Δυναμικός αριστερός επιθετικός με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση και με μεγάλη ευχέρεια να χρησιμοποιεί και τα δύο πόδια. Αυτά ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά του Ντανιέλ Μπερτόνι που αποτέλεσε μαζί με τον Ρικάρντο Μποκίνι ένα εκπληκτικό δίδυμο στην Ιντεπεντιέντε, ενώ σημαντική ήταν και η προσφορά του στην εθνική ομάδα της χώρας του και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1978.
Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1955 στην Μπαχία Μπλάνκα αλλά η οικογένειά του μετακόμισε στην πόλη Κίλμες στην επαρχία του Μπουένος Άιρες. Το 1968 σε ηλικία 13 ετών εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της τοπικής ομάδας και το 1971 πριν καν συμπληρώσει τα 18 του χρόνια, στα 16 του είχε ήδη κάνει ντεμπούτο σε επαγγελματική κατηγορία στην Primera B όπου είχε 31 συμμετοχές και 12 γκολ.
Πολύ σύντομα τα μεγάλα κλαμπ της χώρας ενδιαφέρθηκαν για την απόκτηση του, η Ράσινγκ παρακολουθούσε στενά την εξέλιξη του Μπερτόνι, ωστόσο, η οικονομική της κατάσταση εκείνη την περίοδο δεν της επέτρεψε να καταθέσει εξίσου ελκυστική πρόταση με την Ιντεπεντιέντε.
Απο την άλλη τόσο η Ρίβερ Πλέιτ όσο και η Μπόκα Τζούνιορς είχαν πάντα στραμμένα τα ραντάρ τους στα μεγάλα ταλέντα της δεύτερης κατηγορίας, υπήρξαν φιλολογικές κρούσεις και παρακολούθηση του παίκτη αλλά όχι κάποια επίσημη κίνηση.
Έτσι στις αρχές του 1973 η Ιντεπεντιέντε κινήθηκε πιο μεθοδικά, πληρώνοντας 35 εκατομμύρια πέσος εκ των οποίων τα 19 εκατομμύρια δόθηκαν σε μετρητά και παραχωρώντας τέσσερις δανεικούς ποδοσφαιριστές τον ααπέκτησε.
Με την ομάδα της Αβελανέδα έζησε μεγάλες στιγμές και με τον Ρικάρντο Μποκίνι οδήγησαν τον σύλλογο σε εγχώριους και διεθνείς τίτλους. Με τους "κόκκινους" κατέκτησε το Νασιονάλ του 1977 3 Copa Libertadores(1973,1974,1975), 3 Copa Interamericana(1973,1974,1976), 1 Διηπειρωτικό Κύπελλο(1973). Στα πέντε χρόνια που παρέμεινε στο "Estadio Libertadores de America" ο Μπερτόνι σε 209 συμμετοχές πέτυχε 89 γκολ που τον φέρνει στην πρώτη δεκάδα των σκόρερ όλων των εποχών.
Η παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 και η κατάκτηση του τροπαίου, ώθησαν τους ιθύνοντες της Σεβίλλης να προσφέρουν το ποσό των 70 εκατομμυρίων πεσέτων για να τον αποκτήσουν. Ήταν μάλιστα η ακριβότερη μετεγγραφή του ισπανικού συλλόγου μέχρι εκείνη την στιγμή, με τους φιλάθλους της Σεβίλλης να συνεισφέρουν οικονομικά, συγκεντρώνοντας μέρος του ποσού μέσω εράνου.
Όμως οι προσδοκίες από το εύρος του ποσού που δόθηκε δεν ευοδώθηκαν αν και δεν έκανε άσχημες χρονιές. Στο "Σάντσεθ Πιθχουάν" παρέμεινε την διετία 1978-1980 όπου είχε συνολικά σε 58 παιχνίδια 24 τέρματα και μάλιστα ήταν αυτός που έκρινε τον τίτλο την περίοδο 1979-1980 όταν με δικά του γκολ η Σεβίλλη επικράτησε της Σοσιεδάδ την τελευταία αγωνιστική, δίνοντας την ευκαιρία στην Ρεάλ Μαδρίτης να κατακτήσει το Πρωτάθλημα.
Το καλοκαίρι του 1980 μετακόμισε στην Ιταλία και την Φιορεντίνα με τους "βιόλα" να δίνουν το ποσό των 140 εκατομμυρίων για να τον κάνουν δικό τους. Στο "Αρτέμιο Φράνκι" από την πρώτη στιγμή αγαπήθηκε από τους "τιφόζι" παρότι δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Στην Φλωρεντία παρέμεινε τέσσερα χρόνια από το 1980 έως το 1984 με 122 παιχνίδια και 31 γκολ, αλλά δεν έφυγε από την χώρα. Η Φιορεντίνα αγόραζε τον Σόκρατες και έπρεπε να αδειάσει μια θέση ξένου αφύ υπήρχε και ο Πασαρέλα, ενώ απο την άλλη η Νάπολι αναζητούσε έναν έμπειρο Αργεντίνο στο ιταλικό πρωτάθλημα για να βοηθήσει στην προσαρμογή του Ντιέγκο Μαραντόνα που μόλις είχε αποκτήσει.
Έτσι οι δύο ομάδες ήρθαν σε συμφωνία και η Νάπολι με το ποσό των 500 εκατομμυρίων λιρετών τον έφερνε στον ιταλικό νότο. Πήρε μέρος σε 63 παιχνίδια πετυχαίνοντας 18 γκολ και βοήθησε την Νάπολι να φτάσει στην τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα που ήταν η καλύτερη μέχρι τότε την περίοδο 1985-1986.
Τρίτος και τελευταίος σταθμός στην Ιταλία η Ουντινέζε όπου την περίοδο 1986-1987 ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα με 12 συμμετοχές και 1 γκολ χωρίς όμως να καταφέρει να την σώσει απο τον υπβιβασμό.
Με την Εθνική Αργεντινής έκανε ντεμπούτο στις 6 Νοεμβρίου του 1974 στο Σαντιάγκο απέναντι στην Χιλή στο πλαίσιο του τουρνουά "Copa Carlos Dittborn". Πήρε μέρος στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978 όπου αναδείχτηκε παγκόσμιος πρωταθλητής, και αγωνίστηκε στα έξι από τα εφτά παιχνίδια της διοργάνωσης.
Πέτυχε δύο γκολ τα οποία ήταν και τα δύο νικητήρια απέναντι στην Ουγγαρία στην πρώτη φάση των ομίλων αλλά και στον τελικό απέναντι στην Ολλανδία στο 115ο λεπτό όταν και ενώ το σκορ ήταν 2-1 ουσιαστικά "κλείδωσε" την νίκη της "αλμπισελέστε".
Στα γήπεδα της Ισπανίας το 1982 αγωνίστηκε και στα πέντε παιχνίδια της τελικής φάσης πετυχαίνοντας δύο γκολ απέναντι σε Ουγγαρία και Έλ Σαλβαδόρ, με την Αργεντινή να μην καταφέρνει να φτάσει μέχρι το τέλος για να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Απέναντι στην Βραζιλία στις 2 Ιουλίου στην Βαρκελόνη ο "Πετέτε" αγωνίστηκε για τελευταία φορά με το εθνόσημο στο στήθος έχοντας 31 συμμετοχές και 12 γκολ.
Ακολούθησε την προπονητική καριέρα που δεν ήταν όμως τόσο πετυχημένη όσο η ποδοσφαιρική. Το 1989 πέρασε από τον πάγκο των Club Atletico Los Andes μαζί με τον Έκτορ Σκότα που εδρεύει στην πόλη Λόμας Ντε Ζαμόρα στην κατηγορία Primera Β Nacional, αλλά μόνο για τέσσερα παιχνίδια
Απο τις 9 Αυγούστου έως τις 25 Νοεμβρίου του 2004 ανέλαβε για ένα μικρό χρονικό διάστημα την τεχνική ηγεσία της Ιντεπεντιέντε όπου σε 16 παιχνίδια είχε 5 νίκες, 4 ισοπαλίες και 7 ήττες.
Απο την 1η Ιουλίου 2000 έως την 1η Ιουλίου του 2004 ήταν σκάουτερ της Φιορεντίνα και έχει συμμετάσχει ως καλεσμένος και σχολιαστής σε μεγάλες τηλεοπτικές αθλητικές εκπομπές της Λατινικής Αμερικής.
Μεταξύ άλλων, έχει εμφανιστεί στην πασίγνωστη εκπομπή «Fútbol Para Todos», καθώς και στο δίκτυο ESPN Argentina, στην εκπομπή F90), όπου αναλύει αγώνες της Εθνικής Αργεντινής και του εγχώριου πρωταθλήματος.
