Στην μουσική υπάρχει ο όρος "one hit wonder" θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να καταδείξουν την μία και μοναδική επιτυχία ενός συγκροτήματος η ενός τραγουδιστή. Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισχύει και για τον Σαλβατόρε Σκιλάτσι του οπoίου το άστρο είχε αναδειχθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας το 1990 όταν και βγήκε πρώτος σκόρερ.
Γεννημένος στο Παλέρμο την 1η Δεκεμβρίου του 1964 ξεκίνησε τα ποδοσφαιρικά του βήματα από την ομάδα της πόλης του την Amat Palermo και βρέθηκε πολύ κοντά στο να μετεγγραφεί στην Παλέρμο, όμως η ομάδα του ζήτησε 35 εκατομμύρια λιρέτες τόσο για αυτόν όσο και για τον Καρμέλε Μανκούσο, ενώ αντίθετα οι "ροζανέρο" έδιναν 28.
Τελικά το 1982 μετεγγράφηκε στην Μεσίνα και την σεζόν 1985-1986 με τα 11 γκολ που πέτυχε την βοήθησε να ανέβει στην SERIE B. To 1987 ήταν άτυχος αφού υπεβλήθη σε δύο επεμβάσεις στον μηνίσκο χάνοντας όλη την σεζόν, ενώ την επόμενη πέτυχε 13 γκολ.
Ύστερα απο 256 συμμετοχές και 77 γκολ, δεύτερος σκόρερ στην ιστορία των Σικελών, το καλοκαίρι του 1989 όντας πρώτος σκόρερ της Serie B, συλλογοι της μεγάλης κατηγορίας που έψαχναν έναν παραγωγικό επιθετικό εξέτασαν την περίπτωσή του, με δημοσιεύματα της εποχής να αναφέρουν ματιές ή κρούσεις από ομάδες όπως η Μπολόνια (η οποία τελικά στράφηκε σε άλλους έμπειρους παίκτες) και ομάδες της μεσαίας ταχύτητας της Serie A.
Ο Τζιανπιέρο Μπονιπέρτι (τότε πρόεδρος της Γιουβέντους) και ο προπονητής Τζοβάνι Τραπατόνι έψαχναν να αναδομήσουν την επίθεση της ομάδας. Εντυπωσιασμένοι από τα τελειώματά του υπό τις οδηγίες του Ζντένεκ Ζέμαν στη Μεσίνα, δεν άφησαν περιθώριο σε άλλους τον αγόρασε από τους "τζιαλορόσι" προσφέροντας το ποσό των 6 δισεκατομμυρίων λιρετών.
Στην πρώτη του χρονιά βοήθησε την Γιούβε να φτάσει στην κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ κόντρα στην Φιορεντίνα και το Κύπελλο Ιταλίας, έχοντας σε 50 συμμετοχές 21 γκολ. Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη τις δύο επόμενες σεζόν με χαμηλή παραγωγικότητα ενώ ενεπλάκη και σε διαφορά περιστατικά.
Τον Νοέμβριο του 1990, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με την Μπολόνια, ο Σκιλάτσι απείλησε τον αντίπαλο παίκτη Φάμπιο Πόλι λέγοντάς του τη φράση "θα σε βάλω να σε πυροβολήσουν". Το γεγονός αυτό προκάλεσε τεράστιο σάλο και αρνητική κριτική στην Ιταλία
Στα αποδυτήρια της ομάδας υπήρξε ένα έντονο επεισόδιο, όπου ο Σκιλάτσι φέρεται να χειροδίκησε εναντίον του Ρομπέρτο Μπάτζο μετά από μια λεκτική διαφωνία. Είχε προβλήματα σε προσωπικό επίπεδο, ο χωρισμός με την τότε σύζυγό του, Ρίτα Μπονακόρσο, πήρε μεγάλες διαστάσεις στα ιταλικά ταμπλόιντ της εποχής.
Η προσθήκη του Βιάλι το καλοκαίρι του 1992 στο "Ντελε Άλπι", ουσιαστικά του έδειχνε την πόρτα της εξόδου αφού δεν θα έβρισκε χρόνο συμμετοχής. Στην τριετία στην οποία παρέμεινε στο Τορίνο είχε σε 132 συμμετοχές 36 γκολ, το όνομά του είχε συνδεθεί στα ιταλικά αθλητικά πρωτοσέλιδα με τους «Βιόλα», οι οποίοι εκείνο το καλοκαίρι έκαναν μεγάλες επενδύσεις (απέκτησαν τελικά παίκτες όπως ο Μπρίαν Λάουντρουπ και ο Φραντσέσκο Μπαϊάνο).
Υπήρξαν διερευνητικές επαφές από την ομάδα της Ρώμης που αναζητούσε έναν έμπειρο επιθετικό για να πλαισιώσει τον Αμπέλ Μπάλμπο, όμως δεν προχώρησαν σε επίσημη πρόταση που να ικανοποιεί τη Γιουβέντους.
Υπήρξε ένα αρχικό, φιλολογικό ενδιαφέρον από ομάδες της Ισπανίας, όμως ο Σκιλάτσι προτίμησε να παραμείνει στο κορυφαίο τότε πρωτάθλημα του κόσμου. Ο πρόεδρος της Ίντερ, Ερνέστο Πελεγκρίνι, έψαχνε να ενισχύσει την επίθεση της ομάδας, βλέποντας ότι η Γιουβέντους απέκτησε τον Τζανλούκα Βιάλι και θα άφηνε τον Σκιλάτσι στον πάγκο, έκανε αμέσως επίσημη κρούση.
Η Ίντερ πρόσφερε στον Σκιλάτσι 3ετές συμβόλαιο με συνολικές απολαβές 3,6 εκατομμύρια δολάρια (πολύ υψηλό ποσό για την εποχή), ενώ η μεταγραφή έκλεισε με τη Γιουβέντους να εισπράττει περίπου 4,4 εκατομμύρια ευρώ (σε σημερινή αξία).
Ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες, σχηματίζοντας επιθετικό δίδυμο με τον Ουρουγουανό Ρούμπεν Σόσα και παρά τα πρώτα σωματικά προβλήματα, βοήθησε την ομάδα να τερματίσει στη 2η θέση της Serie A (πίσω από τη Μίλαν), πετυχαίνοντας 6 γκολ σε 21 ματς πρωταθλήματος.
Η δεύτερη σεζόν ήταν πολύ δύσκολη, αντιμετώπισε σοβαρά και συνεχή προβλήματα στα γόνατα και στους μυς, χάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των αγώνων. Επίσης απέκτησε τον Ολλανδό σταρ Ντένις Μπέργκαμπ, γεγονός που περιόρισε ακόμη περισσότερο τον χρόνο του Σκιλάτσι στην ενδεκάδα.
Κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά δεν αγωνίστηκε στους διπλούς τελικούς κόντρα στην Σάλτσμπουργκ και συνολικά σε 36 παιχνίδια είχε 12 τέρματα. Ο σύλλογος του Μιλάνου ήθελε να απαλλαγεί από το υψηλό συμβόλαιο του παίκτη, ο οποίος λόγω των συνεχών τραυματισμών δεν μπορούσε να προσφέρει πλέον αγωνιστικά.
Έτσι, προτίμησε να του λύσει το συμβόλαιο κοινή συναινέσει για να διευκολύνει τη μετακίνησή του στην Ιαπωνία και στις 14 Απριλίου του 1994 αποχαιρέτησε οριστικά το Μιλάνο και «πέταξε» για τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.
Υπέγραψε αρχικά για 18 μήνες έναντι του αστρονομικού ποσού των 5 δισεκατομμυρίων λιρετών (περίπου 2,5 εκατομμύρια δολάρια), συν έξτρα παροχές (πολυτελές σπίτι, αυτοκίνητο και εισιτήρια). Έγινε ο πρώτος Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην Ιαπωνία, όπου ξαναβρήκε τον εαυτό του όσον αφορά το σκοράρισμα αφού μέχρι το 1997 σε 93 αγώνες πέτυχε 65 γκολ πανηγυρίζοντας το Πρωτάθλημα του 1997 και το 1999 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Στους "ατζούρι" μπορεί να αγωνίστηκε μόνο 16 φορές πετυχαίνοντας 7 γκολ όμως ουσιαστικά τις μεγαλύτερες στιγμές του τις έζησε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας το 1990 όπου και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ.
Πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε μόλις μία συμμετοχή σε φιλικό παιχνίδι στις 31 Μαρτίου του 1990 κόντρα στην Ελβετία στην Βασιλεία και αποτέλεσε έκπληξη για αρκετούς η παρουσία του στην αποστολή της "σκουάντρα ατζούρα".
Πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε μόλις μία συμμετοχή σε φιλικό παιχνίδι στις 31 Μαρτίου του 1990 κόντρα στην Ελβετία στην Βασιλεία και αποτέλεσε έκπληξη για αρκετούς η παρουσία του στην αποστολή της "σκουάντρα ατζούρα".
Στα δύο πρώτα ματς του ομίλου με Αυστρία και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν ήταν στις πρώτες επιλογές του Ατζέλιο Βιτσίνι για την βασική ενδεκάδα, όμως μπήκε ως αλλαγή και έφερε τα πάνω κάτω με το γκολ που πέτυχε στην πρεμιέρα κόντρα στην Αυστρία.
Δεν είναι τυχαίο ότι με εξαίρεση το παιχνίδι με τις ΗΠΑ ο "Τότο" όπως ήταν το παρατσούκλι του σκόραρε σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια της διοργάνωσης, δεν κατάφερε όμως να φτάσει στον τελικό της διοργάνωσης αφού η Αργεντινή στον ημιτελικό στην διαδικασία των πέναλντι την "φρέναρε".
Παρόλα αυτά οι εμφανίσεις του του έδωσαν μία θέση στην κορυφαία εντεκάδα του τουρνουά ενώ αναδείχτηκε και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1991 πραγματοποίησε την τελευταία του εμφάνιση σε φιλικό παιχνίδι στην Σόφια κόντρα στην Βουλγαρία
Παρόλα αυτά οι εμφανίσεις του του έδωσαν μία θέση στην κορυφαία εντεκάδα του τουρνουά ενώ αναδείχτηκε και καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1991 πραγματοποίησε την τελευταία του εμφάνιση σε φιλικό παιχνίδι στην Σόφια κόντρα στην Βουλγαρία
Στην ψηφοφορία του France Football για την Χρυσή Μπάλα κατέλαβε την δεύτερη θέση πίσω απο τον Λόταρ Ματέους. Το 2001 στις δημοτικές εκλογές κατέβηκε με το Forza Italia και εκλέχτηκε ως δημοτικός σύμβουλος, αλλά ύστερα απο δύο χρόνια παραιτήθηκε απο το αξίωμα του.
Απο το 2000 είχε δημιουργήσει στο Παλέρμο το "Λουίς Ριμπόλα" αθλητικό κέντρο για παιδιά, και ήταν ο ιδιοκτήτης της US Palermo, μιας ερασιτεχνικής ομάδας που είχει καταφέρει να αγωνιστεί μόνο σε περιφερειακές κατηγορίες.
Το 2022 υπεβλήθη σε εγχείριση και χημειοθεραπείες για την εξάλειψη κακοήθους όγκου στο παχύ έντερο. Ύστερα απο δύο χρόνια παρουσίασε υποτροπή και στις 7 Σεπτεμβρίου εισήχθη στο δημοτικό νοσοκομείο του Παλέρμο στην πνευμονολογική πτέρυγα, δυστυχώς όμως στις 18 Σεπτεμβρίου του 2024 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 59 ετών.
Η σορός του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο στάδιο «Ρέντσο Μπαρμπέρα» του Παλέρμο, την πόλη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Η κηδεία του τελέστηκε στον κεντρικό καθεδρικό ναό του Παλέρμο, παρουσία χιλιάδων φιλάθλων.
Το φέρετρό του στολίστηκε με τη φανέλα της Εθνικής Ιταλίας, καθώς και με κασκόλ των ομάδων στις οποίες αγωνίστηκε, ανάμεσα στις οποίες ήταν η Μεσίνα, η Γιουβέντους και η Ίντερ. Ο θάνατός του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση σε ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό κόσμο, με την Ιταλία να αποχαιρετά τον άνθρωπο που ταυτίστηκε απόλυτα με τις «μαγικές νύχτες» του Μουντιάλ του 1990.
Η διοίκηση της Μεσίνα τον αποχαιρέτησε αποκαλώντας τον τον «πιο λαμπρό ήρωα της ιστορίας μας». Τόνισαν πως το όνομά του θα είναι για πάντα συνδεδεμένο με τα χρυσά χρόνια της ομάδας στη Serie B υπό τον Ζντένεκ Ζέμαν.
Αντιπροσωπεία της ομάδας βρέθηκε στον καθεδρικό ναό του Παλέρμο, τοποθετώντας ένα επίσημο κασκόλ και μια ιστορική φανέλα της ομάδας πάνω στο φέρετρό του. Οι φίλαθλοι της Μεσίνα γέμισαν την πόλη με πανό που έγραφαν: «Σε ευχαριστούμε Τότο, που μας έκανες να ονειρευτούμε».
