Εμίλιο Μπουτραγκένιο Ο "γύπας"

Διέθετε εξαιρετική ντρίμπλα, ενώ με την ευφυΐα του μπορούσε να αφοπλίσει και τον σκληρότερο αμυντικό. Ο Εμίλιο Μπουτραγκένιο η ο "γύπας" όπως τον παρομοίασε ο Λουίς Σέζαρ Μενότι ήταν σημείο αναφοράς για το ισπανικό ποδόσφαιρο αλλά και για την Ρεάλ Μαδρίτης, και ένας απο τους κορυφαίους επιθετικούς.

Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου του 1963 και μια ημέρα αργότερα έγινε μέλος της Ρεάλ Μαδρίτης μιας και ο πατέρας του ήταν μέλος του συλλόγου αλλά και προμηθευτής ρούχων του κλάμπ. Στα 17 του το 1980 δοκιμάστηκε για τα τμήματα υποδομής της "βασίλισσας" αλλά απορρίφθηκε και αμέσως δέχτηκε κρούση απο την Ατλέτικο Μαδρίτης όπου έκανε και προπονήσεις για τρείς ημέρες.

Η επιμονή όμως του πατέρα του που δεν ήθελε καν να ακούσει το ενδεχόμενο να μην φορέσει την φανέλα της Ρεάλ δικαιώθηκε εντάχθηκε στις ακαδημίες της και στις 24 Απριλίου του 1982 στο "Σαντιάγκο Μπερναμπέου" κόντρα στην Οβιέδο θα κάνει ντεμπούτο με την Ρεάλ Καστίγια

Στις 5 Φεβρουαρίου του 1984 κόντρα στην Κάντιθ ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο θα τον χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα στην οποία θα παραμείνει μέχρι και το 1995. Θα κατακτήσει 6 Πρωταθλήματα(1986,1987,1988,1989,1990,1995), 2 Κύπελλα το 1989 και το 1993, 1 Λιγκ Καπ το 1985, 4 Ισπανικά Σούπερ Καπ(1988,1989,1990,1993) και 2 Κύπελλα ΟΥΕΦΑ το 1985 και το 1986 κόντρα σε Βιντεότον και Κολωνία αντίστοιχα.

Συνολικά φόρεσε την φανέλα της 460 φορές πετυχαίνοντας 171 τέρματα, δέκατος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ, όντας μέλος της περίφημης "La Quinta del Butre"  των παιδιών εκείνων που προωθήθηκαν στην πρώτη ομάδα απο τις ακαδημίες της.

Το καλοκαίρι του 1995 έχοντας χάσει την θέση του στην εντεκάδα αποφασίζει να φύγει απο την Ρεάλ, αρνήθηκε να αγωνιστεί σε άλλη ισπανική ή μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα για να μην τεθεί αντιμέτωπος με την αγαπημένη του Ρεάλ.

Έτσι στράφηκε σε άλλες αγορές, πως την ιαπωνική λίγκα που βρισκόταν σε πλήρη οικονομική άνθιση εκείνη την περίοδο είχε στα χέρια του πολύ δελεαστικές προτάσεις και προσέλκυε πολλούς θρύλους του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως οι Ζίκο, Λίνεκερ και Σκίλατσι).

Επίσης υπήρξε φιλολογικό και οικονομικό ενδιαφέρον από συλλόγους της Κίνας που προσπαθούσαν να κάνουν τα πρώτα τους μεγάλα ανοίγματα στο διεθνές ποδόσφαιρο. Ο πρόεδρος της Ατλέτικο Σελάγια, Ενρίκε Φερνάντες Πράδο, ένας εύπορος Ισπανός επιχειρηματία που ζούσε στο Μεξικό, μόλις η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία το 1995, έβαλε στόχο να κάνει μια μεταγραφή που θα συγκλονίσει τη χώρα.

Ταξίδεψε στην Ισπανία και χρησιμοποίησε μια πολύ έξυπνη προσέγγιση, αντί να πιέσει τον παίκτη, κέρδισε πρώτα την εμπιστοσύνη του πατέρα του Μπουτραγκένιο και της συζύγου του, Σόνια, παρουσιάζοντας τη Σελάγια ως μια ήρεμη, ασφαλή και φιλόξενη πόλη για να ζήσει μια οικογένεια, ενώ προσέφερε ένα μυθικό για τα δεδομένα της ομάδας συμβόλαιο, ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων ετησίως.

Θα αποδεχτεί την πρόταση και την πρώτη χρονιά 1995-1996, έχοντας 17 γκολ σε 34 συμμετοχές θα οδηγήσει την νεοφώτιστη Σελάγια στον τελικό του πρωταθλήματος Μεξικού, αλλά έχασε τον τίτλο από τη Νεκάξα μόνο λόγω του κανονισμού των εκτός έδρας γκολ 1-1 και 0-0.

Όπως ήταν λογικό αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος, ενώ  η αγάπη της πόλης προς το πρόσωπό του ήταν τόσο μεγάλη, που το στάδιο της ομάδας, Estadio Miguel Alemán Valdés, απέκτησε μια κερκίδα που μετονομάστηκε ανεπίσημα προς τιμήν του, ενώ συχνά αποκαλούνταν «Estádio Emilio Butragueño».

Σε 101 αγώνες θα πετύχει 29 τέρματα και τον Απρίλιο του 1998 θα αποσυρθεί απο την ενεργό δράση, έχοντας μάλιστα κερδίσει το παρατσούκλι ο "κύριος των γηπέδων" αφού δεν δέχτηκε ποτέ κόκκινη κάρτα.

Με την εθνική αν και ήταν στην 23αδα της αποστολής για το EURO 1984 όπου η "φούρια ρόχα" ήταν φιναλίστ δεν αγωνίστηκε καθόλου και έτσι το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 17 Οκτωβρίου του 1984 στην Σεβίλλη κόντρα στην Ουαλία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 πετυχαίνοντας μάλιστα και τέρμα.

Στα γήπεδα του Μεξικό θα σκοράρει ένα γκολ κόντρα στην Βόρεια Ιρλανδία, αλλά το μεγάλο "μπάμ" εκεί που θα γίνει ευρύτερα γνωστός είναι στον αγώνα της φάσης των "16" κόντρα στην Δανία όταν και θα πετύχει τα τέσσερα απο τα πέντε τέρματα της Ισπανίας.

Θα συμπεριληφθεί στην κορυφαία ομάδα του τουρνουά ενώ θα αναδειχθεί δεύτερος σκόρερ του τουρνουά με πέντε τέρματα μαζί με τον Ντιέγκο Μαραντόνα και τον Καρέκα. Θα πάρει μέρος στην τελική φάση του EURO 1988 στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας αλλά και σε αυτήν του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ιταλίας το 1990 όπου θα αγωνιστεί σε δύο παιχνίδια κόντρα σε Ουρουγουάη και Νότια Κορέα.

Στις 18 Νοεμβρίου του 1992 στην Σεβίλλη κόντρα στην Ιρλανδία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου των Ηνωμένων Πολιτειών το 1994, πραγματοποίησε την 69η και τελευταία του παρουσία με την εθνική έχοντας πετύχει 26 τέρματα.  

Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος το 1991, ενώ δύο συνεχόμενες χρονιές το 1986 και το 1987 κατέλαβε την τρίτη θέση στην ψηφοφορία του France Football για την "Χρυσή Μπάλα". Επίσης τόσο το 1985 όσο και το 1986 τιμήθηκε με το Bravo Award απο το ιταλικό περιοδικό Guerin Sportivo, ως τον καλύτερο νεαρό Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή της κατηγορίας U-23.

Αμέσως μετά την απόσυρσή του, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό (Master) στη Διαχείριση Αθλητισμού (Sports Management) και στην στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο MBA, στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, προετοιμάζοντας τον εαυτό του για διοικητικά πόστα υψηλού επιπέδου. 

Μετά τις σπουδές του στις ΗΠΑ θα επιστρέψει στην Ρεάλ Μαδρίτης υπο την προεδρία του Φλορεντίνο Πέρεθ θα γίνει το δεξί χέρι του Χόρχε Βαλντάνο. Τον Ιούνιο του 2004 θα διαδεχθεί τον Βαλντάνο στην θέση του γενικού διευθυντή, ενώ απο τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους κατείχε και τον ρόλο του αντιπροέδρου .

Τον Ιούλιο του 2006 αποχώρησε μετά την ανάδειξη του Ραμόν Καλντερόν ως νέου προέδρου της Ρεάλ, για να επανέρθει και πάλι το 2009 με την επιστροφή του Φλορεντίνο Πέρεθ στην προεδρία, ο Μπουτραγκένιο ανέλαβε τον ρόλο του επίσημου «πρεσβευτή» και εκπροσώπου του συλλόγου σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. 

Είναι ο άνθρωπος που εκπροσωπεί τη Ρεάλ Μαδρίτης στις κληρώσεις του UEFA Champions League, κάνει τις επίσημες δηλώσεις στα ΜΜΕ πριν και μετά από κάθε αγώνα της ομάδας και διαχειρίζεται τις σχέσεις της Ρεάλ με τη FIFA, την UEFA και άλλους συλλόγους. 

Απο το 2006 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της ακαδημαϊκής σχολής της Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Το πόστο αυτό αφορά τη διαχείριση μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών γύρω από τη διοίκηση του αθλητισμού, την αθλητική ιατρική και τη δημοσιογραφία.