.jpg)
Στην προ-Μέσι εποχή ο Χουάν Ρομάν Ρικέλμε είχε χαρακτηριστεί απο πολλούς ως ο άνθρωπος εκείνος που θα μπορούσε να φορέσει την φανέλα με το Νο 10 και να διαδεχθεί τον μεγάλο Ντιέγκο Μαραντόνα. Μάλιστα και ο ίδιος ο "Πίμπε ντε Όρο" είχε αναφερθεί σε αυτό το ενδεχόμενο μιλώντας θετικά για αυτόν.
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου του 1978 στη πόλη Σαν Φερνάντο στην περιοχή του Μπουένος Άιρες, μία ημέρα πριν η Αργεντινή κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ομάδες της περιοχής και σε ηλικία 15 ετών είχε την ευκαιρία να δοκιμαστεί στα τμήματα υποδομής των Αρχεντίνος Τζούνιορς στην θέση του επιτελικού μέσου.
Όπως ήταν φυσικό τράβηξε τα βλέμματα των μεγάλων της χώρας Ρίβερ Πλέιτ και Μπόκα Τζούνιορς με τους "χεινέσες" να κερδίζουν τους "μιγιονάριος" προσφέροντας το ποσό των 800.000 δολαρίων, ύστερα απο απαίτηση του Κάρλος Μπιλάρδο το 1995.
Στις 10 Νοεμβρίου του 1996 σε ηλικία 18 ετών πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Primera Division στην νίκη με 2-0 κόντρα στην Ουνιόν Σάντα Φε. Πολύ σύντομα αποτέλεσε τον κινητήριο μοχλό της Μπόκα και μέχρι το 2002 όταν και έφυγε για πρώτη φορά απο το "Μπομπονέρα" είχε ήδη κατακτήσει το Αpertura του 1998 και του 2000, το Clausura του 1999, 2 Copa Libertadores τo 2000 κόντρα στην Παλμέιρας και το 2001 κόντρα στην Κρούς Ασούλ, αλλά και το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 2000 απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης, έχοντας 194 συμμετοχές και 44 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2002 η Μπαρτσελόνα απέκτησε αρχικά το 50% των δικαιωμάτων του ποδοσφαιριστή, πληρώνοντας προκαταβολή 6 εκατομμύρια ευρώ. Μετά από τον τραυματισμό του Λουίς Ενρίκε, ο καταλανικός σύλλογος αποφάσισε να ενεργοποιήσει την οψιόν αγοράς και για το υπόλοιπο 50%, καταβάλλοντας επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ στην Μπόκα.
Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν καλά για τον Αργεντίνο άσο αφού δεν τα πήγαινε καλά με τον Λουίς Φαν Χάαλ. Ο Ολλανδός τεχνικός τον χρησιμοποιούσε ελάχιστα, όσες φορές το έκανε τον τοποθετούσε στην θέση του εξτρέμ, με λίγες εμφανίσεις στην βασική ενδεκάδα.
Έτσι ύστερα απο 42 εμφανίσεις και 6 τέρματα οι "μπλαουγκράνα" το καλοκαίρι του 2003 τον έδωσαν δανεικό για δύο χρόνια στην Βιγιαρεάλ, και με τις εμφανίσεις του έπεισε το "κίτρινο υποβρύχιο" να δώσει 8 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει το 75% των δικαιωμάτων του υπογράφοντας συμβόλαιο τεσσάρων ετών μαζί του συν ένα ποσό 25% στην Μπαρτσελόνα απο πιθανή πώληση του.
Την περίοδο 2005-2006 ήταν απο τους βασικούς πρωταγωνιστές στο να φτάσει η Βιγιαρεάλ στην ημιτελική φάση του Champions League όπου και αποκλείστηκε απο την Άρσεναλ, με τον ίδιο να χάνει πέναλντι και την ευκαιρία να οδηγήσει τον αγώνα στην παράταση.
Η δεύτερη χρονιά δεν πήγε όπως θα ήθελε έχοντας λίγες συμμετοχές και αυτό επέφερε την κόντρα με τον τότε προπονητή του Μανουέλ Πελεγκρίνι, με την διοίκηση του συλλόγου να αποδέχεται την πρόταση δανεισμού της Μπόκα για πέντε μήνες απο τον Φεβρουάριο του 2007 έως τον Ιούνιο του ίδιου έτους.
Στην επιστροφή του έφτασε στον τελικό του Copa Libertadores και στην κατάκτηση του, όπου απέναντι στην Γκρέμιο o Ρικέλμε έκανε "όργια". Στον πρώτο τελικό δημιούργησε το πρώτο γκολ του Παλάσιο και πέτυχε το δεύτερο, ενώ στον δεύτερο τελικό στο Πόρτο Αλέγκρε πέτυχε τα δύο τέρματα της συνάντησης.
Το καλοκαίρι παίχτηκε ένα θρίλερ με το κατά πόσο θα μπορούσε να παραμείνει στο Μπουένος Άιρες, αφού η Βιγιαρεάλ δεν τα έβρισκε με την Μπόκα, ενώ και η συμφωνία με την Ατλέτικο Μαδρίτης τελικά δεν προχώρησε.
Τον Νοέμβριο βρέθηκε η χρυσή τομή και οι δύο ομάδες τελικά συμφώνησαν να παραχωρηθεί στους "μποστέρος" τον Ιανουάριο του 2008, οι οποίοι τον αγόρασαν με το ποσό των 15 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η Βιγιαρεάλ θα πλήρωνε απο κοινού τον μισθό του Αργεντινού. Στο "Μαδριγάλ" αγωνίστηκε σε 143 παιχνίδια πετυχαίνοντας 45 τέρματα
Κατέκτησε το Apertura και το Recopa Sudamericana του 2008, και μέχρι το καλοκαίρι του 2012 ήταν αναντικατάστατος, όταν και μετά την ήττα στον τελικό του Copa Libertadores απο την Κορίνθιανς αποφάσισε να αποχωρήσει απο την ομάδα.
Η απόφαση του αυτή προκάλεσε την αντίδραση των οπαδών της ομάδας οι οποίοι συγκεντρώθηκαν έξω απο το "Μπομπονέρα" και σε 12 ακόμα πόλεις της χώρας σε μια προσπάθεια να του αλλάξουν την γνώμη. Παρότι υπήρχαν προτάσεις απο την Αυστραλία, την Αμερική, την Βραζιλία, αλλά και άλλες ομάδες της χώρας, δεν συμφώνησε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 όταν και επέστρεψε ο Κάρλος Μπιάνκι στην Μπόκα, ο άνθρωπος που ουσιαστικά τον ανέδειξε
Αποφάσισε να ξαναφορέσει την φανέλα με την οποία συστήθηκε στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα μέχρι και τον Ιούλιο του 2014. Συνολικά φόρεσε την φανέλα της 370 φορές ένατος στην σχετική λίστα πετυχαίνοντας 87 τέρματα 10ος στην σχετική λίστα και στην συνέχεια αποφάσισε να αγωνιστεί με την πρώτη του ομάδα τους Αρχεντίνος Τζούνιορς όπου θα πραγματοποίησει 18 συμμετοχές πετυχαίνοντας 5 τέρματα.
Στις 25 Ιανουάριου του 2015 ο Χουάν Ρομάν Ρικέλμε παρότι υπήρχαν πληροφορίες ότι θα δοκίμαζε την τύχη του στην Παραγουάη για λογαριασμό της Τσέρο Πορτένιο ανακοίνωσε μέσω του ESPN την αποχώρηση του απο την ενεργό δράση.
"Αποφάσισα να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Τώρα είμαι ένας απλός οπαδός, ο οποίος θα πηγαίνει στο γήπεδο και θα παρακολουθεί. Είμαι πολύ ευχαριστημένος για την καριέρα που είχα, απόλαυσα το ποδόσφαιρο στο μέγιστο βαθμό. Ελπίζω ότι όλοι όσοι με παρακολούθησαν το απόλαυσαν και αυτοί εξίσου, μιας και πάντα προσπαθούσα να δίνω τα πάντα για τις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκα".
"Πήρα την απόφαση με ηρεμία και μετά απο πολλή σκέψη. Θα διασκεδάσω, θα κάνω διακοπές και θα περάσω λίγο χρόνο με τα παιδιά μου. Απο εδώ και πέρα η ζωή μέσα απο το ποδόσφαιρο ολοκληρώθηκε, τώρα ξεκινάει κάτι καινούριο".
Στις 16 Νοεμβρίου του 1997 στο πλαίσιο της προκριματικής φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 στο Μπουένος Άιρες κόντρα στην Κολομβία έκανε ντεμπούτο. Πήρε μέρος σε τρία Copa America το 1999, το 2004 και το 2007, στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005 και σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο το 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας.
Το 2008 αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, ενώ η τελευταία του παρουσία πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου του 2008 στο Μπουένος Άιρες κόντρα στην Ουρουγουάη για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Συνολικά αγωνίστηκε 51 φορές με το εθνόσημο πετυχαίνοντας 17 τέρματα.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 2019 συμμετείχε μαζί με τους Χόρχε Αμόρ Αμεάλ και Μάριο Περγκολίνι στην διεκδίκηση της προεδρίας της Μπόκα. Με ποσοστό 52.84 % και 20.045 ψήφους ιστορικό ρεκόρ το διοικητικό σχήμα κέρδισε τις εκλογές και τον Δεκέμβριο ανέλαβαν καθήκοντα με τον ίδιο να αναλαμβάνει θέση δεύτερου αντιπροέδρου και τον Μάρτιο του 2020 πανηγύρισε το Πρωτάθλημα ως μέλος της διοίκησης.
Η νέα εκλογική διαδικασία είχε οριστεί για το Σαββατοκύριακο 2–3 Δεκεμβρίου 2023. Όμως οι εκλογές ανεστάλησαν προσωρινά από την αργεντινή δικαιοσύνη λόγω καταγγελιών της αντιπολίτευσης υπό τον Μαουρίσιο Μάκρι για υποτιθέμενες παρατυπίες στους εκλογικούς καταλόγους των μελών.
Αφού ξεπεράστηκαν τα νομικά εμπόδια, οι κάλπες στήθηκαν οριστικά στις 17 Δεκεμβρίου μέσα στο στάδιο «Λα Μπομπονέρα», οδηγώντας στη θριαμβευτική επικράτηση του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε με ποσοστό 64,4%. επικρατώντας του Αντρές Ιμπάρα, ο οποίος είχε την ανοιχτή υποστήριξη του πρώην προέδρου της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, και του νυν προέδρου της χώρας, Χαβιέρ Μιλέι.
Η ομάδα αντιμετώπισε δυσκολίες στο να βρει σταθερότητα, με αποτέλεσμα ο Ρικέλμε να προχωρήσει σε διαδοχικές αλλαγές στην τεχνική ηγεσία στην προσπάθειά του να επαναφέρει την Μπόκα στους τίτλους.
Η έλλειψη μεγάλων εγχώριων τίτλων και ορισμένα αρνητικά σερί αποτελεσμάτων προκάλεσαν κατά καιρούς έντονη κριτική και αποδοκιμασίες από μερίδα των φιλάθλων στο «Λα Μπομπονέρα».
Μετά από ένα ιστορικό αρνητικό σερί αγώνων χωρίς νίκη, ο Ρικέλμε πήρε τη δραστική απόφαση να διαλύσει το περίφημο Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο.
Αποχωρήσεις θρύλων: Στενοί του συνεργάτες και παλιοί συμπαίκτες, όπως ο Ραούλ Κασίνι και ο Μαουρίσιο Σέρνα, απομακρύνθηκαν από τους συμβουλευτικούς τους ρόλους, σε μια προσπάθεια να αλλάξει η δομή λήψης αποφάσεων στον σύλλογο.
Η διοίκησή του συνέχισε να παράγει και να αξιοποιεί νεαρά ταλέντα, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παραχώρηση του 19χρονου αμυντικού Άαρον Ανσελμίνο στην Τσέλσι, με τον Ρικέλμε να διαπραγματεύεται την παραμονή του ως δανεικού στην Μπόκα.
Παράλληλα, ο σύλλογος προχώρησε σε δαπανηρές και έμπειρες μεταγραφές (όπως η διατήρηση του Έντινσον Καβάνι και οι προσθήκες παικτών όπως ο Άλβαρο Μοντέρο), αν και ορισμένες επιλογές υψηλού κόστους δέχθηκαν κριτική από την αντιπολίτευση.
Η εσωτερική πολιτική μάχη με την αντιπολίτευση υπό τον Μαουρίσιο Μάκρι δεν σταμάτησε μετά τις εκλογές. Κάθε αγωνιστικό στραβοπάτημα της Μπόκα συνεχίζει να αποτελεί πεδίο έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ των υποστηρικτών του Ρικέλμε και των πολιτικών του αντιπάλων
Έχει δώσει τεράστια έμφαση στη διατήρηση της οικονομικής ανεξαρτησίας του συλλόγου, αντιμετωπίζοντας τις ξένες επενδύσεις. Στα βασικά του πλάνα παραμένει η ανακαίνιση και η ανακαίνιση και η επέκταση του ιστορικού σταδίου «Λα Μπομπονέρα».
