Είναι ο μοναδικός ο οποίος έχει καταφέρει να κατακτήσει το Champions League με τρείς διαφορετικές ομάδες. Ο λόγος για τον Κλάρενς Ζέεντορφ έναν απο τους πιο χαρισματικούς μεσους της γενιάς του που διέθετε δύναμη, ρυθμό, αντοχή και αξιοσημείωτα φυσικά χαρακτηριστικά αλλά και εξαίρετη τεχνική κατάρτιση.
Γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1976 στο Παραμαρίμπο του Σουρινάμ, αλλά σε πολύ μικρή ηλικία μόλις 2 ετών μετακόμισε με τους γονείς του στο Άλμερε της Ολλανδίας. Άκρως ποδοσφαιρική οικογένεια αφού τόσο τα αδέρφια του Γιούργκεν και Σέντρικ αλλά και ο πατέρας του Γιόχαν είχαν άμεση σχέση, μάλιστα ο πατέρας του ήταν ατζέντης.
Ούτε και ο μικρός Κλάρενς ξέφυγε απο αυτή την παράδοση και απο τα έξι του κιόλας χρόνια ξεκίνησε να ασχολείται παίζοντας στις τοπικές ομάδες VV AS '80 και Real Almere όπου και θα εντοπιστεί απο την Urgent Scoutingteam την εταιρία που είχε συστήσει ο Γιόχαν Κρόιφ και είχε τροφοδοτήσει με αρκετά ταλέντα τον Άγιαξ.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως αριστερός μεσοεπιθετικός και στις 29 Νοεμβρίου του 1992 έκανε ντεμπούτο με τον Άγιαξ κόντρα στην Γκρόνινγκεν σε ηλικία 16 ετών και 242 ημερών όντας ο νεαρότερος παίκτης που έκανε ντεμπούτο με τον Άγιαξ μέχρι εκείνη την στιγμή πανηγυρίζοντας εκείνη την χρονιά το Κύπελλο.
Ειδικά με τον Λουίς Φαν Χάαλ αποτέλεσε βασικό κομμάτι της εντεκάδας βοηθώντας την περίοδο 1993-1994 να κατακτήσει Σούπερ Καπ και Πρωτάθλημα, ενώ την επόμενη 1994-1995 βοήθησε στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος, αλλά κυρίως στο Champions League στο "Έρνστ Χάπελ" της Βιέννης κόντρα στην Μίλαν, έχοντας 90 συμμετοχές και 11 γκολ.
Ο ίδιος το καλοκαίρι του 1995 αποφασίζει να μην ανανεώσει το συμβόλαιο του με την ολλανδική ομάδα αναζητώντας μια μεγαλύτερη ποδοσφαιρική σκηνή και ένα κορυφαίο πρωτάθλημα, εκμεταλλευόμενος τις αλλαγές που έφερνε η επερχόμενη απόφαση Μποσμάν.
Ομάδες από την Ισπανία και την Αγγλία παρακολουθούσαν στενά την περίπτωσή του, ενώ εκείνη την εποχή το ιταλικό πρωτάθλημα θεωρούνταν το κορυφαίο και πιο πλούσιο στον κόσμο, αποτελώντας τον πρωταρχικό στόχο για κάθε φιλόδοξο ποδοσφαιριστή.
Ο Ζέεντορφ κατέληξε στην ιταλική Σαμπντόρια, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο, προτιμώντας μια ομάδα μικρότερου βελινεκούς από τα «θηρία» της Ευρώπης για να εξασφαλίσει σίγουρο χρόνο συμμετοχής, να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ιταλικού ποδοσφαίρου και να χρησιμοποιήσει τον σύλλογο ως σκαλοπάτι.
Οι Γενοβέζοι πλήρωσαν το ποσό των 3,62 εκατομμυρίων ευρώ και την περίοδο 1995-1996 θα πραγματοποιήσει 34 εμφανίσεις πετυχαίνοντας 4 τέρματα. Εκείνο το καλοκαίρι Γιουβέντους και Μίλαν παρακολουθούσαν στενά την εξέλιξή του, καθώς είχε ήδη προσαρμοστεί στο απαιτητικό ιταλικό πρωτάθλημα, αλλά και οι αγγλικές ομάδες τον είχαν υπόψην τους, καθώς το αγγλικό ποδόσφαιρο άρχιζε να προσελκύει ξένους αστέρες μετά την απόφαση Μποσμάν.
Όμως η Ρεάλ Μαδρίτης κινήθηκε πιο αποφασιστικά από όλους λόγω της επιμονής του Φάμπιο Καπέλο, ο οποίος αναλαμβάνοντας τη Ρεάλ Μαδρίτης το 1996, έθεσε ως απόλυτη προτεραιότητα την απόκτηση του Ζέεντορφ.
Ο Καπέλο τον ήθελε ως τον «εγκέφαλο» της νέας μεσαίας γραμμής που έχτιζε. Η προσωπική προσέγγιση του προπονητή έπεισε τον 20χρονο μέσο. Επίσης η Ρεάλ Μαδρίτης βρισκόταν σε φάση ριζικής αναδόμησης, αποκτώντας παίκτες όπως οι Μιγιάτοβιτς, Σούκερ και Ρομπέρτο Κάρλος με στόχο την επιστροφή στην κορυφή της Ευρώπης.
Συν τοις άλλοις κατέθεσε μια πρόταση που ικανοποίησε οικονομικά τη Σαμπντόρια προσφέροντας το ποσό των 8,6 εκατομμυρίων ευρώ και θα τον κάνει δικό της και στα τρία χρόνια που θα παραμείνει στο "Σαντιάγκο Μπερναμπέου" θα κατακτήσει το Πρωτάθλημα το 1997, το Σούπερ Καπ του 1997 αλλά κυρίως το δεύτερο Champions League στο "Άμστερνταμ Αρίνα" κόντρα στην Γιουβέντους.
Θα κατακτήσει και το Διηπειρωτικού κόντρα στην Βάσκο Ντα Γκάμα και στο τέλος της σεζόν 1998-1999, υπήρξαν συζητήσεις με την Γιουβέντους ούτως ώστε να υπάρξει ανταλλαγή ανάμεσα σε Ζινεντίν Ζιντάν και Κλάρενς Ζέεντορφ.
Αυτή η ανταλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε, ο ρόλος του Ζέεντορφ άρχιζε να μειώνεται ειδικά την περίοδο που προπονητής ήταν ο Γκούους Χίντινκ. Παράλληλα η Ρεάλ Μαδρίτης χρειαζόταν επειγόντως χρήματα εκείνη την περίοδο και επειδή ήταν ένα από τα πιο πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία στην αγορά, αποτελούσε το ιδανικό «βαρύ χαρτί» για να φέρει ένα μεγάλο ποσό στα ταμεία.
Η διοίκηση της Ρεάλ βρισκόταν ήδη σε συζητήσεις με ομάδες όπως η Άρσεναλ, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Ρόμα. Ωστόσο, η Ίντερ έκανε την καθοριστική κίνηση, ο ίδιος ο Ζέεντορφ έχει διηγηθεί ότι βρισκόταν σε διακοπές στο Ρίο ντε Τζανέιρο όταν τον κάλεσε στο τηλέφωνο ο τότε προπονητής της Ίντερ, Μαρτσέλο Λίπι.
Ο Λίπι του είπε: «Θέλω να έρθεις στην Ίντερ για να παίξεις πίσω από τον Ρονάλντο και τον Κριστιάν Βιέρι». Η προοπτική αυτή ενθουσίασε τον Ολλανδό, ο οποίος μάζεψε αμέσως τα πράγματά του και επέστρεψε στην Ιταλία,
Έτσι τον Δεκέμβριο του 1999 οι "μερένγκες" ήρθαν σε συμφωνία με την Ίντερ η οποία έδωσε το ποσό των 24.35 εκατομμυρίων δολαρίων για να τον φέρει πίσω στην Ιταλία, αφήνοντας την Μαδρίτη ύστερα απο 159 συμμετοχές και 20 τέρματα.
Η πορεία του στην Ίντερ δεν ήταν η επιθυμητή, αφού παρά τα πολλά λεφτά που διέθετε ο Μοράτι, οι "νερατζούρι" δεν μπορούσαν να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα έχοντας 93 συμμετοχές και 14 τέρμαατα. Το καλοκαίρι του 2002 προέκυψε το ζήτημα ανταλλαγής ανάμεσα στις δύο ομάδες του Μιλάνου, αφού ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ χρησιμοποιούσε ένα αυστηρό σύστημα 4-4-2 και τοποθετούσε συχνά τον Ζέεντορφ στα άκρα της μεσαίας γραμμής (κυρίως αριστερά).
Ήταν μια θέση που δεν ταίριαζε στα χαρακτηριστικά του παίκτη, ο οποίος απέδιδε καλύτερα στον άξονα και αυτό οδήγησε σε αγωνιστική κάμψη και δυσαρέσκεια. Απο την άλλη ο Κάρλο Αντσελότι έψαχνε έναν τεχνίτη μέσο για να υλοποιήσει το πρωτοποριακό του πλάνο στη μεσαία γραμμή, για να τον τοποθετήσει στον άξονα δίπλα στους Αντρέα Πίρλο και Τζενάρο Γκατούζο, πίσω από τον Ρούι Κόστα.
Βέβαια ήταν και το «λογιστικό τέχνασμα», εκείνη την εποχή, οι ιταλικές ομάδες έκαναν συχνά ανταλλαγές παικτών σε φουσκωμένες τιμές για να παρουσιάζουν τεχνητά κέρδη στους ετήσιους ισολογισμούς τους.
Ο Ζέεντορφ κοστολογήθηκε στα 22,5 εκατομμύρια ευρώ και ανταλλάχθηκε με τον Ιταλό αριστερό μπακ Φραντσέσκο Κοκό (που έκανε το αντίθετο δρομολόγιο από τη Μίλαν στην Ίντερ με την ίδια ακριβώς αξία), επιτρέποντας και στους δύο συλλόγους να καταγράψουν μεγάλα λογιστικά κέρδη.
Η έλευση του στην "μαυροκόκκινη" πλευρά της πρωτεύουσας της Λομβαρδίας θα αποδειχθεί και η πιο γόνιμη αφού θα κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα το 2004 και το 2011, 1 Κύπελλο το 2003, 2 ιταλικά Σούπερ καπ το 2004 και το 2011, 2 Champions League το 2003 στο Μάντσεστερ στο "Όλντ Τράφορντ" κόντρα στην Γιουβέντους και το 2007 κόντρα στην Λίβερπουλ στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.
2 Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ το 2003 κόντρα στην Πόρτο και το 2007 κόντρα στην Σεβίλλη και το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Συλλόγων το 2007 κόντρα στην Μπόκα Τζούνιορς. Τον Μάιο του 2012 ανακοίνωσε την αποχώρηση του απο την Μίλαν που επιχείρησε μια ριζική ανανέωση αφού το ίδιο διάστημα αποχαιρέτησαν την ομάδα και άλλοι «ιεροί βράχοι» της χρυσής δεκαετίας, όπως οι Αλεσάντρο Νέστα, Τζενάρο Γκατούζο, Φίλιππο Ιντζάγκι, Τζανλούκα Τζαμπρότα και Μαρκ φαν Μπόμελ.
Ύστερα απο μια δεκαετία με 432 συμμετοχές και 62 τέρματα ο Ζέεντορφ μετακόμισε στη Βραζιλία και στις 30 Ιουνίου του 2012 θα υπογράψει συμβόλαιο διετούς διάρκειας με την Μποταφόγκο. Η επιλογή ήταν προφανής καθώς η σύζυγός του είναι από τη Βραζιλία, διέθετε ήδη σπιτι στο Ρίο Ντε Τζανέιρο και περνούσε εκεί τα καλοκαίρια του.
Αυτό δεν σημαίνει οτι δεν είχε και άλλες προτάσεις, είχε επίσημη πρόταση και έκανε συζητήσεις με τη Γουέστ Χαμ του Σαμ Αλαρντάις, ενώ έντονο ενδιαφέρον είχε εκδηλώσει και η Τότεναμ.
Προσεγγίστηκε από αμερικανικές ομάδες, ενώ μάλιστα έκανε μερικές προπονήσεις με τους Λος Άντζελες Γκάλαξι δίπλα στον Ντέιβιντ Μπέκαμ πριν πάρει την τελική του απόφαση, ενώ του κατατέθηκαν μυθικές οικονομικές προτάσεις από την κινεζική Super League, η οποία εκείνη την περίοδο δαπανούσε τεράστια ποσά για Ευρωπαίους σταρ.
Η ομάδα του Ρίο του προσέφερε το πιο ακριβό συμβόλαιο που είχε δοθεί ποτέ σε ξένο ποδοσφαιριστή στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου (περίπου 9 εκατομμύρια δολάρια για δύο χρόνια). Το 2013 θα κατακτήσει το Campeonato Carioca, τη βοήθησε να προκριθεί στο Copa Libertadores για πρώτη φορά μετά από 18 ολόκληρα χρόνια και σημείωσε συνολικά 81 επίσημες συμμετοχές και 24 γκολ
Στις 14 Ιανουαρίου του 2014 θα ανακοινώσει την απόσυρση του απο την ενεργό δράση, με τους Βραζιλιάνους πραγματοποίησει 81 συμμετοχές και 24 τέρματα, παρότι είχε ακόμα συμβόλαιο με την Μποταφόγκο. Ο λόγος δεν ήταν άλλος απο το να μπει κατευθείαν στα βαθιά αναλαμβάνοντας την Μίλαν στην θέση του Μασιμιλιάνο Αλέγκρι.
Είχε ήδη αρχίσει να προετοιμάζεται για τη μετάβασή του στους πάγκους, αφού κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Βραζιλία, είχε ολοκληρώσει τα απαραίτητα μαθήματα και είχε αποκτήσει τα προπονητικά διπλώματα της UEFA.
Έτσι όταν ο τότε ιδιοκτήτης της Μίλαν, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, επικοινώνησε απευθείας μαζί του και του πρόσφερε το τιμόνι της ομάδας αυτός δέχτηκε, άλλωστε στο συμβόλαιο του Ολλανδού με την Μποταφόγκο υπήρχε ειδικός όρος που του επέτρεπε να αποχωρήσει χωρίς οικονομικό κόστος εάν αποφάσιζε να αποσυρθεί για να γίνει προπονητής.
Στις 14 Δεκεμβρίου του 1994 κόντρα στο Λουξεμβούργο στο Ρότερνταμ για την προκριματική φάση του EURO 1996 έκανε ντεμπούτο με τους "οράνιε".
Στα γήπεδα της Αγγλίας θα αγωνιστεί και στα τέσσερα παιχνίδια της τελικής φάσης, κόντρα στην Γαλλία στα προημιτελικά θα αποδειχθεί μοιραίος αφού κατά την διάρκεια της διαδικασίας θα χάσει πέναλντι.
Θα είναι παρών και στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας το 1998 όπου θα παίξει σε τέσσερα παιχνίδια αλλά και στα EURO 2000 και EURO 2004 σε Ολλανδία-Βέλγιο και Πορτογαλία αντίστοιχα. Θα κάνει δύο χρόνια για να ξανακληθεί τον Νοέμβριο του 2006, ενώ και στα προκριματικά του EURO 2008 θα έχει μικρό χρόνο συμμετοχής μιας και θα έρθει σε κόντρα με τον τότε εκλέκτορα Μάρκο Φαν Μπάστεν.
Στις 26 Μαρτίου του 2008 στην Βιέννη κόντρα στην Αυστρία θα πραγματοποιήσει την 87η και τελευταία του παρουσία έχοντας πετύχει 11 τέρματα.
Θα αναλάβει τα καθήκοντά του στις 16 Ιανουαρίου αλλά δεν θα μακροημερεύσει μένοντας μόλις πέντε μήνες μέχρι τις 30 Ιουνίου του 2014 αφού θα αντικατασταθεί απο τον Φίλιππο Ιντζάγκι.
Συνολικά σε 22 παιχνίδια είχε 11 νίκες, 2 ισοπαλίες και 9 ήττες, παρά τη συγκομιδή βαθμών στο πρωτάθλημα, οι εσωτερικές διαφωνίες με τη διοίκηση και κυρίως με τον Αντριάνο Γκαλιάνι και ορισμένους παίκτες οδήγησαν στην απόλυσή του.
Έμεινε εκτός πάγκων για δύο ολόκληρα χρόνια, χωρίς να έχει καποια χειροπιαστή πρόταση από την Ευρώπη. Το όνομά του είχε συνδεθεί μέσω δημοσιευμάτων από το BBC Sport με αγγλικούς συλλόγους όπως η Nιουκάστλ και η Κ.Π.Ρ., χωρίς όμως αυτές οι φήμες να μετουσιωθούν ποτέ σε επίσημη προσφορά
Απο την άλλη ήθελε να ταξιδέψει, να γνωρίσει νέα μέρη και να αναλάβει ένα φιλόδοξο έργο και εκείνη την περίοδο το κινεζικό ποδόσφαιρο βίωνε τεράστια οικονομική ανάπτυξη, προσελκύοντας μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Στις 7 Ιουλίου του 2016 θα αναλάβει την κινέζικη Σενζέν, όμως απέτυχε να πετύχει τον βασικό στόχο της ομάδας, που ήταν η άνοδος στην πρώτη κατηγορία, αφού η ομάδα τερμάτισε τελικά στην 9η θέση της δεύτερης κατηγορίας, μένοντας 19 βαθμούς πίσω από τις θέσεις που εξασφάλιζαν την άνοδο.
Έτσι λόγω της κακής πορείας, στις 4 Δεκεμβρίου του 2016 η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε να λύσει τη συνεργασία της μαζί του κοινή συναινέσει, έχοντας σε 13 παιχνίδια είχε 3 νίκες, 4 ισοπαλίες και 6 ήττες.
Κατά τη διάρκεια του 2017, ο Ζέεντορφ είχε προταθεί και είχε συζητήσεις με τη διοίκηση της Σάντος, ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις δεν προχώρησαν σε επίσημη συμφωνία. ενώ τον Δεκέμβριο του 2017, το όνομα του Ολλανδού τεχνικού βρισκόταν ψηλά στη λίστα της ομοσπονδίας της Βοσνίας για να αναλάβει τη θέση του ομοσπονδιακού εκλέκτορα.
Στα τέλη του 2017 θα έρθει σε καταρχήν συμφωνία με την Ατλέτικο Παραναένσε για να αναλάβει διπλό πόστο του προπονητή αλλά και του τεχνικού διευθυντή, ο Ολλανδός ταξίδεψε στην Κουριτίμπα για να ξεναγηθεί στις εγκαταστάσεις του συλλόγου, οι διαπραγματεύσεις όμως τελικά ναυάγησαν στις αρχές του 2018.
Στις 5 Φεβρουαρίου του 2018 θα αναλάβει την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια η οποία πάλευε για να αποφύγει τον υποβιβασμό απο την Primera Division. Σε 16 παιχνίδια υπο την καθοδήγηση του θα πετύχει μόνο 2 νίκες, 6 ματς θα έρθουν ισόπαλα και σε 8 ματς θα γνωρίσει την ήττα.
Θα αποχωρήσει απο την Ισπανία και στις 4 Αυγούστου του 2018 θα δεχτεί την πρόταση της εθνικής Καμερούν. Ο μεγάλος στόχος δεν ήταν άλλος απο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το καλοκαίρι του 2019, όπου όμως τα "λιοντάρια" αποκλείστηκαν στους "16" απο την Νιγηρία και αμέσως μετά την ολοκλήρωση των υποχρεώσεων του απολύθηκε έχοντας σε 13 παιχνίδια, 4 νίκες, 5 ισοπαλίες και 4 ήττες.
Από τις 27 Ιουνίου 2023 κατέχει επίσημο διοικητικό ρόλο στην Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία καθώς αποτελεί μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου, με στόχο να προσφέρει την τεράστια ποδοσφαιρική του εμπειρία στη στρατηγική ανάπτυξη του ολλανδικού ποδοσφαίρου.
Στις 12 Μαϊου του 2025 ανέλαβε στην ιρανική Εστεγκλάλ τον ρόλο του ανώτερου αθλητικού συμβούλου, του Διευθύνοντος Συμβούλου εργαζόμενος κυρίως εξ αποστάσεως.
Αποτελεί τον βασικό αναλυτή ποδοσφαίρου για τις μεταδόσεις του UEFA Champions League στο Amazon Prime τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια μεγάλων διοργανώσεων όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Euro, συνεργάζεται συστηματικά με κορυφαία τηλεοπτικά δίκτυα της Ευρώπης, όπως το βρετανικό BBC και το γερμανικό Magenta TV.
Έχει δημιουργήσει το ίδρυμα Champions for Children που απευθύνεται σε παιδιά προωθώντας την εκπαίδευση μέσω του αθλητισμού που ζουν σε δύσκολες συνθήκες ξεκινώντας απο την ιδιαίτερη πατρίδα του το Σουρινάμ.
Τον Δεκέμβριο του 2014 ορίστηκε απο την UEFA ως παγκόσμιος πρεσβευτής για τη Διαφορετικότητα και την Αλλαγή, ενώ είναι σύμβουλος του Προέδρου της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν για κοινωνικά ζητήματα
Ήταν ένας εκ των πρεσβευτών της UEFA για το EURO 2020, ενώ διευθύνει μια σειρά από επιχειρήσεις, όπως την On International, εταιρεία διαχείρισης και εκπροσώπησης αθλητών με έδρα την Ευρώπη.
Την Fingers Restaurant Group, αλυσίδα γνωστών high-end εστιατορίων, κυρίως με fusion ιαπωνική κουζίνα που διατηρεί στην Ιταλία και το ίδρυμα Black Impact Foundation με έντονη δραστηριότητα στην Ευρώπη που στοχεύει στην κοινωνική ενδυνάμωση, τη δικαιοσύνη και τη δημιουργία ίσων ευκαιριών για τις έγχρωμες κοινότητες.
Παράλληλα με τα παραπάνω, ο Ζέεντορφ αποτελεί περιζήτητο κεντρικό ομιλητή σε κορυφαία ευρωπαϊκά ιδρύματα και φόρουμ, έχοντας δώσει διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο Χάρβαρντ, καθώς και στο Συμβούλιο της Ευρώπης
