Όταν η εθνική Ισπανίας συνάντησε την αντίστοιχη της Γαλλίας σε φιλικό παιχνίδι, η "Marca" εντυπωσιασμένη απο τον τρόπο παιχνιδιού του Ραιμόντ Κοπά τον αποκάλεσε "Μικρό Ναπολέωντα". Η ταχύτητα του τόσο στην σκέψη όσο και με την μπάλα στα πόδια αλλά και η ικανότητα του στο να ντριμπλάρει τον έκαναν ένα απο τους κορυφαίους παίκτες της γενιάς του.
Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1931 στο Νοέ-Λε-Μιν απο Πολωνούς μετανάστες για αυτό άλλωστε και το επώνυμο του ήταν Κόπασζέφσκι. Οι παππούδες του κατάγονταν απο την Κρακοβία και όταν οι γονείς του γεννήθηκαν μετακινήθηκαν στην Γερμανία και στην Γαλλία το 1919 όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος.
Τότε το επώνυμο του μίκρυνε σε Κοπά, και απο την ηλικία των 14 ετών μαζί με τους δικούς του δούλεψε στα ανθρακωρυχεία όπου σε ατύχημα έχασε τον αντίχειρα και τον δείκτη του αριστερού του χεριού.
Απο νωρίς έδειξε την κλίση του στο ποδόσφαιρο παίζοντας στην γειτονιά με τους συνομηλίκους του αρχικά και στην συνέχεια στην τοπική ομάδα την US Nœux-les-Mines. Το 1949 θα λάβει μέρος σε έναν διαγωνισμό για την ανάδειξη του κορυφαίου νέου ποδοσφαιριστή και παρότι τερματίζει δεύτερος ήδη η Ανζέ και η Ρέμς τον τσεκάρουν.
Η Ανζέ είναι αυτή που θα κάνει πρώτη κίνηση για την απόκτηση του αλλά ούτε ο παίκτης ούτε η ομάδα είναι θετικοί περιμένοντας την κίνηση της Ρέμς. Η Ρέμς όμως δεν θα κάνει καμία κίνηση, αντίθετα η Ανζέ θα επανέρθει με νέα προσφορά κοντά στα 100.000 φράγκα υπογράφοντας ημιεπαγγελματικό συμβόλαιο με την προϋπόθεση να του βρει δουλειά ηλεκτρολόγου.
Όταν δε θα μπορέσει να τον ικανοποιήσει στο θέμα της δουλειάς θα του προσφέρει επαγγελματικό συμβόλαιο προσφέροντας του 21.000 φράγκα το μήνα συν τα μπόνους. Θα παραμείνει μέχρι το 1951 έχοντας 60 συμμετοχές και 15 γκολ στο Πρωτάθλημα.
Όταν ο Μπατέ είδε τον Κοπά να αγωνίζεται σε ένα φιλικό παιχνίδι τον Σεπτέμβριο εντυπωσιάστηκε από την ικανότητά του στην τρίπλα, την ταχύτητα και τον τρόπο που κινούταν έξω από την περιοχή (ως «ψεύτικο εννιάρι»).
Παρά το γεγονός ότι πολλοί θεωρούσαν τον Κοπά «πολύ μικροκαμωμένο» για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο (είχε ύψος μόλις 1,69 μ.), ο Μπατέ εισηγήθηκε αμέσως την απόκτησή του. Για να αποσπάσει την υπογραφή του από την Ανζέ, η Ρεμς δαπάνησε το ποσό των 1,8 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων (ποσό που αντιστοιχούσε σε περίπου 1.300 λίρες Αγγλίας εκείνη την εποχή).
Η επένδυση αποδείχθηκε ελάχιστη μπροστά σε αυτά που προσέφερε ο παίκτης τα επόμενα χρόνια. Στο "Ογκίστ Ντελόν" για το πρώτο αυτό διάστημα θα παραμείνει μέχρι το 1956 όπου θα κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα το 1953 και το 1955 και το Λατινικό Κύπελλο το 1953. ενώ θα δώσει το παρών στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1956 κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης και κατέγραψε συνολικά 175 εμφανίσεις και σημείωσε 53 τέρματα.
Οι εμφανίσεις του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ομάδων όπως η Μίλαν, η Ίντερ, η Γιουβέντυς, όμως ο πρόεδρος Ανρί Ζερμαίν είχε συμφωνήσει με την διοίκηση της Ρεάλ για το ποσό των 52 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων και είχε "κλειδώσει" πριν από τον πρώτο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, 13 Ιουνίου 1956, ανάμεσα στη Ρεμς και τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Στην Μαδρίτη θα αγωνιστεί τρία χρόνια μέχρι το 1959 στο πλευρό των Αλφρέντο Ντι Στέφανο και Φέρεντς Πούσκας έχοντας 103 συμμετοχές και 30 τέρματα κατακτώντας 2 Πρωταθλήματα το 1957 και το 1958 και 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών το 1957 κόντρα σε Φιορεντίνα στο "Σαντιάγκο Μπερναμπέου", το 1958 κόντρα στην Μίλαν στις Βρυξέλλες και το 1959 κόντρα στην Ρέμς στην Στουτγκάρδη.
Όταν έφτασε στη Μαδρίτη, ο Κοπά αντιμετώπισε ένα μεγάλο πρόβλημα: η αγαπημένη του θέση (κεντρικός επιθετικός/οργανωτής ή «ψεύτικο εννιάρι») ανήκε στον απόλυτο ηγέτη της ομάδας, τον Αλφρέδο Ντι Στέφανο.
Για να χωρέσουν και οι δύο στην ενδεκάδα, ο προπονητής Χοσέ Βιγιαλόνγκα τον μετακίνησε στη θέση του δεξιού εξτρέμ. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε παίξει ποτέ ξανά εκεί, προσαρμόστηκε χάρη στην απίστευτη τεχνική του κατάρτιση και την ντρίμπλα του, δημιουργώντας μαζί με τους Ντι Στέφανο, Πούσκας και Χέντο μία από τις πιο τρομακτικές επιθετικές γραμμές όλων των εποχών.
Θέλει να επιστρέψει στην Γαλλία η σύζυγός του, Κριστιάν, δεν κατάφερε ποτέ να προσαρμοστεί πλήρως στη ζωή της Μαδρίτης. Επιθυμούσε διακαώς να επιστρέψει στη Γαλλία για να βρίσκεται κοντά στην οικογένειά της, γεγονός που πίεσε συναισθηματικά τον Κοπά να πάρει την απόφαση της επιστροφής.
Ήταν ένας εξαιρετικά προνοητικός αθλητής για την εποχή του, είχε ήδη ιδρύσει μια πολύ πετυχημένη εταιρεία αθλητικών ειδών και ρούχων στη Γαλλία (τη μάρκα Kopa). Ήθελε να βρίσκεται εκεί αυτοπροσώπως για να επιβλέπει και να αναπτύξει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, οι οποίες του απέφεραν σημαντικά έσοδα.
Η Σταντ ντε Ρεμς, η οποία τον είχε πουλήσει τρία χρόνια νωρίτερα, του πρόσφερε ένα εξαιρετικό συμβόλαιο επιστροφής, το οποίο σε συνδυασμό με τα επιχειρηματικά του πλάνα κάλυπτε απόλυτα τις οικονομικές του απαιτήσεις.
Έχοντας κατακτήσει 3 συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών και τη Χρυσή Μπάλα, ο Κοπά ένιωσε ότι είχε πετύχει τα πάντα στην Ισπανία και ήθελε να κλείσει την καριέρα του ως ο απόλυτος ηγέτης στην πατρίδα του, μακριά από τη σκιά του Αλφρέδο Ντι Στέφανο.
Ο πρόεδρος Σαντιάγο Μπερναμπέου, ο οποίος τον εκτιμούσε βαθύτατα, προσπάθησε να τον πείσει να μείνει προσφέροντάς του λευκό συμβόλαιο, να γράψει ο ίδιος τον μισθό του, όμως σεβάστηκε την επιθυμία του παίκτη και του επέτρεψε να επιστρέψει στη Ρεμς.
Θα επιστρέψει για να αγωνιστεί οκτώ ακόμα χρόνια απο το 1959 έως το 1967, θα κατακτήσει δύο ακόμα Πρωταθλήματα το 1960 και το 1962, και το Σούπερ Καπ το 1960, ενώ παρότι θα υπάρξει υποβιβασμός στην δεύτερη κατηγορία θα παραμείνει και θα την βοηθήσει να ανέβει άμεσα και σε 269 παιχνίδια πέτυχε 41 τέρματα.
Όταν η Ρεμς υποβιβάστηκε σοκαριστικά στη δεύτερη κατηγορία το καλοκαίρι του 1964, ο Ρεϊμόν Κοπά αν και ήταν 32 ετών, παρέμενε ένας από τους μεγαλύτερους σταρ του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η πτώση της ομάδας πυροδότησε έντονο ενδιαφέρον από άλλους συλλόγους που ήθελαν να τον κρατήσουν στην πρώτη κατηγορία, με τις κυριότερες κρούσεις να προέρχονται από την Ανζέ (
Η ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα κινήθηκε πολύ ζεστά για να τον φέρει πίσω, είχε το πλεονέκτημα ότι αποτελούσε την ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του, Κριστιάν, και ήταν η πόλη όπου ο Κοπά είχε ήδη αποφασίσει να ζήσει μόνιμα μετά το τέλος του ποδοσφαίρου.
Η Ρασίνγκ Παρί, ο κορυφαίος σύλλογος του Παρισιού εκείνη την εποχή έψαχνε πάντα λαμπερά ονόματα για να γεμίζει το στάδιο Parc des Princes. Προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τον υποβιβασμό της Ρεμς για να του προσφέρουν ένα πολύ υψηλό συμβόλαιο, καθώς ο Κοπά ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στο παρισινό κοινό.
Υπήρξε φιλολογικό ενδιαφέρον απο την Λάνς και την Βαλενσιέν, από ομάδες της περιφέρειάς του (κοντά στη γενέτειρά του, Νουαγιέλ-σουρ-Λανς), όμως τις απέρριψε όλες, δηλώνοντας πως δεν θα μπορούσε να εγκαταλείψει τον σύλλογο στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας του
Συνολικά θα αγωνιστεί σε 466 παιχνίδια δεύτερος σε συμμετοχές πετυχαίνοντας 96 γκολ πέμπτος στην σχετική λίστα και αποτελεί αναμφίβολα μια απο τις εμβληματικότερες φυσιογνωμίες της ομάδας. Σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο το καλοκαίρι του 1967, σε ηλικία 35 ετών, ο τελευταίος επίσημος αγώνας της μυθικής του καριέρας καταγράφηκε στις 11 Ιουνίου 1967, σε μια αναμέτρηση της Σταντ ντε Ρεμς απέναντι στην Ανζέ.
Παρά το γεγονός ότι διατηρούσε την εξαιρετική του τεχνική, οι πολλοί τραυματισμοί, η ηλικία και η έντονη σωματική κόπωση από τα σκληρά χρόνια των '50s και '60s τον οδήγησαν στην απόφαση να κρεμάσει τα παπούτσια του.
Στις 5 Οκτωβρίου του 1952 στην Κολόμπ κόντρα στην Δυτική Γερμανία έκανε το ντεμπούτο του με τους "τρικολόρ". Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 στην Ελβετία θα αγωνιστεί σε δύο παιχνίδια κόντρα σε Γιουγκοσλαβία και Μεξικό με το οποίο θα σκοράρει, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα στην Σουηδία θα κάνει πράματα και θάματα.
Μαζί με τον Ζίστ Φοντέν θα αγωνιστεί και στα έξι παιχνίδια, σκοράροντας τρία τέρματα κόντρα σε Παραγουάη, Σκωτία και Δυτική Γερμανία στον μικρό τελικό όπου η Γαλλία θα καταλάβει την τρίτη θέση και θα συμπεριληφθεί στην καλύτερη εντεκάδα του τουρνουά.
Στις 11 Νοεμβρίου του 1962 στην Κολόμπ κόντρα στην Ουγγαρία σε φιλικό παιχνίδι θα πραγματοποιήσει την 45η και τελευταία του εμφάνιση έχοντας στο ενεργητικό του και 18 τέρματα.
Το 1958 κατέκτησε την "Χρυσή Μπάλα", το 1970 έλαβε την ύψιστη τιμή που μπορεί να δοθεί σε Γάλλο πολίτη να γίνει μέλος της "Λεγεώνας της Τιμής". Επαγγελματικά μπορεί να σταμάτησε το ποδόσφαιρο, αλλά ερασιτεχνικά συνέχιζε να δίνει το παρών σε διάφορα παιχνίδια μέχρι και την ηλικία των 70 ετών όταν και σταμάτησε λόγω οστεοτομίας στο αριστερό πόδι.
Μάλιστα το 1973 ο Ζίστ Φοντέν που ήταν αθλητικός διευθυντής της Παρί Σεν Ζερμέν που τότε αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία του πρότεινε να έρθει στο Παρίσι, με τον Κόπα να αρνείται, συμμετείχε όμως σε ένα φιλικό παιχνίδι τον Αύγουστο, όπου σκόραρε τρία γκολ.
Αμέσως μετά την απόσυρσή του δεν ασχολήθηκε ενεργά με την προπονητική. Αφοσιώθηκε εξολοκλήρου στις πολύ πετυχημένες επιχειρηματικές του δραστηριότητες με τη δική του μάρκα αθλητικών ειδών (Kopa), ενώ διετέλεσε για χρόνια σύμβουλος και μέλος της γαλλικής πδοσφαιρικής ομοσπονδίας.
Ήταν απο τους πρώτους που έβγαλαν χρήματα απο το όνομα τους, αφού φιγουράριζε απο προϊόντα αθλητικού εξοπλισμού, χυμούς φρούτων και αναψυκτικά. Έγινε διευθυντής σε εφημερίδα, συνιδιοκτήτης ξενοδοχείου και ασχολήθηκε με τον καπνό.
Στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και του 1982 είχε αναλάβει ρόλο συμβούλου για τον ραδιοφωνικό σταθμό France Inter και τον ίδιο ρόλο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 για τον ραδιοφωνικό σταθμό RMC.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 έκανε σχόλιο για την πορεία της Εθνικής Γαλλίας σε blog του τηλεοπτικού σταθμού ESPN Classic και το 2008 του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου της Ρέμς.
Στις 3 Μαρτίου του 2017 θα φύγει απο την ζωή στην ηλικία των 85 ετών στην Ανζέ, έπειτα από νοσηλεία μίας εβδομάδας λόγω μακράς και σοβαρής ασθένειας. Η κηδεία του τελέστηκε την Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017 στον Καθεδρικό Ναό Saint-Maurice της Ανζέ, σε κλίμα βαθιάς οδύνης.
Στην τελετή έδωσε το «παρών» σύσσωμη η ποδοσφαιρική ελίτ, ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ, ταξίδεψε προσωπικά στη Γαλλία, συνοδευόμενος από τους παλαιούς συμπαίκτες του Κοπά στη «βασίλισσα», Χοσέ Σανταμαρία και Πατσίν.
Παρευρέθηκαν οι πρόεδροι κορυφαίων γαλλικών συλλόγων, καθώς και ο εμβληματικός συμπαίκτης του στο Μουντιάλ του 1958, Ζιστ Φοντέν και η σορός του εναποτέθηκε στο κοιμητήριο της Ανζέ. Η επίσημη μετονομασία του σταδίου της Ανζέ σε Στάδιο Ρεϊμόν Κοπά έγινε τη Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017.
Η απόφαση πάρθηκε με ομόφωνη ψηφοφορία του δημοτικού συμβουλίου της πόλης της Ανζέ, στην οποία ανήκει το στάδιο, μόλις 24 ημέρες μετά τον θάνατο του θρυλικού Γάλλου ποδοσφαιριστή, αντικαθιστώντας την παλαιότερη ονομασία του γηπέδου (Stade Jean-Bouin).
Το 2018, το έγκυρο γαλλικό περιοδικό France Football θέσπισε ένα νέο παγκόσμιο βραβείο στο πλαίσιο της Χρυσής Μπάλας. Το Kopa Trophy απονέμεται έκτοτε ετησίως στον Καλύτερο Νέο Ποδοσφαιριστή του Κόσμου κάτω των 21 ετών, με πρώτο νικητή τον Κιλιάν Εμπαπέ.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2018 έξω από το Στάδιο Auguste-Delaune της Σταντ ντε Ρεμς, αποκαλύφθηκε το άγαλμα του Ρεϊμον Κοπά, αποτελώντας το πρώτο άγαλμα στην ιστορία της Γαλλίας που αφιερώθηκε αποκλειστικά σε ποδοσφαιριστή.
Δημιουργήθηκε από τον διάσημο Άγγλο γλύπτη αθλητικών μνημείων Καρλ Πέιν ο οποίος έχει φιλοτεχνήσει και άλλα σπουδαία ποδοσφαιρικά αγάλματα στη Μεγάλη Βρετανία. Είναι ένας μπρούντζινος ανδριάντας, ελαφρώς μεγαλύτερος από το φυσικό μέγεθος (ύψος περίπου 2,5 μέτρα), που ζυγίζει γύρω στα 400 κιλά.
Δείχνει τον Κοπά σε νεαρή ηλικία, με τη φανέλα της Ρεμς, τη στιγμή που ελέγχει την μπάλα με το δεξί του πόδι, αποτυπώνοντας την απίστευτη δυναμική και τεχνική του. Το έργο κόστισε περίπου 200.000 ευρώ και χρηματοδοτήθηκε μέσω μιας μεγάλης εκστρατείας crowdfunding (χορηγιών) από την πόλη της Ρεμς, τον σύλλογο, απλούς φιλάθλους, αλλά και με τη σημαντική οικονομική συνδρομή της Ρεάλ Μαδρίτης, δείχνοντας τον σεβασμό των Ισπανών προς τον παλιό τους παίκτη.
