Αλβάρο Ρεκόμπα "El Chino"

Ήταν από τους αγαπημένους ποδοσφαιριστές του Μάσιμο Μοράτι την περίοδο που βρίσκονταν στην Ίντερ. Ο Άλβαρο Ρεκόμπα που πέρασε για ένα διάστημα και από τα ελληνικά γήπεδα με την φανέλα του Πανιωνίου ήταν από τις περιπτώσεις εκείνες που αποδεικνύουν ότι μόνο το ταλέντο δεν αρκεί για να φτάσεις και να καταχωρηθείς στην συνείδηση του κόσμου ως μεγάλος ποδοσφαιριστής αν αυτό δεν το εκμεταλλευθείς.

Γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1976 στην περιοχή  Curva de Maroñas στα περίχωρα του Μοντεβίδεο και εντάχθηκε στις ακαδημίες της Ντανούμπιο από όπου πολύ γρήγορα προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα. 

Με την "Ντανού" στην πρώτη του χρονιά την περίοδο 1994-1995, εντυπωσίασε τους πάντες με τα κατορθώματα του έχοντας σε 34 συμμετοχές και 11 τέρματα και πολύ σύντομα ανάγκασε τα δύο μεγάλα κλαμπ της χώρας Νασιονάλ και Πενιαρόλ να "σφάζονται" για το "θαυματουργό" αριστερό του πόδι.

Νικήτρια στην συγκεκριμένη κόντρα αναδείχθηκε η Νασιονάλ αφού ο μάνατζερ του Πάκο Κασάλ τσακώθηκε με τους διοικούντες των "μάνιας", με τους "τρικολόρες" να αποσπούν τελικά την υπογραφή του. Οι εμφανίσεις του ήταν εξίσου εκπληκτικές και όπως ήταν λογικό το όνομα του γίνεται ευρύτερα γνωστό και εκτός Λατινικής Αμερικής έχοντας 41 συμμετοχές και 20 γκολ.

Ο Σάντρο Ματσόλα που εκείνη την περίοδο ήταν σκάουτερ της Ίντερ τον εντόπισε και όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο Ουρουγουανός σταρ σε συνεντεύξεις του, η Γιουβέντους τον είχε πλησιάσει πολύ έντονα την ίδια περίοδο με τους «Νερατζούρι». 

Βρέθηκε σε μεγάλο δίλημμα για το ποια ομάδα να επιλέξει, καθώς και οι δύο σύλλογοι της Serie A αποτελούσαν κορυφαίους προορισμούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Η τελική του απόφαση να απορρίψει τη Γιουβέντους και να μετακομίσει στο Μιλάνο επηρεάστηκε από δύο βασικούς παράγοντες: 

Στην Ίντερ είχε αγωνιστεί λίγα χρόνια νωρίτερα (1992-1995) ο Ρουμπέν Σόσα, ο οποίος αποτελούσε το μεγάλο ποδοσφαιρικό ίνδαλμα του Ρεκόμπα. Ο τότε πρόεδρος της Ίντερ, Μάσιμο Μοράτι, έδειξε τεράστια προσωπική επιθυμία να τον εντάξει στο ρόστερ, θεωρώντας τον ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Λατινικής Αμερικής

Οι "νερατζούρι" προσφέροντας το ποσό των 3,7 εκατομμυρίων ευρώ στην Νασιονάλ το καλοκαίρι του 1997 τον φέρνουν στο Μιλάνο και στην Ιταλία. Με το "καλημέρα"  δίνει τα διαπιστευτήρια του μπαίνοντας ως αλλαγή  απέναντι στην Μπρέσια και ενώ το σκορ ήταν 1-0, με δύο προσωπικά γκολ ανέτρεψε το εις βάρος των Μιλανέζων αποτέλεσμα δίνοντας τους την νίκη.

Η συνέχεια όμως δεν είναι ανάλογη τόσο λόγω των τραυματισμών αλλά και της αδυναμίας της Ίντερ να κατακτήσει το "πολυπόθητο" Πρωτάθλημα. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος υπήρξαν συνεχόμενες αλλαγές προπονητών οι οποίες επηρέασαν και τον ίδιο τον Ρεκόμπα αφού πολλές φορές δεν χρησιμοποιούταν στο βασικό σχήμα γιατί υπήρχε πάντα το ερωτηματικό ποια είναι η κανονική του θέση.

Μέσα σε όλα αυτά υπήρξε και η ιστορία με το πλαστό ιταλικό διαβατήριο με το οποίο αγωνιζόταν ως κοινοτικός, το δικαστήριο του επιβάλλει ποινή αποκλεισμού ενός έτους από κάθε αγωνιστική δραστηριότητα, η οποία τελικά μειώνεται σε τέσσερις μήνες μετά από έφεση που κατατέθηκε. 

Τον Ιανουάριο του 2001 υπογράφει νέο πενταετές συμβόλαιο που τον κάνει ως τον πιο ακριβοπληρωμένο ποδοσφαιριστή του κόσμου εκείνη την περίοδο αφού θα έπαιρνε 5 εκατομμύρια ευρώ καθαρά. 

Στην ενδεκαετή παρουσία του στην Ίντερ είχε και δύο περάσματα ως δανεικός με πρώτο τον Ιανουάριο του 1999, ο Ρεκόμπα δεν έβρισκε αρκετό χρόνο συμμετοχής στην Ίντερ. Παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Βενέτσια, η οποία βρισκόταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας της Serie A και φαινόταν καταδικασμένη σε υποβιβασμό.

Προπονητής της ομάδας ήταν ο Βάλτερ Νοβελίνο και τεχνικός διευθυντής ο (νεαρός τότε) Τζουζέπε Μαρότα. [Ο Ουρουγουανός μετέτρεψε τη μάχη της παραμονής σε προσωπικό του σόου, σε μόλις 19 συμμετοχές στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος, σημείωσε 11 γκολ και μοίρασε 9 ασίστ.

Οδήγησε τη Βενέτσια σε ένα επικό ντεμαράζ, τερματίζοντας τελικά στην 11η θέση και εξασφαλίζοντας άνετα τη σωτηρία. Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παιχνίδια, σκόραρε με μια εκπληκτική απευθείας εκτέλεση φάουλ εναντίον της ίδιας της Ίντερ.

Στο δεύτερο πέρασμα με την Τορίνο μετεγράφηκε την τελευταία ημέρα των μεταγραφών τον  Αύγουστο του 2007, προκαλωντας ενθουσιασμό. Στην 3η αγωνιστική πέτυχε το μοναδικό του γκολ στη Serie A με την Τορίνο, με ένα όμορφο σουτ σε εκτός έδρας ισοπαλία (1-1) απέναντι στο Παλέρμο.

Η κορυφαία του στιγμή με την ομάδα ήρθε στις 19 Δεκεμβρίου 2007 για το Coppa Italia, όπου σε ένα εντυπωσιακό παιχνίδι κόντρα στη Ρόμα, ο Ρεκόμπα θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό, σκοράροντας δύο πανέμορφα γκολ στη νίκη της Τορίνο με 3-1.

Στη συνέχεια της σεζόν, οι μυϊκοί τραυματισμοί και η έλλειψη αγωνιστικού ρυθμού τον περιόρισαν, με αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του στην αρχική ενδεκάδα και η Τορίνο να τερματίσει στη 15η θέση, έχοντας 24 συμμετοχές και 3 γκολ.    

Κατέκτησε δύο Κύπελλα Ιταλίας και δύο Σούπερ Καπ το 2005 και το 2006, 2 Πρωταθλήματα το 2006 και το 2007, και το Κύπέλλο ΟΥΕΦΑ του 1998 όταν στο "Σταντ Ντε Φράνς" του Παρισιού η Ίντερ επικρατεί της Λάτσιο με 3-0, με τον ίδιο πάντως να μην αγωνίζεται στον τελικό, έχοντας 260 συμμετοχές και 72 γκολ.

Ειχε προτάσεις απο την Μπλάκμπερν, ο προπονητής της αγγλικής ομάδας και παλιός γνώριμος του Ρεκόμπα από τα χρόνια τους στην Ίντερ, Πολ Ινς, ήταν μεγάλος θαυμαστής του. Κινήθηκε επίσημα για να τον φέρει στην Premier League, προσφέροντάς του την ευκαιρία για μια νέα πρόκληση στην Αγγλία.

Η Μονακό εξέφρασε έντονο ενδιαφέρον και κατέθεσε πρόταση για να τον εντάξει στο δυναμικό της, ενώ υπήρχαν πάντα ανοιχτές κρούσεις για την επιστροφή του στην Ουρουγουάη ή σε μεγάλους συλλόγους της Αργεντινής, όμως ο ίδιος επιθυμούσε σε εκείνη τη φάση να παραμείνει στην Ευρώπη. 

Ενώ όλα έδειχναν ότι θα επέλεγε ανάμεσα σε Αγγλία και Γαλλία, ο Πανιώνιος του Κώστα Τσακίρη έκανε την απόλυτη ανατροπή, ο συμπατριώτης του, Φαμπιάν Εστογιανόφ, είχε ήδη υπογράψει στη Νέα Σμύρνη και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να πείσει τον "El Chino".

Ο Πανιώνιος του προσέφερε ένα «χρυσό» συμβόλαιο, με τις ετήσιες απολαβές του να αγγίζουν το 1 εκατομμύριο ευρώ, νούμερο εξωπραγματικό για τα δεδομένα του συλλόγου. Έτσι τον Σεπτέμβριο του 2008 υπέγραψε στον Πανιώνιο αρχικά για ένα χρόνο όπου είχε 17 συμμετοχές και 5 γκολ

Το καλοκαίρι του 2009 ανανέωσε για μία ακόμη σεζόν με τους Νεοσμυρνιώτες, ύστερα όμως από πέντε παιχνίδια και αφού είχε έρθει σε κόντρα με τον προπονητή του τον Έβαλντ Λίνεν οι δύο πλευρές αποφάσισαν από κοινού και λόγω των τραυματισμών και του υψηλού του συμβολαίου να λύσουν την συνεργασία τους τον Δεκέμβριο του 2009 έχοντας μόνο 5 συμμετοχές.

Η αποχώρησή του έγινε σε απόλυτα φιλικό κλίμα, με τον Πανιώνιο να τον ευχαριστεί επίσημα για την παρουσία του, η οποία διαφήμισε τον σύλλογο παγκοσμίως.

Επιστροφή στην πατρίδα του και στην ομάδα στην οποία ανδρώθηκε την Ντανούμπιο τον Ιανουάριο του 2010, έχοντας 31 συμμετοχές και 10 γκολ. Η επιστροφή στις ρίζες του τον αναζωογόνησε πλήρως, βοηθώντας τον να βρει ξανά σταθερό αγωνιστικό ρυθμό μακριά από τους σοβαρούς τραυματισμούς που τον ταλαιπώρησαν στην Ελλάδα.

Οι εξαιρετικές και γεμάτες εμφανίσεις του με τη Ντανούμπιο απέδειξαν ότι η ποιότητά του παρέμενε αναλλοίωτη. Αυτό ανάγκασε τη Νασιονάλ να του καταθέσει πρόταση το καλοκαίρι του 2011, προσφέροντάς του την ευκαιρία για το απόλυτο "Last Dance" της καριέρας του.

Κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ουρουγουάης την περίοδο 2011-2012 πετυχάινοντας μάλιστα το γκολ που έκρινε τον τίτλο απέναντι στην Ντεφενσόρ,  για τις εμφανίσεις του τη συγκεκριμένη σεζόν, ανακηρύχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης  ολόκληρου του πρωταθλήματος της Ουρουγουάης.

Θα  κατακτήσει το Πρωτάθλημα του 2015 έχοντας 101 συμμετοχές και 18 γκολ και στις 30 Μαρτίου του 2016 ανακοίνωσε την αποχώρηση του απο την ενεργό δράση.   Την επόμενη ακριβώς ημέρα της ανακοίνωσης, στις 31 Μαρτίου 2016, διοργανώθηκε προς τιμήν του ένας σπουδαίος αποχαιρετιστήριος αγώνας στο στάδιο Gran Parque Central του Μοντεβίδεο.

Η γιορτή αυτή συγκέντρωσε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου που θέλησαν να τιμήσουν τον "El Chino". Στο γήπεδο βρέθηκαν αστέρες όπως οι Χαβιέρ Ζανέτι, Χουάν Ρομάν Ρικέλμε, Κάρλος Βαλντεράμα, Ιβάν Σαμοράνο, Μαρτσέλο Γκαγιάρδο

Μάλιστα, ο τότε πρόεδρος της Ουρουγουάης, Ταμπαρέ Βάσκεζ, του παρέδωσε τιμητική πλακέτα, ενώ μεγάλοι σταρ όπως ο Λουίς Σουάρες και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς έστειλαν τα δικά τους βίντεο-μηνύματα. 

Ο Ρεκόμπα αγωνίστηκε από ένα ημίχρονο με τη φανέλα της Νασιονάλ και με την ομάδα των φίλων του, σκοράροντας μάλιστα και ένα τελευταίο γκολ με πέναλτι.

Ο "Κινέζος" έκανε το ντεμπούτο του με την "σελέστε" στις 18 Ιανουαρίου του 1995 σε φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Ισπανία στην Λα Κορούνια.  Πήρε μέρος στο Confederations Cup και το Κόπα Αμέρικα του 1997, ενώ στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νοτίου Κορέας το 2002 έκανε την μοναδική του εμφάνιση σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Έπαιξε και στα τρία παιχνίδια του ομίλου πετυχαίνοντας ένα γκολ απέναντι στην Σενεγάλη που δεν ήταν όμως αρκετό για να περάσει η ομάδα του στην επόμενη φάση. Στην προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 το νικηφόρο γκολ του απέναντι στην Αργεντινή έδωσε το δικαίωμα στην Ουρουγουάη να διεκδικήσει απέναντι στην Αυστραλία το εισιτήριο για τα τελικά στην διαδικασία των μπαράζ, αλλά στην "ρώσικη ρουλέτα" των πέναλντι στο Σίδνει τα "καγκουρό" παίρνουν την πρόκριση.

Συνολικά με τους "τσαρούας" αγωνίστηκε 69 φορές πετυχαίνοντας 11 γκολ με τελευταία εμφάνιση στο Κόπα Αμέρικα του 2007, στις 10 Ιουλίου στο Μαρακαϊμπο απέναντι στην Βραζιλία στον ημιτελικό της διοργάνωσης .

Mε την ολοκλήρωση της καριέρας του ανέλαβε πόστο στο τεχνικό τιμ της Νασιονάλ, την διετία 2020-2022 ως βοηθός, την περίοδο 2022-2023 στην δεύτερη ομάδα και απο τις 20 Οκτωβρίου του 2023, ανέλαβε την πρώτη ομάδα.

Κατάφερε να οδηγήσει την Νασιονάλ στην πρόκριση στους 16 του Copa Libertadores περνώντας και δύο προκριματικούς γύρους. Ύστερα απο μια ήττα απο την Τσέρο στις 10 Ιουνίου του 2024, αποφασίστηκε απο κοινού να λύσουν την συνεργασία τους ύστερα απο 41 παιχνίδια, έχοντας 22 νίκες, 10 ισοπαλίες και 9 ήττες. 

Τον Μάϊο του 2025 ανακοινώθηκε απο τον Λούις Σουάρες η δημιουργία μιας νέας ομάδας σε συνεργασία με τον Λιονέλ Μεσι η Deportivo LSM στην Θιουδάδ Ντε Λα Κόστα και τον Ρεκόμπα να κατέχει το πόστο του τεχνικού διευθυντή.

Δεν παρέμεινε όμως πολύ στο συγκεκριμένο πόστο αφού στις 19 Νοεμβρίου του 2025 επανήρθε στην προπονητική αναλαμβάνοντας την βενεζουελανή Ντεπορτίβο Τατσίρα.