ο κορυφαίος παίκτης της δεκαετίας. Αυτά είναι μερικά από τα λίγα ατομικά κατορθώματα του Ρονάλντο Λουίζ Ναζάριο Ντε Λίμα που έχει μείνει γνωστός σε όλο τον κόσμο με το μικρό του όνομα Ρονάλντο.

Ροναλντίνιο Το "γελαστό παιδί"

Θα μπορούσε να πετύχει πολλά περισσότερα στην καριέρα του ο Ρονάλντο Ντε Ασίς  Μορέιρα η όπως είναι πιο γνωστός ως Ροναλντίνιο. Το σίγουρο όμως είναι ότι όσο βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του το παιδί που πάντοτε είχε το χαμόγελο στο στόμα προσέφερε σημαντικές στιγμές που θα αποτελούν χαιλάιτς για τις επόμενες γενιές.

Κακά Ο "άνθρωπος του Θεού"

Όταν το 2007 πήρε την Χρυσή Μπάλα ήταν ο τελευταίος που πήρε αυτόν τον τίτλο πριν οι Λιονέλ Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο για μια δεκαετία μονοπωλήσουν τον τίτλο. Ο Ricardo Izecson dos Santos Leite η Κακά που είναι περισσότερο γνωστός στο ευρύ κοινό είναι ένας απο τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του.

Ρομπέρτο Κάρλος Ο άνθρωπος με το σουτ "δυναμίτη"

Ιούνιος του 1997 και στην Γαλλία διεξάγεται το "Tournoi de France" ως "προθέρμανση" για την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου που θα διεξαχθεί το καλοκαίρι του 1998.Στο άνοιγμα της αυλαίας στο "Ζερλάν" της Λιόν η οικοδέσποινα υποδέχεται την Βραζιλία και στο 21ο λεπτό η "σελεσάο" κερδίζει φάουλ πολλά μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή. Την εκτέλεση αναλαμβάνει ο Ρομπέρτο Κάρλος ο οποίος προς έκπληξη όλων αποφασίζει να σουτάρει απευθείας. Η μπάλα φεύγει από το πόδι του με 137 χλμ/ώρα και παίρνει τέτοια φάλτσα που καταλήγει στην αριστερή γωνία του  Μπαρτέζ χωρίς καν να μπορέσει να αντιδράσει.

Λουίς Φελίπε Σκολάρι "Μπίγκ Φιλ"

Ένας απο τους κορυφαίους Βραζιλιάνους προπονητές με πέρασμα και απο την Ευρώπη, έχοντας κατακτήσει με την "σελεσάο" το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002.

Τιερί Ανρί O "βασιλιάς" της Άρσεναλ

Διέθετε ένα απο τα καλύτερα πλασέ στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Αγαπήθηκε όσο λίγοι ποδοσφαιριστές απο τους οπαδούς της Άρσεναλ, και για αυτό τον λόγο οι "κανονιέρηδες" τον τίμησαν τοποθετώντας το άγαλμα με τον κλασικό πανηγυρισμό έξω απο το "Emirates". Ο λόγος για τον Τιερί Ανρί ο οποίος σε ηλικία 37 ετών ανακοίνωσε την αποχώρηση του απο το ποδόσφαιρο.

Νταβίντ Τρεζεκέ O "χρυσός γκολεαδόρ"

O Νταβίντ Τρεζεκέ αποτέλεσε μέλος της "χρυσής γενιάς" του γαλλικού ποδοσφαίρου στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές του 2000, κατακτώντας με τους "μπλέ" το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το EURO του 2000 στα γήπεδα του Βελγίου και της Ολλανδίας πετυχαίνοντας στον τελικό το "χρυσό γκόλ". 

Μάικλ Όουεν Ο σκόρερ με τα "πήλινα πόδια"

Ένα μεγάλο ταλέντο που οι τραυματισμοί και οι λάθος αποφάσεις στην καριέρα του τον στιγμάτισαν όσο τίποτα άλλο. Ο Μάικλ Όουεν θα μπορούσε να εξελιχθεί ως ένας απο τους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών αφού διέθετε ταχύτητα, εκτελεστική δεινότητα ενώ αν και δεν ήταν ιδιαίτερα ψηλός πετύχαινε αρκετά τέρματα με το κεφάλι.

Ντένις Μπέργκαμπ "Ντένις ο τρομερός"

Εάν ο Γιόχαν Κρόιφ ήταν ο "ιπτάμενος Ολλανδός", τότε ο Ντένις Μπέρκαμπ ήταν ο "μη ιπτάμενος Ολλανδός" παρατσούκι που του είχαν βγάλει οι οπαδοί της Άρσεναλ μιας και ήταν γνωστή η φοβία του για τα αεροπλάνα. Είτε πάντως ως κεντρικός είτε ως δεύτερος επιθετικός, ειδικά την περίοδο της Άρσεναλ ο Μπέρκαμπ διέθετε εκπληκτική τεχνική που του έδινε την δυνατότητα να μοιράζει ασίστ στους συμπαίκτες του στον ρόλο του πλέιμεικερ. 

Κάρλος Γκαμάρα Ο "σερίφης"

Ήταν μέχρι πρότινος ο ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία της Εθνικής Παραγουάης, ενώ έχει ανακηρυχθεί κορυφαίος Παραγουανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1997 και το 1998. Ο λόγος για τον Κάρλος Γκαμάρα του οποίου η ηγετική προσωπικότητα τον έκανε έναν από τους πιο αξιοσέβαστους κεντρικούς αμυντικούς στην Λατινική Αμερική.

Χοσέ Λουίς Σιλαβέρτ "El Buldog"

Δεν είναι και λίγο πράγμα να είσαι τερματοφύλακας και να έχεις πετύχει συνολικά 62 γκολ εκτελώντας φάουλ και πέναλτι. Ο Χοσέ Λουίς Σιλαβέρτ υπολείπεται μόνο του Βραζιλιάνου Ροζέριο Σένι που έχει 112, κατέχει όμως το ρεκόρ τερμάτων με την εθνική ομάδα της χώρας του την Παραγουάη ενώ είναι και ο μόνος που έχει καταφέρει να πετύχει χατ-τρίκ στις 28  Νοεμβρίου του 1999 κόντρα στην Φεροκαρίλ Οέστε για το Πρωτάθλημα Αργεντινής. 

Λιλιάν Τιράμ O "φιλόσοφος"

Μπορούσε άνετα να παίξει τόσο ως δεξιό μπακ αλλά και στο κέντρο της άμυνας αφού ήταν καλός τόσο στο αμυντικό αλλά και στο επιθετικό κομμάτι. Ο Λιλιάν Τιράμ διέθετε και τα δύο πόδια ήταν εύστροφος και στην εποχή του ήταν ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς.

Ζινεντίν Ζιντάν Ο "αριστοκράτης" με το "αλγερινό ταμπεραμέντο"

Η κάθε δεκαετία έχει τον ποδοσφαιρικό της "ήρωα". Ένας απο αυτούς είναι ο Ζινεντίν Ζιντάν που "έλαμψε" για μια δεκαετία απο τα μέσα της δεκαετίας του '90 έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Κομψότητα, διορατικότητα, ο έλεγχος της μπάλας ήταν τα στοιχεία που τον ξεχώριζαν και τον έκαναν έναν απο τους καλύτερους Ευρωπαίους όλων των εποχών.

Πατρίκ Βιεϊρά Το "χταπόδι"

Υπήρξε ένας απο τους πιο ευφυής αμυντικογενείς κεντρικούς μέσους με εξαιρετικές φυσικές,  αθλητικές και τεχνικές ιδιότητες, έχοντας το παρατσούκλι "χταποδι". Ο Πατρίκ Βιεϊρά όμως συνείσφερε και στο επιθετικό παιχνίδι των ομάδων των οποίων αγωνιζόταν αφού είχε εξαιρετικές μεταβιβάσεις

Φαμπιάν Μπαρτέζ Ο "Θεικός Καραφλός"

Μαζί με τον Ζεπ Μάγιερ, τον Ντίνο Τζόφ και τον Ίκερ Κασίγιας, ο Φαμπιάν Μπαρτέζ είναι ο τέταρτος τερματοφύλακας που έχει κατακτήσει Ευρωπαικό Πρωτάθλημα και Παγκόσμιο Κύπελλο, όπως επίσης και απο τους λίγους που είχαν την τύχη να δώσουν το παρών σε δύο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Νταβόρ Σούκερ "Μηχανή των γκολ"

Είναι ένας απο τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το γιουγκοσλαβικό και δη το κροατικό ποδόσφαιρο. Ο Νταβόρ Σούκερ που έκανε μεγάλη καριέρα ειδικά στην Ισπανία, το 1998 κατετάγη δεύτερος στην ψηφοφορία της Χρυσής Μπάλας πίσω απο τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Ρόμπερτ Προσινέτσκι Ο «γίγαντας» με τα «πήλινα» πόδια

Θεωρήθηκε το κορυφαίο ταλέντο στη μεταπολεμική Γιουγκοσλαβία. Μυαλό «ξυράφι», μπαλιά διαβήτης και ντρίπλα ικανή να ζαλίσει τον αντίπαλο ακόμη και μέσα σε τηλεφωνικό θάλαμο! Όμως, τα τόσο αξιόλογα πόδια του ήταν παράλληλα και εύθραυστα σα γυαλί. Παρόλα αυτά, ο Ρόμπερτ Προσινέτσκι έγινε αγαπητός από όλους εκτός από έναν, παρά τις διχαστικές του αποφάσεις!

Ντιντιέ Ντεσάν

Μαζί με τον Φράντς Μπεκενμπάουερ που έχουν καταφέρει να σηκώσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, το Παγκόσμιο Κύπελλο αλλά και στο Champions League ως αρχηγοί. Ο Ντιντιέ Ντεσάν ένα "μηχανάκι" στον χώρο του κέντρου, ειδικά στην διετία 1998-2000 ήταν το δεξί χέρι του Εμέ Ζακέ στον αγωνιστικό χώρο.

Μαρσέλ Ντεσαγί Ο "Βράχος"

Το προσωνύμιο του ήταν "Βράχος" για την ταχύτητα, την δύναμή του, τα εξαιρετικά σωματικά προσόντα και τεχνική. Ο Μαρσέλ Ντεσαγί μπορούσε να αποδώσει το ίδιο καλά πέρα ως κεντρικός αμυντικός και ως αμυντικός μέσος αφού είχε την ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι. 

Εμέ Ζακέ Ο "Παγκόσμιος"

Ως αμυντικός μέσος αγωνίστηκε σε μία απο τις κορυφαίες γαλλικές ομάδες την Σεντ Ετέν κατακτώντας τίτλους σε εγχώριο επίπεδο. Ως προπονητής ο Εμέ Ζακέ αφού άφησε το στίγμα του στην Μπορντό, κατέκτησε με την Εθνική Γαλλίας το μεγαλύτερο τρόπαιο το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Χρίστο Στόιτσκοφ "Εl Pistolero"

Αναμφίβολα ο κορυφαίος Βούλγαρος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Ο Χρίστο Στόιτσκοφ περι ου ο λόγος αποτέλεσε την δεκαετία του '90 έναν απο τους κορυφαίους μεσοεπιθετικούς του πλανήτη, με σημαντικές επιτυχίες κυρίως στην Μπαρτσελόνα.

Γκιόργκι Χάτζι Ο "Μαραντόνα των Βαλκανίων"

 

Ένας απο τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ποτέ η Βαλκανική χερσόνησος και αναμφίβολα ο κορυφαίος Ρουμάνος όλων των εποχών. Ο Γκιόργκι Χάτζι ο "Μαραντόνα των Βαλκανίων" όπως τον αποκαλούσαν διέθετε όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα μεγάλα "δεκάρια", τεχνική κατάρτιση, ικανότητα στην ντρίμπλα και στην πάσα αλλά και διορατικότητα.

Ρομπέρτο Μπάτζιο Ο "Μικρός Βούδας"

Ανακηρύχθηκε μέσω του διαδικτύου ως ο 4ος κορυφαίος ποδοσφαιριστής  όλων των εποχών, κέρδισε την χρυσή Μπάλα το 1993, είναι ο μοναδικός Ιταλός ποδοσφαιριστής που έχει σκοράρει σε τρεις τελικές φάσεις παγκοσμίου κυπέλλου και μαζί με τον Πάολο Ρόσι και τον Κριστιάν Βιέρι είναι οι πρώτοι σκόρερ των "ατζούρι" στα Παγκόσμια Κύπελλα. Αυτά είναι μερικά από τα πολλά "παράσημα" του Ρομπέρτο Μπάτζιο του "Μικρού Βούδα" που γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου του 1967 στο Καλντόνο.

Κάρλος Ντούνγκα "Κάπτεν Ντούνγκα"

Όταν ήταν μικρός ο Carlos Caetano Bledorn Verri o θείος του του έδωσε το παρατσούκλι "Dunga" που είναι η πορτογαλική μετάφραση του "χαζούλη" από το παιδικό παραμύθι Η Χιονάτη και οι εφτά νάνοι λόγω του χαμηλού του ύψους. Η πορεία πάντως έδειξε ότι ο Κάρλος Ντούνγκα μόνο "χαζούλης" δεν ήταν αφού κατάφερε να είναι ένας από τους καλύτερους αμυντικούς μέσους που ανέδειξε το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο.

Κλαούντιο Ταφαρέλ Ο "άνθρωπος με τα άγια χέρια"

Άν μία θέση είναι η πιο παρεξηγημένη στο βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο αυτή είναι αναμφίβολα του τερματοφύλακα. Μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού αυτοί οι οποίοι κατάφεραν να πραγματοποιήσουν μια αξιοπρεπή καριέρα και σίγουρα ένας από αυτούς είναι και ο Claudio Andre Mergen Taffarel.

Mπεμπέτο Ο "δολοφόνος" με τον πανηγυρισμό "νανούρισμα"

Ήταν ένας από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης του 4ου παγκοσμίου κυπέλλου για την "σελεσάο" το 1994 στην τελική φάση που διεξήχθη στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο λόγος για τον Jose Roberto Gama de Oliveira κατά κόσμον "Μπεμπέτο" ο οποίος μάλιστα στο παιχνίδι της προημιτελικής φάσης με την Ολλανδία πανηγύρισε το γκολ που πέτυχε κουνώντας τα χέρια σαν να νταντεύει μωρό μιας και η σύζυγός του έφερνε στον κόσμο το τρίτο τους παιδί. Μια κίνηση που βρήκε αρκετούς μιμητές αφού αρκετοί ποδοσφαιριστές σε όλο τον κόσμο τα επόμενα χρόνια την υιοθέτησαν στους πανηγυρισμούς τους.

Ρομάριο Ο θαυματουργός "κοντός"

Αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος της "σελεσάο¨στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών το 1994 οδηγώντας την στην κορυφή του κόσμου ύστερα από 24 χρόνια. Ο Ρομάριο Ντε Σόουζα Φαρία είναι μια εκρηκτική προσωπικότητα που δεν δίσταζε να έρθει σε κόντρα με άλλους σπουδαίους Βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές όπως τον Πελέ και τον Ζίκο ενώ δεν αρνιόταν την αδυναμία του στο γυναικείο φύλο.

Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα Παγκόσμιος Πρωταθλητής και ρέκορντμαν

Είναι ο άνθρωπος που έχει κοουτσάρει πέντε διαφορετικές ομάδες σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αναδείχτηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών το 1994, οδήγησε την "σελεσάο" σε μία ακόμα τελική φάση στα γήπεδα της Γερμανίας το 2006, ενώ άνηκε στο τεχνικό τιμ της Βραζιλίας το 1970 ως γυμναστής, Ο λόγος για τον Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα που έχει να επιδείξει πλούσια παρουσία και σε συλλογικό επίπεδο.

Ροζέ Μιλά Το "γερικο λιοντάρι"

Είναι ο γηραιότερος σκόρερ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, Ο Ροζέ Μιλά έγινε ευρύτερα γνωστός στο ευρύ κοινό με τα κατορθώματα του στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας και τον χορό του στο σημαιάκι του κόρνερ όταν σκόραρε.

Φράνκο Μπαρέζι "Piscinin"

Το προσωνύμιο του ήταν "Piscinin(σ.σ. ο μικρός)" όμως μόνο μικρός ποδοσφαιριστής δεν ήταν ο Φράνκο Μπαρέζι. Ο εμβληματικός αρχηγός της Μίλαν στην οποία πέρασε όλη του την ποδοσφαιρική καριέρα στην ομάδα του Μιλάνου, είναι παράλληλα και ένας απο τους κορυφαίους αμυντικούς που ανέδειξε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Σέρχιο Γκοικοτσέα Ο "βασιλιάς" των πέναλτι

Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο από ιστορίες με ανθρώπους που κατάφεραν σε ένα παιχνίδι η σε μια διοργάνωση να πετύχουν το απρόβλεπτο και να στρέψουν όλους τους προβολείς της δημοσιότητας πάνω τους. Μία από αυτές τις ιστορίες ήταν και αυτή του Σέρχιο Γκοικοτσέα του τερματοφύλακα της Εθνικής Αργεντινής που στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας το 1990 με τις απέκρουσεις των πέναλντι την οδήγησε στον τελικό της διοργάνωσης.

Πάολο Μαλντίνι "Il capitano"

Στην ποδοσφαιρική ορολογία ο όρος "σημαία" αναφέρεται σε παίκτες οι οποίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες σε μία ομάδα καθ'όλη την διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Μία τέτοια περίπτωση και ίσως κορυφαία στα παγκόσμια χρονικά αποτελεί η ιστορία του Πάολο Μαλντίνι εκ των κορυφαίων αμυντικών του ΄κόσμου που μπορούσε να αγωνιστεί τόσο στα αριστερά αλλά και στο κέντρο της άμυνας.

Γιούργκεν Κλίνσμαν "Σεσημασμένος" σκόρερ

Αποτελεί ένα απο τους κορυφαίους Γερμανούς επιθετικούς της σύγχρονης εποχής έχοντας κατακτήσει τόσο το Παγκόσμιο Κύπελλο όσο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ αναδείχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής το 1988. Παράλληλα είναι έκτος σκόρερ με 11 τέρματα μαζί με τον Σάντορ Κόκτσις στην λίστα των σκόρερ των τελικών φάσεων των Παγκοσμίων Κυπέλλων όλων των εποχών.