Πρόκειται αναμφίβολα για ένα εκ των κορυφαίων Νοτιοαμερικάνων ποδοσφαιριστών της τελευταίας εικοσαετίας και συγχρόνως με τον Ιβάν Ζαμοράνο που συνέθεσαν το περίφημο δίδυμο "Ζα-Σα" θεωρούνται ως τα σημεία αναφοράς για το ποδόσφαιρο της Χιλής. Ο λόγος για τον Μαρτσέλο Σάλας που είχε μια πλούσια καριέρα στα ευρωπαϊκά γήπεδα και δη σε αυτά της Ιταλίας.
Γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου του 1974 στο Τεμούκο και στην τοπική Σάντος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Το 1991 τον εντόπισε ο τεχνικός διευθυντής της Ουνιβερσιδάδ Ντε Τσίλε Σαλβαδόρ Μπιόντι ο οποίος και πρότεινε την μετεγγραφή του.
Το 1993 έκανε ντεμπούτο με την "U" και στις 2 Ιανουαρίου του 1994 πέτυχε το πρώτο του γκολ κόντρα στην Κομπρελόα. Εκείνη την περίοδο απέκτησε και το παρατσούκλι "El Matador" ύστερα απο ένα χατ-τρικ που πέτυχε κόντρα στην Κόλο Κόλο, για το "κρύο αίμα" που είχε στις κρίσιμες στιγμές αλλά και απο το ομώνυμο τραγούδι μιας αργεντίνικης μπάντας των Los Fabulosos Cadillacs.
Με τα "λιοντάρια" κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Χιλής το 1994 και το 1995 έχοντας 126 συμμετοχές και 76 γκολ, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 27 και 17 γκολ αντίστοιχα, ενώ έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Libertadores όπου αποκλείστηκε απο την Ρίβερ Πλέιτ.
Οι εμφανίσεις του τόσο σε συλλογικό επίπεδο αλλά και οι πρώτες του παρουσίες με την εθνική ομάδα προσέλκυσαν το ενδιαφέρον πολλών συλλόγων το καλοκαίρι του 1996, Η Μπόκα Τζούνιορς ενδιαφέρθηκε έντονα για τον Σάλας, όμως η μεταγραφή «χάλασε» με επεισοδιακό τρόπο, ο τότε προπονητής της Μπόκα, Κάρλος Μπιλάρδο, ήταν δύσπιστος και δήλωσε δημόσια τη θεωρία του ότι «κανένας Χιλιανός ποδοσφαιριστής δεν έχει πετύχει ποτέ στην Αργεντινή».
Η Μπόκα του πρόσφερε συμβόλαιο, αλλά ζήτησε να περάσει πρώτα από 6μηνη περίοδο δοκιμής/αξιολόγησης. Ο Σάλας που είχε ήδη σχεδόν 100 γκολ στη Χιλή εξοργίστηκε, αρνήθηκε τη δοκιμή και απέρριψε την πρόταση.
Εκείνο το καλοκαίρι υπήρξαν διερευνητικές κρούσεις και από την Ευρώπη, κυρίως από ισπανικούς συλλόγους όπως η Σεβίλλη που παρακολουθούσαν την αγορά της Χιλής, όμως καμία δεν μετουσιώθηκε σε επίσημη γραπτή πρόταση.
Η Ρίβερ Πλέιτ, που είχε μόλις κατακτήσει το Copa Libertadores, εκμεταλλεύτηκε αμέσως το ναυάγιο με την Μπόκα και κατέθεσε επίσημη πρόταση ύψους 3,6 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε, αγοράζοντας αμέσως τα πλήρη δικαιώματά του χωρίς καμία επιφύλαξη ή δοκιμή.
Κατέκτησε το Apertura του 1996, το Apertura και το Clausura του 1997 αλλά και το Recopa Sudamericana το 1997 κόντρα στην Σάο Πάολο όπου και πέτυχε δύο γκολ. Ήταν φιναλίστ του Διηπειρωτικού κόντρα στην Γιουβέντους και ανακηρύχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην Αργεντινή αλλά και σε ολόκληρη την Νότια Αμερική το 1997.
Συνολικά σε 68 συμμετοχές πέτυχε 31 γκολ και κατοχυρώθηκε στις μνήμες των οπαδών της Ρίβερ ως ένας εκ των κορυφαίων ξένων που φόρεσαν την φανέλα της. Ήδη οι σειρήνες απο την Ευρώπη άρχιζαν να χτυπούν και δεν θα αργούσε να κάνει το επόμενο βήμα.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Πάρμα, Ντεπορτίβο Λα Κορούνια έδειξαν ενδιαφέρον με την Ρίβερ να θέτει ως ποσό πώλησης τα 30 εκατομμύρια δολάρια. Το καλοκαίρι του 1998 μετά και την παρουσία του στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 στην Γαλλία, η Λάτσιο και ο Σέρτζιο Κρανιότι θα ξοδέψει περί τα 20,5 εκατομμύρια δολλάρια, συνολικά κόστισε πάνω απο 55 για να τον φέρει στην "αιώνια πόλη".
Με την φανέλα των "λατσιάλι" όπου και εκεί έγινε αγαπητός απο τους τιφόζι, αγωνίστηκε σε 117 αγώνες πετυχαίνοντας 49 γκολ έως το 2001 και κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1999 στο Μπέρμιγχαμ κόντρα στην Μαγιόρκα, το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ιταλίας το 2000.
Επίσης κατέκτησε το Ευρωπαικό Σούπερ Καπ του 1999 σκοράροντας μάλιστα το μοναδικό γκολ του τελικού απέναντι στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και 2 Σούπερ Καπ Ιταλίας το 1998 και το 2000.
Το καλοκαίρι του 2001 ήταν ιδιαίτερα καυτό αφού ομάδες όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Τσέλσι, η Άρσεναλ, η Λίβερπουλ, η Μπαρτσελόνα, η Πάρμα, η Μίλαν, η Ίντερ μεταξύ άλλων έκαναν κίνηση για να τον αποκτήσουν.
Συζητήσεις έγιναν και με την Ρεάλ Μαδρίτης και μάλιστα οι δύο ομάδες είχαν έρθει πολύ κοντά σε συμφωνία όμως εκείνη την περίοδο έγινε και η μετεγγραφή του Ζιντάν απο την Γιουβέντους στην Ρεάλ η οποία εκτινάχτηκε πολύ παραπάνω απο αυτό που υπολόγιζαν και έτσι οι "μερένγκες" έκαναν πίσω.
Εν τέλει η Γιουβέντους ήταν αυτή που ήρθε σε συμφωνία με τους Ρωμαίους προσφέροντας το ποσό των 25 εκατομμυρίων ευρώ και τον Ντάρκο Κοβάσεβιτς. Με την "Γηραιά Κυρία" κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ιταλίας το 2002 και το 2003 και το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 2002, εξαιτίας συνεχόμενων τραυματισμών αγωνίστηκε μόνο σε 32 αγώνες πετυχαίνοντας 4 γκολ, ενώ ήταν φιναλίστ του Champions League στο Μάντσεστερ κόντρα στην Μίλαν.
Το καλοκαίρι του 2003 η Γιουβέντους του έβαλε πωλητήριο, μάλιστα τον είχε προτείνει ως ανταλλαγή στην Σπόρτιγκ Λισαβόνας για τον νεαρό Κριστιάνο Ρονάλντο, όμως κάποια προβλήματα οικογενειακά ανάγκασαν τους Ιταλούς να τον δώσουν δανεικό στην Ρίβερ Πλέιτ για να μπορέσει να βρίσκεται κοντά στην πατρίδα του.
Κατέκτησε το Clausura του 2004. ήταν φιναλίστ του Copa Sudamericana απέναντι στην Σιενσιάνο, έχοντας 48 συμμετοχές με 17 γκολ και συνολικά στa δύο περάσματα 116 συμμετοχές και 46 γκολ. Η Ευρώπη δεν τον ξεχνούσε ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα και η Ίντερ του έκαναν πρόταση για να τον αποκτήσουν, στα μέσα του 2005 όμως αποφάσισε να επιστρέψει στην πρώτη του ομάδα.
Θα φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού, θα είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της ομάδας αλλά δεν θα κατακτήσει κάποιον τίτλο αγωνιζόμενος σε 83 παιχνίδια πετυχαίνοντας 37 τέρματα και συνολικά μέχρι και τις τις 26 Νοεμβρίου του 2008 όταν και ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 33 ετών αγωνίστηκε σε 209 παιχνίδια πετυχαίνοντας 113 γκολ με τους "leon".
Με την "ρόχα" έκανε ντεμπούτο στις 30 Απριλίου του 1994 σε φιλικό παιχνίδι στο Σαντιάγκο κόντρα στην Αργεντινή. Μαζί με τον Ιβάν Ζαμοράνο οδήγησαν την Χιλή σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ύστερα απο 16 χρόνια.
Συμμετείχε σε όλα τα παιχνίδια της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 στα γήπεδα της Γαλλίας. Πέτυχε 4 γκολ τα δύο από αυτά απέναντι στην Ιταλία και από ένα απέναντι σε Αυστρία και Βραζιλία, πέρασε στην φάση των "16" όπου και αποκλείστηκε από την "σελεσάο".
Τελευταία του παρουσία στις 22 Νοεμβρίου του 2007 για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 κόντρα στην Παραγουάη στο Σαντιάγκο. Συνολικά είχε 71 συμμετοχές και 37 γκολ και είναι ο κορυφαίος σκόρερ στη ιστορία των "κόκκινων".
Στις 2 Ιουνίου του 2009 50.000 θεατές τον αποθέωσαν στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι όπου συμμετείχαν συμπαίκτες από όλες τις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε αλλά και από την εθνική ομάδα της χώρας του,
Το 2008 ο "Σιλένιο" δημιούργησε την δικιά του ομάδα την Union Temuco που το 2013 συγχωνεύτηκε με την Deportes Temuco και στην οποία είναι πρόεδρος. Το 2004 η Ρίβερ τον τίμησε τοποθετώντας την εικόνα του στα αποδυτήρια του ¨Μονουμεντάλ" μαζί με άλλα ιερά τέρατα του συλλόγου.
Επίσης το 2009 στο μουσείο της Ρίβερ υπήρχαν παπούτσια και φανέλες του Σάλας, μαζί με βίντεο αλλά και φωτογραφίες απο τα κρίσιμα γκολ που έδωσαν τίτλους στον αργεντίνικο σύλλογο.
Το 2013 τιμήθηκε απο την Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία τοποθετώντας στο "Γουέμπλει" το πορτραίτο με το εκπληκτικό γκολ που πέτυχε κόντρα στην Αγγλία στις 11 Φεβρουαρίου του 1998 σε φιλικό παιχνίδι.
Το 2018 το χιλιάνικο περιοδικό El Mercurio τον συμπεριέλαβε στην κορυφαία εντεκάδα όλων των εποχών της Ουνιβερσιδάδ, την ίδια χρονιά η Clarin με αφορμή τα 117 χρόνια της Ρίβερ τον τοποθέτησε ως μία απο τις 117 πιο σημαντικές προσωπικότητες της ομάδας.
Επίσης το σαιτ goal. com τον τοποθέτησε στους 30 κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών της Ρίβερ και τον δεύτερο καλύτερο για την δεκαετία του '90 πίσω μόνο απο τον Έντσο Φραντσέσκολι. Το ίδιο σάιτ το 2016 τον τοποθέτησε στην καλύτερη εντεκάδα της Χιλής όλων των εποχών.
Στις 8 Οκτωβρίου του 2023 πριν απο το ματς με την Ταγιέρες τον τίμησε η Ρίβερ Πλέιτ δίνοντας του μια αναμνηστική φανέλα με το νούμερο 11 και όπως ήταν λογικό αποθεώθηκε απο όλο το στάδιο.
