Γιόχαν Κρόιφ Ο "ιπτάμενος Ολλανδός"

"Έχω την αίσθηση πως προηγούμαι με 2-0 στο ημίχρονο. Ο αγώνας δεν έχει τελειώσει αλλά είμαι βέβαιος πως στο τέλος θα επικρατήσω".  Με αυτά τα λόγια ο Γιόχαν Κρόιφ τον Φεβρουάριο του 2016, περιέγραφε την κατάσταση την οποία βίωνε απο τον Οκτώβριο όταν και διαγνώστηκε καρκίνος στον πνεύμονα. 

Φαίνεται όμως πως ο Χάρος είχε διαφορετική άποψη στο δεύτερο ημίχρονο αφού στις 24 Μαρτίου του 2016 ο μεγάλος Ολλανδός ποδοσφαιριστής και προπονητής άφηνε την τελευταία του πνοή στην Βαρκελόνη σε ηλικία 69 ετών προκαλώντας την θλίψη σε όλο τον κόσμο που τον αγάπησε και τον λάτρεψε.

Μανιώδης καπνιστής απο όταν έπαιζε ποδόσφαιρο το 1991 υπεβλήθη σε εγχείριση ανοικτής καρδιάς, και στην συνέχεια πήρε μέρος σε διαφημιστική καμπάνια κατά του καπνίσματος λέγοντας χαρακτηριστικά: "Το ποδόσφαιρο μου έδωσε τα πάντα στην ζωή, ο καπνός μου τα πήρε σχεδόν όλα".

Γεννημένος στις 25 Απριλίου του 1947 στο Άμστερνταμ πέντε λεπτά μακριά απο το γήπεδο του Άγιαξ το "Ντε Μέερ" και με την παρότρυνση του πατέρα του ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο έχοντας ως είδωλο τον Ολλανδό στράικερ Φάας Βίλκες.

Απο την ηλικία των 10 ετών εντάχθηκε στον Άγιαξ παίζοντας ταυτόχρονα ποδόσφαιρο και μπέιζμπολ(στην θέση του κάτσερ), όμως δύο χρόνια αργότερα το 1959 έχασε τον πατέρα του απο καρδιακή προσβολή. Ο μικρός Γιόχαν θέλοντας να τιμήσει τον πατέρα του αποφασίζει να αφοσιωθεί στο ποδόσφαιρο και στις 15 Νοεμβρίου του 1964 θα πραγματοποίησει το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα του "Αίαντα" στην ήττα απο την GVAV με 3-1, πετυχαίνοντας και το μοναδικό τέρμα της ομάδας του.

Μέχρι και το καλοκαίρι του 1973 στην πρώτη του θητεία με το Άγιαξ θα κατακτήσει 6 Πρωταθλήματα(1966,1967,1968,1970,1972,1973), 4 Κύπελλα(1967,1970,1971,1972), 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών το 1971 στο Λονδίνο απέναντι στον Παναθηναικό, το 1972 στο Ρότερνταμ επί της Ίντερ και το 1973 στο Βελιγράδι κόντρα στην Γιουβέντους, το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ του 1972 κόντρα στην Ρέιντζερς και το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 1972 κόντρα στην Ιντεπεντιέντε, ενώ είχε και έναν χαμένο τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1969 απέναντι στην Μίλαν στην Μαδρίτη.

Το καλοκαίρι του 1973 ύστερα απο πρόταση του τότε προπονητή του Άγιαξ Τζόρτζ Νόμπελ αποφασίστηκε να αναδειχθεί αρχηγός ύστερα απο ψηφοφορία των παικτών. Υποψήφιοι ο Κρόιφ ο οποίος διατηρούσε το περιβραχιόνιο και ο Πίετ Κάιζερ, με τον δεύτερο με δώδεκα ψήφους να παίρνει το περιβραχιόνιο.

Αυτό προκάλεσε την έντονη ενόχληση του και αμέσως ξεκίνησε την διαδικασία για την αποχώρηση του απο το Άμστερνταμ. Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα κινούνται για να τον αποκτήσουν με τον "ιπτάμενο Ολλανδό" να δείχνει την προτίμηση του στην ομάδα απο την Καταλονία. 

Μία μετεγγραφή που πέρασε απο σαράντα κύματα για να πραγματοποιηθεί με τον ίδιο τον Κρόιφ να απειλεί πως δεν θα ενισχύσει τους "οράνιε" στο επικείμενο Παγκόσμιο Κύπελλο της Δυτικής Γερμανίας σε περίπτωση που δεν ολοκληρωθεί αυτή.

Άν και τον Αύγουστο του 1973 Άγιαξ και Μπαρτσελόνα τα βρήκαν στο οικονομικό με τους δεύτερους να πληρώνουν το ποσό των 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων ποσό-ρεκόρ για την εποχή, ο ίδιος ο Κρόιφ θα περίμενε μέχρι τον Οκτώβριο για να κάνει το ντεμπούτο του με τους "μπλαουγκράνα" κόντρα στο νικηφόρο 4-0 επί της Γρανάδα με τον ίδιο να πετυχαίνει δύο τέρματα.

Εκείνη η σεζόν δεν είχε ξεκινήσει καθόλου καλά για την Μπαρτσελόνα όμως η ενσωμάτωση του Κρόιφ στην ομάδα ήταν εντυπωσιακή με τον Ολλανδό να την οδηγεί στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ισπανίας ύστερα απο 14 χρόνια καταφέρνοντας μάλιστα να "διασύρει" την Ρεάλ Μαδρίτης στο "Σαντιάγκο Μπερναμπέου" με 5-0.

Στο "Κάμπ Νού" θα αγωνιστεί μέχρι το 1978 κατακτώντας ένα ακόμα κύπελλο το 1978 έχοντας 184 συμμετοχές και 61 τέρματα.  Στα τέλη του 1977, ένοπλοι εγκληματίες εισέβαλαν στο διαμέρισμά του στη Βαρκελώνη, έδεσαν τον ίδιο και τη σύζυγό του υπό την απειλή όπλου, μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. 

Αν και κατάφεραν να ξεφύγουν, το γεγονός αυτό τον κλόνισε βαθύτατα, η οικογένεια ζούσε για μήνες υπό 24ωρη αστυνομική φύλαξη. Επίσης μετά από πέντε χρόνια έντονης πίεσης στη Βαρκελώνη, ο Κρόιφ ένιωθε εξαντλημένος και όπως αποκάλυψε χρόνια αργότερα, είχε χάσει τον ενθουσιασμό του για το ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου και ήθελε να αλλάξει προτεραιότητες, βάζοντας την οικογένειά του πάνω από όλα. 

Παρά την αρχική του πρόθεση να σταματήσει το ποδόσφαιρο, ο Κρόιφ έπεσε θύμα λανθασμένων επενδύσεων (κυρίως σε εκτροφεία χοίρων). Χάνοντας ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του, αναγκάστηκε να επιστρέψει στα γήπεδα το 1979, και στο αμερικανικό πρωτάθλημα (NASL) βρισκόταν τότε σε φάση μεγάλης ανάπτυξης. 

Οι ομάδες πρόσφεραν μυθικά ποσά για να προσελκύσουν παλιούς σταρ (όπως είχαν κάνει ήδη με τον Πελέ και τον Μπεκενμπάουερ) και ήταν το μόνο μέρος που μπορούσε να του προσφέρει γρήγορα τα χρήματα που χρειαζόταν για να ξεχρεώσει.

Μετά το σοκ της απόπειρας απαγωγής το 1977, η Αμερική πρόσφερε στον Κρόιφ και την οικογένειά του την ανωνυμία, την ηρεμία και την ασφάλεια που αναζητούσαν, μακριά από την τρελή πίεση των ευρωπαϊκών γηπέδων.

Αρχικά, ο Κρόιφ συμφώνησε να παίξει για τους διάσημους New York Cosmos, αγωνίστηκε μάλιστα μαζί τους σε μερικά φιλικά παιχνίδια, αλλά η μεταγραφή χάλασε καθώς δεν κατέληξαν σε οριστικό συμβόλαιο.

:Εκείνη την περίοδο υπήρξαν έντονες φήμες και διερευνητικές επαφές με την αγγλική Τσέλσι. Ο τότε προπονητής της, Ντάνι Μπλαντσφλάουερ, επιθυμούσε διακαώς τον Ολλανδό σταρ για να σώσει την ομάδα από τον υποβιβασμό. 

Η Τσέλσι όμως βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσε να καλύψει τις τεράστιες οικονομικές απαιτήσεις του Κρόιφ, ο οποίος καιγόταν να καλύψει τα χρέη του.

Τελικά, τον Μάιο του 1979, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Los Angeles Aztecs, η παρουσία του ήταν θριαμβευτική, καθώς στην πρώτη του σεζόν αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης του αμερικανικού πρωταθλήματος, αποδεικνύοντας ότι η κλάση του παρέμενε αναλλοίωτη.

27 συμμετοχές και 14 γκολ στο Λος Άντζελες αλλά το 1980 μετακόμισε στους Washington Diplomats κυρίως επειδή τον παραχώρησαν με ανταλλαγή οι Los Angeles Aztecs χωρίς τη δική του αρχική επιθυμία. 

Η αλλαγή ιδιοκτησίας στην ομάδα του Λος Άντζελες έφερε νέους Μεξικανούς επενδυτές που ήθελαν να δώσουν έναν πιο λατινοαμερικάνικο χαρακτήρα στο ρόστερ, με αποτέλεσμα ο Κρόιφ να μην ταιριάζει στο πλάνο τους. 

Την ευκαιρία άρπαξε αμέσως η νέα, πανίσχυρη διοίκηση των Washington Diplomats (η οποία ανήκε στον κολοσσό Madison Square Garden Corporation), προσφέροντάς του ένα ηγεμονικό τριετές συμβόλαιο ύψους 1,5 εκατομμυρίου δολαρίων.

Παρά το γεγονός ότι ταλαιπωρήθηκε από αρκετούς τραυματισμούς, ο Κρόιφ πραγματοποίησε εξαιρετική χρονιά με 32 συμμετοχές και 12 γκολ. Η παρουσία του εκτόξευσε το ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο στην Ουάσινγκτον, αφού κατάφερε να γεμίσει το ιστορικό RFK Stadium, προσελκύοντας κατά μέσο όρο πάνω από 20.000 φιλάθλους σε κάθε εντός έδρας αγώνα.

Η θητεία του εκεί όμως διακόπηκε απότομα στο τέλος του 1980, καθώς οι Diplomats χρεοκόπησαν και ανέστειλαν τη λειτουργία τους, αναγκάζοντας τον Κρόιφ να επιστρέψει στην Ευρώπη. Καθώς τα οικονομικά του προβλήματα από την παλιά απάτη με τα εκτροφεία χοίρων παρέμεναν, έπρεπε να βρει γρήγορα έναν σύλλογο που θα μπορούσε να καλύψει τις υψηλές οικονομικές του απαιτήσεις. 

Βρέθηκε πολύ κοντά σε συμφωνία με την αγγλική Λέστερ Σίτι, ωστόσο, έκανε πίσω την τελευταία στιγμή. Ο ίδιος εξέφρασε επιφυλάξεις για το αγγλικό πρωτάθλημα, καθώς φοβόταν ότι ο καιρός και το πολύ σκληρό, σωματικό παιχνίδι των Άγγλων αμυντικών θα του προκαλούσαν σοβαρούς τραυματισμούς σε εκείνη την ηλικία (33 ετών).

Ο Κρόιφ και η οικογένειά του ένιωθαν την Ισπανία σαν δεύτερο σπίτι τους μετά τα χρόνια που έζησαν στη Βαρκελώνη. Επιπλέον, υπήρχε και ένας συναισθηματικός λόγος, το παιδικό του είδωλο, ο σπουδαίος Ολλανδός επιθετικός Φας Βίλκες, είχε αγωνιστεί επίσης στη Λεβάντε τη δεκαετία του 1950, γεγονός που έκανε τον σύλλογο της Βαλένθια ελκυστικό στα μάτια του.

Η Λεβάντε βρισκόταν τότε στις πρώτες θέσεις της Segunda División και διεκδικούσε την άνοδο, αλλά είχε πρόβλημα να γεμίσει το στάδιό της, η διοίκηση πίστεψε ότι φέρνοντας τον Κρόιφ θα γέμιζε το γήπεδο σε κάθε ματς, αυξάνοντας κατακόρυφα τα έσοδα από τα εισιτήρια. 

Του προσέφεραν ένα πολύ δελεαστικό deal, το οποίο προέβλεπε ότι θα έπαιρνε ως αμοιβή ένα μεγάλο ποσοστό (περίπου 50%) από τις συνολικές εισπράξεις των εισιτηρίων των αγώνων στους οποίους θα συμμετείχε.

Ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, και για αυτόν τον λόγο θα αγωνιστεί μόνο σε δέκα παιχνίδια ενώ είχε έρθει σε κόντρα με την διοίκηση του συλλόγου για απλήρωτα δεδουλευμένα. 

Απο την στιγμή που η ομάδα απο την Βαλένθια δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία, ο Κρόιφ αποχώρησε και είχε προτάσεις για την συνέχεια. Το καλοκαίρι του 1981, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι διοργάνωσε ένα μίνι τουρνουά στο Σαν Σίρο, το Mundialito. 

Η Μίλαν που προσπαθούσε να αναγεννηθεί, κάλεσε τον Κρόιφ να αγωνιστεί μαζί της ως φιλοξενούμενος. Ο Κρόιφ φόρεσε τη φανέλα των "ροσονέρι" σε έναν αγώνα εναντίον της Φέγενορντ (0-0) τον Ιούνιο του 1981. 

Η Μίλαν ενδιαφέρθηκε να τον κρατήσει, αλλά ο ίδιος ήταν ανέτοιμος σωματικά (αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο λόγω ενοχλήσεων) και η μεταγραφή δεν προχώρησε. Έκανε μια τελευταία προσπάθεια να παίξει στην Αμερική με μια νέα, αναδομημένη εκδοχή των Washington Diplomats. Αγωνίστηκε σε 5 ματς, αλλά το πρωτάθλημα NASL κατέρρεε οικονομικά και ο Κρόιφ κατάλαβε ότι το μέλλον του ήταν οριστικά στην Ευρώπη.

Υπήρξαν διερευνητικές επαφές από ομάδες της Μπουντεσλίγκα, οι οποίες όμως δεν μετουσιώθηκαν σε επίσημες προτάσεις, καθώς οι Γερμανοί θεωρούσαν μεγάλο ρίσκο την ηλικία του και τις οικονομικές του απαιτήσεις.

Τελικά θα επιστρέψει στον Άγιαξ, μια επανασύνδεση η οποία είχε ξεκινήσει ανεπίσημα από τον Νοέμβριο του 1980, ενώ ήταν ακόμα παίκτης των Washington Diplomats, ο Άγιαξ τον κάλεσε ως τεχνικό σύμβουλο για να βοηθήσει τον τότε προπονητή Λέο Μπέενχακερ. 

Σε ένα διάσημο ματς με την Τβέντε, ο Κρόιφ κατέβηκε από τις κερκίδες στον πάγκο για να δώσει οδηγίες, δείχνοντας ότι η καρδιά του ήταν ακόμα εκεί. Μετά το σύντομο και αποτυχημένο πέρασμα από τη Λεβάντε την άνοιξη του 1981, ο Κρόιφ ήθελε να αποδείξει σε όλο τον κόσμο ότι δεν είχε «τελειώσει» ποδοσφαιρικά.

Η διοίκηση του Άγιαξ ήταν διστακτική λόγω των 34 χρόνων του και των πρόσφατων τραυματισμών του. Ο Κρόιφ άρχισε να προπονείται με την ομάδα για να αποδείξει την ετοιμότητά του και για να μειωθεί το οικονομικό ρίσκο, συμφώνησαν σε ένα συμβόλαιο βασισμένο στα έσοδα

Ο Κρόιφ θα έπαιρνε ποσοστό από τις εισπράξεις των εισιτηρίων, μόνο αν το γήπεδο ξεπερνούσε έναν συγκεκριμένο αριθμό θεατών. Τον Δεκέμβριο του 1981 ξαναφόρεσε την φανέλα του Άγιαξ με τον οποίο κατέκτησε δύο ακόμα Πρωταθλήματα το 1982 και το 1983, και 1 Κύπελλο το 1983. 

Τον Δεκέμβριο του 1982 ο Κρόιφ ξάφνιασε όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο όταν σε παιχνίδι πρωταθλήματος κόντρα στην Χέλμοντ αντί να εκτελέσει απευθείας το πέναλντι αυτός προτίμησε να πασάρει στον Γέσπερ Όλσεν, με τον Δανό να του την επιστρέφει και ο Ολλανδός σε κενή εστία 

Ύστερα απο 46 συμμετοχές και 16 τέρματα την διετια 1981-1983, 364 παιχνίδια και 266 γκολ με την φανέλα του "Αίαντα" αποχωρεί απο τον σύλλογο του Άμστερνταμ. Ο πρόεδρος του συλλόγου, Τομ Χάρμσεν, θεώρησε ότι ο Κρόιφ ήταν πλέον πολύ μεγάλος σε ηλικία και ότι οι οικονομικές του απαιτήσεις (το ποσοστό από τα εισιτήρια) ήταν υπερβολικές. 

Ο Άγιαξ αρνήθηκε να του προσφέρει νέο συμβόλαιο, αφήνοντάς τον ελεύθερο. Ο Κρόιφ, εξοργισμένος από τη συμπεριφορά της διοίκησης και νιώθοντας ότι τον υποτίμησαν, αποφάσισε να απαντήσει με τον πιο ανέλπιστο τρόπο, υπογράφει στον "αιώνιο αντίπαλο" την Φεγενοορντ.

Οι οπαδοί της Φέγενορντ ήταν αρχικά εξαιρετικά καχύποπτοι, στα πρώτα παιχνίδια, ορισμένοι σήκωσαν πανό που έγραφαν «Κρόιφ πάγαινε σπίτι σου» ή «Δεν σε θέλουμε». Εν τέλει θα την οδηγήσει στο ντάμπλ έχοντας 44 συμμετοχές και 13 γκολ, ψηφίστηκε ως ο Καλύτερος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στην Ολλανδία για το 1984 και το καλοκαίρι του 1984 βάζει τέλος στην πλούσια ποδοσφαιρική του καριέρα.

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 1966 στο ισόπαλο 2-2 κόντρα στην Ουγγαρία στο Ρότερνταμ για τα προκριματικά του EURO 1968 έκανε το ντεμπούτο του στους "οράνιε", ενώ μόλις στο δεύτερο παιχνίδι φιλικού χαρακτήρα κόντρα στην Τσεχοσλοβακία δέχτηκε την κόκκινη κάρτα με συνέπεια η Ομοσπονδία να τον τιμωρήσει με αποκλεισμό ενός έτους απο τους αγώνες του Άγιαξ.

Συνολικά φόρεσε την φανέλα της 48 φορές πετυχαίνοντας και 33 τέρματα, οδηγώντας την στον χαμένο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974 κόντρα στην Δυτική Γερμανία αγωνιζόμενος σε όλα τα παιχνίδια έχοντας πετύχει και 3 γκολ, 2 κόντρα στην Αργεντινή και ένα στην Βραζιλία.

Πήρε μέρος στην τελική φάση του Euro του 1976 στην Γιουγκοσλαβία καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση, και παρότι συμμετείχε στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 βοηθώντας την χώρα του να πάρει την πρόκριση, εκείνος αποφάσισε τον Οκτώβριο του 1977 να αποσυρθεί απο την εθνική με τις φήμες να δίνουν και να παίρνουν για το ποια ήταν η πραγματική αιτία της μη καθόδου του στην Αργεντινή.

Το καλοκαίρι του 1985 ο Άγιαξ θα του προτείνει τη θέση του προπονητή, υπήρχε όμως ένα σημαντικό πρόβλημα, δεν διέθετε κανένα επίσημο δίπλωμα προπονητικής. Για να ξεπεραστεί το κόλλημα με την ολλανδική ομοσπονδία, ο σύλλογος δεν τον προσέλαβε με τον τίτλο του προπονητή, αλλά του «Τεχνικού Διευθυντή».

Στην πράξη, βέβαια, ο Κρόιφ έκανε τις προπονήσεις, επέλεγε την ενδεκάδα και είχε τον απόλυτο έλεγχο της ομάδας στο γήπεδο. Θα κατακτήσει 2 Κύπελλα το 1986 και το 1987 και το Κύπελλο Κυπελλούχων στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας απέναντι στην Λοκομοτίβ Λειψίας, έχοντας σε 117 αγώνες, 86 νίκες 10 ισοπαλίες και 21 ήττες.

Παραιτήθηκε ξαφνικά στις 4 Ιανουαρίου 1988, μεσούσης της τρίτης του σεζόν. Ο κύριος λόγος ήταν η έντονη διαφωνία του με τη διοίκηση του Άγιαξ, καθώς ένιωθε ότι οι διοικούντες δεν στήριζαν το πλάνο του και δεν προχωρούσαν στις μεταγραφές που ζητούσε.

Μετά τον Αγιαξ δέχθηκε διερευνητικές επαφές από μεγάλους ιταλικούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων φήμες της εποχής ανέφεραν τη Γιουβέντους και τη μετέπειτα φιλόδοξη Σαμπντόρια. Ωστόσο, το εξαιρετικά αμυντικό στυλ παιχνιδιού της Ιταλίας εκείνη την περίοδο δεν ταίριαζε καθόλου με την επιθετική του φιλοσοφία.

Επίσης υπήρξε ενδιαφέρον από γερμανικές ομάδες που θαύμαζαν το έργο του με τους νεαρούς παίκτες του Άγιαξ, αλλά οι συζητήσεις δεν προχώρησαν σε επίσημο επίπεδο. Απο την πλευρά της η Μπαρτσελόνα βρισκόταν σε απόλυτο χάος, λίγες εβδομάδες πριν, είχε ξεσπάσει η περίφημη «Ανταρσία του Hesperia» όπου οι παίκτες της ομάδας συναντήθηκαν σε ξενοδοχείο και απαίτησαν δημόσια την παραίτηση του προέδρου Ζοσέπ Λουίς Νούνιεθ. 

Ο Νούνιεθ, για να σώσει τη θέση του και να καλμάρει τον εξοργισμένο κόσμο, επιστράτευσε το μοναδικό πρόσωπο που οι οπαδοί λάτρευαν σαν θεό τον Κρόιφ. Ο Κρόιφ δέχθηκε να αναλάβει μόνο όταν ο Νούνιεθ του υποσχέθηκε τον απόλυτο έλεγχο, ήθελε «λευκή επιταγή» για να διώξει τους στασιαστές παίκτες (έδιωξε πάνω από 12 παίκτες το πρώτο καλοκαίρι) και να αλλάξει ριζικά τη φιλοσοφία του συλλόγου, από τις ακαδημίες μέχρι την πρώτη ομάδα.

Άλλωστε τόσο αυτός όσο και η οικογένειά του αγαπούσαν τη Βαρκελώνη, είχαν σπίτι εκεί και θεωρούσαν την πόλη δεύτερη πατρίδα τους. Ήθελε να επιστρέψει σε ένα περιβάλλον που ένιωθε οικεία, αλλά αυτή τη φορά για να εκπληρώσει το όραμά του: να μετατρέψει την Μπαρτσελόνα από μια ομάδα με «συμπλέγματα κατωτερότητας» απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, σε μια παγκόσμια υπερδύναμη.

Θα κατακτήσει τέσσερα Πρωταθλήματα(1991,1992,1993,1994), 1 Κύπελλο το 1990, 3 Ισπανικά Σούπερ Καπ(1991,1992,1994), το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1992 κόντρα στην Σαμπντόρια στο Λονδίνο, το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1989 στην Βέρνη πάλι κόντρα στην Σαμπντόρια, και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ του 1992. Επίσης είχε δύο χαμένους τελικούς στο Κυπελλούχων του 1991 στο Ρότερνταμ απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στο Champions League του 1994 στην Αθήνα απέναντι στην Μίλαν.

Το κυριότερο όμως είναι ότι επί των ημερών του οι ακαδημίες της Μπάρτσα η περίφημη "Μασία άρχισαν να αναπτύσσονται με τον ίδιο να χρησιμοποιεί αρκετούς ποδοσφαιριστές απο τα φυτώρια της ομάδας, μια τακτική που εξακολουθεί να αποδίδει καρπούς μέχρι και σήμερα. 

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τον Μάρτιο του 2010 του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου του κλάμπ αν και λίγο αργότερα τον Ιούλιο του αφαιρέθηκε απο τον Σάντρο Ροσέλ λόγω της υποστήριξης του στον Ζουάν Λαπόρτα.

Έχοντας μείνει χωρίς σημαντικό τίτλο τόσο τη σεζόν 1994-95 όσο και τη σεζόν 1995-96, η πίεση προς το πρόσωπο του αυξήθηκε. Σχεδίαζε μια μεγάλη αναδόμηση για το καλοκαίρι του 1996, είχε έρθει σε προφορική συμφωνία με κορυφαίους παίκτες, όπως ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο Λουίς Φίγκο (που είχε ήδη έρθει) και ο Ρομάριο (για επιστροφή). 

Η διοίκηση του Νούνιεθ όμως αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τα πλάνα του, θεωρώντας τις απαιτήσεις του υπερβολικές. Αργότερα ανακάλυψε ότι ο Νούνιεθ είχε ήδη έρθει σε κρυφή συμφωνία με τον Άγγλο προπονητή Μπόμπι Ρόμπσον για να τον αντικαταστήσει το επόμενο καλοκαίρι, ενώ παράλληλα η διοίκηση είχε προσεγγίσει και τον Ρονάλντο (το «Φαινόμενο») χωρίς την έγκρισή του.

Στις 18 Μαΐου 1996, λίγο πριν από την προπόνηση, ο αντιπρόεδρος Τζοάν Γκασπάρ επισκέφθηκε τον Κρόιφ στα αποδυτήρια του Καμπ Νου. Όταν ο Κρόιφ τον κατηγόρησε για προδοσία, ξέσπασε ένας άγριος φραστικός απολογισμός, ο Γκασπάρ του ανακοίνωσε την άμεση απόλυσή του, με τον Κρόιφ να απαντά οργισμένος: «Ο Θεός θα σε τιμωρήσει για αυτό που κάνεις».

Η απόλυση ήταν τόσο εσπευσμένη που ο Κρόιφ δεν κάθισε καν στον πάγκο για τα δύο τελευταία παιχνίδια της σεζόν, με τον βοηθό του, Κάρλες Ρέσακ, να αναλαμβάνει υπηρεσιακός προπονητής, ύστερα απο 430 αγώνες πρώτος στην σχετική λίστα, καταγράφοντας 250 νίκες, 97 ισοπαλίες και 83 ήττες.

Μετά την επεισοδιακή απόλυσή του από την Μπαρτσελόνα το 1996, δεν ανέλαβε ποτέ ξανά την τεχνική ηγεσία κάποιου μεγάλου συλλόγου. Παρά τις δελεαστικές προτάσεις που δέχθηκε, αποφάσισε να αποσυρθεί από την καθημερινή προπονητική υψηλής πίεσης, κυρίως λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε με την καρδιά του (είχε υποβληθεί σε διπλό μπάι πας το 1991).

Τον Φεβρουάριο του 2008, μετά από μια περίοδο αγωνιστικής κρίσης του Άγιαξ, η τότε διοίκηση ζήτησε από τον Κρόιφ να επιστρέψει και να ηγηθεί μιας πλήρους αναδιοργάνωσης του ποδοσφαιρικού τμήματος. Συμφώνησε αρχικά να αναλάβει τα ηνία, έχοντας μάλιστα ως πλάνο να φέρει τον Μάρκο φαν Μπάστεν ως πρώτο προπονητή για το καλοκαίρι του 2008.

Μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες τον Μάρτιο, ήρθε σε πλήρη ρήξη με τον Φαν Μπάστεν σχετικά με το πώς έπρεπε να λειτουργούν οι ακαδημίες. Ήθελε ριζικές αλλαγές και απολύσεις προσώπων, ενώ ο Φαν Μπάστεν διαφωνούσε, θεωρώντας το πλάνο υπερβολικά απότομο.

Βλέποντας ότι δεν υπήρχε κοινή γραμμή πλεύσης, ο Κρόιφ δήλωσε επίσημα στις 7 Μαρτίου 2008 ότι αποσύρεται από το εγχείρημα, τονίζοντας ότι «δεν θέλει να αποτελέσει εμπόδιο»

Τον Ιούλιο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Άλ Αχλί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιρατα, με έδρα την Ντουμπάι, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του τεχνικού και αθλητικού συμβούλου της διοίκησης.

Στόχος του ήταν να αναδιαρθρώσει τις ακαδημίες και το ποδοσφαιρικό τμήμα της Αλ-Αχλί, μεταφέροντας την ευρωπαϊκή τεχνογνωσία και τη φιλοσοφία του Άγιαξ και της Μπαρτσελόνα στη Μέση Ανατολή.

Η έλευση του Κρόιφ συνέπεσε με μια άλλη τεράστια κίνηση του συλλόγου εκείνο το καλοκαίρι, τη μεταγραφή του αρχηγού της Εθνικής Ιταλίας, Φάμπιο Κανάβαρο, ο οποίος υπέγραψε ως παίκτης.Δεν ζούσε μόνιμα στο Ντουμπάι, αλλά λειτουργούσε ως εξωτερικός σύμβουλος με περιοδικές επισκέψεις, αφήνοντας την καθημερινή εφαρμογή του πλάνου σε δικούς του ανθρώπους.

Το όλο εγχειρημα ατόνησε και ολοκληρώθηκε ανεπίσημα το 2011, μόλις δύο μήνες μετά την υπογραφή του στο Ντουμπάι, ο Κρόιφ ξεκίνησε τη μεγάλη του αντεπίθεση για να πάρει τον έλεγχο του Άγιαξ στην Ολλανδία. 

Το εγχείρημα αυτό απορρόφησε όλο τον χρόνο, την ενέργεια και την προσοχή του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον να ταξιδεύει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Την ίδια περίοδο ο σύλλογος προχώρησε σε αλλαγές στο διοικητικό και τεχνικό του επιτελείο, απολύθηκε ο προπονητής Ντέιβιντ Ο'Λίρι που είχε φέρει η διοίκηση, με αποτέλεσμα το μακροχρόνιο πλάνο αναδιάρθρωσης των ακαδημιών που είχε σχεδιάσει ο Κρόιφ να μπει σε δεύτερη μοίρα. 

Αν και το συμβόλαιο δεν λύθηκε με δικαστικές διαμάχες, ο Κρόιφ σταμάτησε να παρέχει τις υπηρεσίες του μέσα στο 2011.

Τον Σεπτέμβριο του 2010, βλέποντας τον Άγιαξ να παρακμάζει αγωνιστικά, ο Κρόιφ ξεκίνησε τη λεγόμενη «Βελούδινη Επανάσταση» μέσω των άρθρων του στην εφημερίδα De Telegraaf. Το 2011 μπήκε επίσημα στο Εποπτικό Συμβούλιο, επέβαλε ένα νέο μοντέλο διοίκησης, όπου τις καίριες ποδοσφαιρικές θέσεις ανέλαβαν πρώην παίκτες του (Φαν ντερ Σαρ, Όβερμαρς, Μπέργκαμπ, Γιονκ).

Αποχώρησε από το συμβούλιο στα τέλη του 2011 μετά από δικαστική διαμάχη με άλλα μέλη. που προσπάθησαν να προσλάβουν τον Λουίς Φαν Χάαλ πίσω από την πλάτη του, αλλά παρέμεινε ο ανεπίσημος πνευματικός ηγέτης και σύμβουλος του club μέχρι το τέλος της ζωής του. 

Είχε μια σύντομη και επεισοδιακή συνεργασία με τη μεξικανική Τσίβας Γκουανταλαχάρα το 2012, όταν προσλήφθηκε ως αθλητικός σύμβουλος-γενικός διευθυντής. Ο ιδιοκτήτης του συλλόγου, ο δισεκατομμυριούχος Χόρχε Βεργκάρα, τον παρουσίασε στις Φεβρουαρίου του 2012 ως τον «άνθρωπο που ξέρει το περισσότερο ποδόσφαιρο στον κόσμο», προσφέροντάς του ένα τριετές συμβόλαιο με τον απόλυτο έλεγχο του αθλητικού τμήματος για να αναγεννήσει την ομάδα.

Η θητεία του διήρκεσε μόλις 9 μήνες, απολύθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, αλλά άφησε δύο πολύ συγκεκριμένες παρακαταθήκες. Άλλαξε όλο το προπονητικό επιτελείο και διόρισε ως πρώτο προπονητή τον παλιό του παίκτη στον Άγιαξ, Τζον φαν 'τ Σχιπ, ενώ η πιο μόνιμη κληρονομιά του στο Μεξικό ήταν μια απόφαση υποδομής.

Επέβαλε να ξηλωθεί ο τεχνητός τάπητας από το υπερσύγχρονο στάδιο της ομάδας (Estadio Akron) και να αντικατασταθεί με φυσικό γρασίδι υψηλής ποιότητας, καθώς θεωρούσε ότι το πλαστικό χόρτο κατέστρεφε το στυλ παιχνιδιού και προκαλούσε τραυματισμούς.

Η συνεργασία διακόπηκε απότομα με ένα απλό email απόλυσης στις 2 Δεκεμβρίου του 2012. Ο Βεργκάρα επικαλέστηκε «μη επίτευξη των αγωνιστικών στόχων», καθώς η ομάδα αποκλείστηκε νωρίς στα προκριματικά των playoffs.

Στην πραγματικότητα, υπήρχε τεράστια πολιτισμική και φιλοσοφική απόσταση. Δεν ζούσε μόνιμα στο Μεξικό αλλά έκανε μερικά ταξίδια τον χρόνο, αφήνοντας την καθημερινή επίβλεψη σε συνεργάτες του. Επιπλέον, η Τσίβας έχει μια απαράβατη παράδοση να αγωνίζεται μόνο με Μεξικανούς ποδοσφαιριστές.

Ο Κρόιφ δήλωσε  αργότερα ότι η διοίκηση της ομάδας ήταν «ντροπιαστική» και ότι ήταν αδύνατο να διοικηθεί σωστά ένας σύλλογος με αυτόν τον τρόπο, οδηγώντας τις δύο πλευρές σε ανταλλαγή βαριών χαρακτηρισμών στα ΜΜΕ. Τέλος απο το 2009 έως το 2013 ήταν ο προπονητής της εθνικής ομάδας της Καταλονίας.

Αντισυμβατικός χαρακτήρας με δυο συγκεκριμένα περιστατικά να έχουν μείνει ιστορικά. Η Εθνική Ολλανδίας είχε συνάψει χορηγία με την Adidas, αντίθετα ο Κρόιφ είχε συμβόλαιο με την PUMA. Ο "ιπτάμενος Ολλανδός" , βρήκε την πατέντα και φορούσε την φανέλα με τις δύο ρίγες εν αντιθέσει με τους συμπαίκτες του που είχαν τις κανονικές εμφανίσεις με τις τρεις ρίγες. 

Το δεύτερο αν και στην αρχή της καριέρας του φορούσε το νούμερο 9 αποφάσισε πολύ πριν επιτραπεί αλλάξει η αριθμοδοσία αυτός να εμφανιστεί με το νούμερο 14 πίσω στην πλάτη ξεφεύγοντας απο τον συνηθισμένο κανόνα αριθμοδοσίας που ήταν απο το 1 έως το 11.

Η κληρονομιά που άφησε στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο ήταν ανεκτίμητη, το όνομα του έχει δοθεί στο Ολλανδικό Σούπερ Καπ, στο βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή στην Ολλανδία, σε γηπεδάκια, σε Πανεπιστήμιο, σε κολλέγιο, ακόμα και σε αστεροειδή, ενώ έχει καθιερωθεί και ο όρος Cruyff Turn για την περίφημη ντρίμπλα που έγινε ευρέως γνωστή απο το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 . 

Κατέκτησε την Χρυσή Μπάλα τρεις φορές(1971,1973,1974), αναδείχθηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής αλλά και καλύτερος αθλητής στην χώρα του, συμπεριλήφθηκε στην κορυφαία ομάδα όλων των εποχών στα Παγκόσμια Κύπελλα, ενώ το 1999 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών απο την IFFHS.

Ασχολήθηκε με την συγγραφή βιβλίων στα οποία αποτύπωνε τις απόψεις του γύρω απο το ποδόσφαιρο, ενώ διατηρούσε και εβδομαδιαία στήλη στην εφημερίδα El Periódico de Catalunya και στην ολλανδική εφημερίδα De Telegraaf.

Ο Άγιαξ απέσυρε επίσημα τη φανέλα με το νούμερο 14 στις 25 Απριλίου 2007. Η ιστορική αυτή απόφαση ανακοινώθηκε λίγες ημέρες νωρίτερα (στις 19 Απριλίου) από τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Τζον Γιάκε, και η επίσημη απόσυρση συνέπεσε με τα 60ά γενέθλια του Γιόχαν Κρόιφ.

Η κίνηση αυτή έγινε ως ο απόλυτος φόρος τιμής στον κορυφαίο Ολλανδό ποδοσφαιριστή, διασφαλίζοντας ότι κανένας άλλος παίκτης στην ιστορία του Άγιαξ δεν θα φορέσει ξανά αυτόν τον εμβληματικό αριθμό.

Ίδρυσε το Ίδρυμα Γιόχαν Κρόιφ το 1997 στην Ολλανδία και δημιουργήθηκε με σκοπό να βοηθά παιδιά και νέους, ιδιαίτερα εκείνους με αναπηρίες ή από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, να έχουν πρόσβαση στον αθλητισμό και στο παιχνίδι.

Το έργο του ιδρύματος είναι παγκόσμιο και συνεχίζεται πολύ ενεργά μέχρι σήμερα, βασιζόμενο σε ορισμένες πολύ πετυχημένες πρωτοβουλίες. Πρόκειται για τη δημιουργία μικρών, σύγχρονων γηπέδων ποδοσφαίρου (συνήθως 5x5 με τεχνητό χλοοτάπητα) σε φτωχές γειτονιές, αστικά κέντρα, σχολεία και νοσοκομεία παγκοσμίως. 

Στόχος είναι να προσφέρουν στα παιδιά έναν ασφαλή χώρο για να παίζουν. Υπάρχουν πλέον εκατοντάδες τέτοια γήπεδα σε όλο τον κόσμο, μερικά εκ των οποίων είναι ειδικά σχεδιασμένα για παιδιά με αναπηρίες.

Ένα διεθνές σχολικό τουρνουά ποδοσφαίρου για αγόρια και κορίτσια 10-12 ετών, που διοργανώνεται κάθε χρόνο με σκοπό να προωθήσει τον σεβασμό και την ομαδικότητα, βασισμένο στους 14 κανόνες του Γιόχαν Κρόιφ.

Το ίδρυμα χρηματοδοτεί και στηρίζει δεκάδες αθλητικές ομοσπονδίες και προγράμματα (όπως τένις με αμαξίδιο, στίβο και κολύμβηση) για να δώσει τη δυνατότητα σε χιλιάδες παιδιά με σωματικές ή νοητικές αναπηρίες να νιώσουν τη χαρά του αθλητισμού.

Σε κάθε γήπεδο "Cruyff Court" υπάρχει μια πινακίδα με 14 βασικούς κανόνες ζωής και συμπεριφοράς, που εμπνεύστηκε ο ίδιος ο Κρόιφ. Ανάμεσά τους είναι Ομαδικότητα: Για να πετύχεις κάτι, πρέπει να το κάνεις μαζί με άλλους, 

Σεβασμός: Σεβάσου τους άλλους, τους κανόνες και το περιβάλλον

Υπευθυνότητα: Ανέλαβε την ευθύνη για τις πράξεις σου.

Κοινωνική ένταξη: Συμπερίλαβε τους άλλους στις δραστηριότητές σου.

Μετά τον θάνατό του το 2016, η οικογένειά του και οι συνεργάτες του συνεχίζουν το έργο του ιδρύματος, το οποίο συνεργάζεται πλέον στενά με τα ιδρύματα του Άγιαξ και της Μπαρτσελόνα για τη δημιουργία ακόμα περισσότερων χώρων άθλησης.

Στις 5 Απριλίου του 2018 ανακοινώθηκε ότι το "Άμστερνταμ Αρίνα" θα μετονομαστεί σε "Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα" και λίγες ημέρες αργότερα στις 25 του μηνός στην γενέθλια ημέρα του Κρόιφ βγήκε στην δημοσιότητα το νέο λογότυπο του γηπέδου.

Η Μπαρτσελόνα ονόμασε προς τιμήν του το νέο, σύγχρονο στάδιο 6.000 θέσεων στο προπονητικό της κέντρο, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2019 και αποτελεί την έδρα της Μπαρτσελόνα Β' και της γυναικείας ομάδας.

Τον Αύγουστο του 2019, η Μπαρτσελόνα αποκάλυψε ένα χάλκινο άγαλμα του Κρόιφ, ύψους 3,5 μέτρων, έξω από το γήπεδό της. Το άγαλμα τον δείχνει στην εμβληματική του πόζα να δίνει οδηγίες στο γήπεδο.

Αντίστοιχο χάλκινο άγαλμά του αποκαλύφθηκε και στο Άμστερνταμ το 2020, χρηματοδοτημένο εν μέρει από έρανο των οπαδών του Άγιαξ. 

Τον Μάιο του 2016, ο δήμος της Βαρκελώνης του απένειμε μετά θάνατον το «Χρυσό Μετάλλιο Αθλητικής Αξίας», την ύψιστη τιμή της πόλης. Η κυβέρνηση της Ισπανίας του απένειμε μετά θάνατον τον Μεγαλόσταυρο της Αθλητικής Αξίας

Το World Soccer το 2103 σε ψηφοφορία τον κατέταξε στην 29η θέση των κορυφαίων προπονητών όλων των εποχών, το France Football το 2019 στην 4η θέση και το FourFourTwo το 2020 στην 3η θέση σε αντίστοιχες ψηφοφορίες.