Ήταν μέλος ίσως της κορυφαίας φουρνιάς που έβγαλε το περουβιανό ποδόσφαιρο στα μέσα της δεκαετίας του '70. Ο Χουάν Κάρλος Ομπλίτας είχε την δυνατότητα να αγωνίζεται τόσο στα άκρα όσο και στο κέντρο της επίθεσης και ήταν μέλος των "μπλανκιρόχα" όταν κατέκτησαν το Κόπα Αμέρικα του 1975 και όταν πήραν μέρος σε δύο συνεχόμενες τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1978 και το 1982.
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1951 στην πόλη Μογιέντο της επαρχίας της Αρεκίπα στο νότιο Περού και ο θείος του ήταν αυτός που τον μύησε στα μυστικά της μπάλας, ξεκινώντας από την ομάδα της πόλης του.
Σε ηλικία 16 ετών θα δοκιμαστεί στην Club Universitario de Deportes και δεν χρειάστηκε παρά είκοσι λεπτά στον προπονητή Αλεχάντρο Ερέντια για να καταλάβει το ταλέντο του. Εντάχθηκε στις ακαδημίες και το 1968 προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα με την οποία κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα το 1969, το 1971 και το 1974 ενώ ήταν και φιναλίστ του Κόπα Λιμπερταδόρες το 1972 απέναντι στην Ιντεπεντιέντε.
Το 1975 πέρασε τον Ατλαντικό για να αγωνιστεί στην Ισπανία και την Έλτσε χωρίς όμως επιτυχία μιας και είχε περίεργη σχέση και έλλειψη επικοινωνίας με τον τότε Αργεντινό προπονητή της ομάδας, Νέστορ Ραούλ Ρόσι
Είχε ένα σύντομο πέρασμα από το Μεξικό και την Βέρα Κρούζ με 59 συμμετοχές και 10 γκολ την περίοδο 1976-1977. Επέστρεψε στην πατρίδα του και στην Σπόρτινγκ Κριστάλ την διετία 1978-1980 κερδίζοντας ισάριθμα πρωταθλήματα.
Το καλοκαίρι του 1980 αποφάσισε να κάνει ένα δεύτερο πέρασμα από την Ευρώπη και από το Βέλγιο με την φανέλα της R.F.C. Seraing την οποία την περίοδο 1981-1982 βοήθησε να κερδίσει την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία
Στο Βέλγιο παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1984 όπου είχε συνολικά 84 συμμετοχές και 15 γκολ και επέστρεψε στην πατρίδα του για να ολοκληρώσει την καριέρα του εκεί από όπου την ξεκίνησε στην Ουνιβερσιτάριο με την οποία αναδείχτηκε πρωταθλητής το 1985 σταματώντας την ενεργό δράση έχοντας συνολικά 175 συμμετοχές και 36 γκολ.
Στις 4 Μαρτίου του 1973 στην Λίμα σε φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Γουατεμάλα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική της χώρας του. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα το 1975 πετυχαίνοντας 3 γκολ και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του μαζί με τον Οσβάλντο Ραμίρεζ.
Πήρε μέρος στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Αργεντινής το 1978 όπου και αγωνίστηκε και στα έξι παιχνίδια της διοργάνωσης. Δεύτερη συνεχόμενη παρουσία σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1982 στα γήπεδα της Ισπανίας όπου αν και αγωνίστηκε και στα τρία παιχνίδια του ομίλου δεν κατάφερε να βοηθήσει τους "μπλανκιρόχα" να περάσει στην επόμενη φάση.
Στις 3 Νοεμβρίου του 1985 στην Λίμα απέναντι στην Χιλή για την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στα γήπεδα του Μεξικό. Αυτή ήταν η 64η και τελευταία εμφάνιση του "El Ciego(σ.σ. τυφλός)" έχοντας πετύχει και 11 γκολ.
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα τη 1η Ιανουαρίου του 1987 στον πάγκο της Ουνιβερσιτάριο στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1990 κατακτώντας το Πρωτάθλημα του 1987 σε 173 παιχνίδια.
Την 1η Οκτωβρίου του 1990 ανέλαβε την Σπόρτιγκ Κριστάλ μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του 1992 ήταν το πρώτο πέρασμα, αφού απο την 1η Ιανουαρίου έως τις 6 Σεπτεμβρίου του 1993 ήταν βοηθός του Βλαντιμίρ Πόποβιτς στην εθνική Περού.
Επανήρθε στην Σπόρτιγκ Κριστάλ την 1η Οκτωβρίου του 1993 μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του 1995 και κατέκτησε τρία πρωταθλήματα το 1991, το 1994 όπου μάλιστα πήρε το προσωνύμιο "La Máquina Celeste" αφού σκόραρε 113 γκολ σε 38 αναμετρήσεις και το 1995.
Απο την 1η Ιανουαρίου του 1996 θα αναλάβει την τεχνική της ηγεσία, βρέθηκε μια ανάσα από την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 αλλά έχασε την πρόκριση στην ισοβαθμία με τη Χιλή λόγω διαφοράς τερμάτων.
Θα την οδηγήσει στο Copa America του 1999 όπου θα αποκλειστεί απο το Μεξικό στα προημιτελικά στην διαδικασία των πεναλντι. Αυτό θα είναι το 42ο και τελευταίο του παιχνίδι στην εθνική έχοντας 18 νίκες, 7 ισοπαλίες και 17 ήττες.
Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1999 επανήρθε στην Σπόρτιγκ Κριστάλ στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2002, ενώ την 1η Ιανουαρίου του 2003 ανέλαβε την Αλαχουελένσε στην Κόστα Ρίκα και για δύο μήνες την Club Deportivo Universidad de San Martin de Porres τo 2004
Στις 23 Αυγούστου του 2004 ανέλαβε την LDU Quito στο Εκουαδόρ μέχρι και τις 19 Ιουλίου του 2006 όπου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Copa Sudamericana το 2004, το 2005 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Apertura και έφτασε και πάλι στα ημιτελικά του Copa Sudamericana επίσης το 2005 και σε 114 αγώνες είχε 56 νίκες, 25 ισοπαλίες και 33 ήττες .
Τρίτη φορά στην Σπόρτιγκ Κριστάλ απο την 1η Ιουλίου του 2007 έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2009. έχοντας καθίσει στον πάγκο της και στα τρία αυτά περάσματα σε 379 παιχνίδια.
Απο την 1η Ιανουαρίου του 2010 έως τις 31 Δεκεμβρόυ του 2014 ήταν αθλητικός διευθυντής της Σπόρτιγκ Κριστάλ, ενώ απο το 2013 ασχολείται και με την τηλεόραση ως σχολιαστής στους τηλεοπτικούς σταθμούς ATV και GolTV του Περού, ενώ σχολίασε και το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας το 2014 για τον ραδιοφωνικό σταθμό RPP.
Στην συνέχεια πήρε μέρος στην εκπομπή Pasión por el Fútbol για την América Televisión και αργότερα στην εκπομπή Fútbol en América, ενώ απο τις 16 Ιανουαρίου του 2015 επανήρθε στην εθνική Περού απο την θέση του αθλητικού διευθυντή.
Σχεδίασε και εφάρμοσε το "Centennial Plan 2022" και ειδικά προγράμματα για τις υποδομές με στόχο τον εκμοντερνισμό του περουβιανού ποδοσφαίρου και την ανάδειξη νέων ταλέντων, υπο την εποπτεία του η εθνική Περού προκρίθηκε σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2018 ύστερα απο 34 χρόνια και έπαιξε στον τελικό του Copa America το 2019 όπου ηττήθηκε απο την Βραζιλία.
Στις 14 Ιουνίου του 2022 μετά τον αποκλεισμό στα μπαράζ του Παγκοσμίου Κυπέλλου απο την Αυστραλία το συμβόλαιο του έληξε, όμως στις 26 Ιουλίου του 2022 επανήρθε με αναβαθμισμένο ρόλο αυτό του γενικού διευθυντή ποδοσφαίρου.
Σε αυτή την θέση παρέμεινε μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου του 2024 όπου στο πλαίσιο μιας ευρείας θεσμικής αναδιάρθρωσης και εν μέσω αγωνιστικής κρίσης στα προκριματικά, η ομοσπονδία ανακοίνωσε επίσημα τη λήξη της συνεργασίας μαζί του.
