Όταν ήταν μικρός ο Carlos Caetano Bledorn Verri o θείος του του έδωσε το παρατσούκλι "Dunga" που είναι η πορτογαλική μετάφραση του "χαζούλη" από το παιδικό παραμύθι Η Χιονάτη και οι εφτά νάνοι λόγω του χαμηλού του ύψους. Η πορεία πάντως έδειξε ότι ο Κάρλος Ντούνγκα μόνο "χαζούλης" δεν ήταν αφού κατάφερε να είναι ένας από τους καλύτερους αμυντικούς μέσους που ανέδειξε το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο.
Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1963 στην πόλη Λχούι της πολιτείας του Ρίο Γκράντε Ντο Σούλ και
εντάχθηκε στην ακαδημία της Ιντερνασιονάλ Πόρτο Αλέγκρε και σε ηλικία 17 ετών το 1980 προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα.
Έχοντας 79 συμμετοχές και 4 γκολ μέχρι και το 1984 πανηγύρισε τρία πολιτειακά πρωταθλήματα το 1982, το 1983 και το 1984. Η Ιντερνασιονάλ αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και χρειαζόταν άμεση ρευστότητα, η δε Κορίνθιανς αναζητούσε έναν δυναμικό μέσο για να ενισχύσει τον κορμό της μετά την αποχώρηση του ηγέτη της, Σώκρατες, για τη Φιορεντίνα.
Με 61 συμμετοχές και 5 τέρματα δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον τίτλο, έχασε το πολιτειακό πρωτάθλημα του 1984 απο την Σάντος. Στις αρχές του 1986 η μετακίνηση στην Σάντος πραγματοποιήθηκε επειδή η μεν Κορίνθιανς αποφάσισε να αναδιοργανώσει το ρόστερ της μετά την αποτυχία κατάκτησης του πρωταθλήματος, η δε Σάντος, αναζητώντας έναν σκληροτράχηλο ηγέτη για τη μεσαία της γραμμή, άρπαξε την ευκαιρία και τον ενέταξε στο δυναμικό της.
Με 16 συμμετοχές και 1 γκολ με την φανέλα των "αλβινέγκρο" και για μία ακόμη φορά στις αρχές του 1987 έκανε μία ακόμη μετακίνηση στην Βάσκο Ντα Γκάμα με την οποία κατέκτησε το campeonato carioca του 1987 και σε 18 παιχνίδια πέτυχε 1 γκολ.
Το καλοκαίρι του 1987 η Πίζα έχει ανέβει στην μεγάλη κατηγορία και έψαχνε έναν δυνατό μέσο για να την βοηθήσει. Ο πρόεδρος της Ρομέο Ανκονετάνι εντυπωσιάστηκε απο τις εμφανίσει του με την Βάσκο Ντα Γκάμα και με την εθνική Βραζιλίας στο Copa America και κινήθηκε για να τον αποκτήσει.
Μπορεί να έμεινε μόνο μία σεζόν στο "Αρένα Γκαριμπάλντι" αλλά βοήθησε ούτως ώστε οι " πύργοι" να παραμείνουν στην SERIE A έχοντας 32 συμμετοχές και 3 γκολ, ενώ κατέκτησε και το Mitropa Cup του 1988 αφού στον τελικό επικράτησε της Βάτσι Ίζο με 3-0 .
Το καλοκαίρι του 1988 η Φιορεντίνα χρειαζόταν έναν «κέρβερο» στη μεσαία γραμμή για να προσφέρει ανασταλτική ασφάλεια και να απελευθερώσει το μεγάλο της αστέρι, τον νεαρό Ρομπέρτο Μπάτζιο. Οι «βιόλα» κινήθηκαν γρήγορα, εκμεταλλευόμενοι τις εξαιρετικές σχέσεις και τη γεωγραφική εγγύτητα με την Πίζα (τοπικό ντέρμπι της Τοσκάνης).
Η Πίζα συναίνεσε στην πώληση καθώς το στάτους του Ντούνγκα είχε εκτοξευθεί, αδειάζοντας έτσι και μία θέση ξένου στο ρόστερ της, με την μεταγραφή να κλείνει στο ποσό των 3 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρετών.
Παρέμεινε στην Φλωρεντία τέσσερα χρόνια έως το 1992, αγωνίστηκε στον δεύτερο τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της περιόδου 1989-1990 απέναντι στην Γιουβέντους ενώ συνολικά είχε 155 συμμετοχές και 12 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Τον Νοέμβριο του 1992 θα έρθει σε κόντρα με τον αντιπρόεδρο Βιτόριο Τσέκι Γκόρ, ο οποίος αποφάσισε να τον απομακρύνει από την ομάδα, και εντάχθηκε στην Πεσκάρα έχοντας 23 συμμετοχές και 3 γκολ, όμως δεν κατάφερε να την γλυτώσει απο τον υποβιβασμό.
Το καλοκαίρι του 1993 ο τότε προπονητής της Στουτγκάρδης Κριστόφ Ντάουμ, αναζητούσε έναν έμπειρο, σκληροτράχηλο μέσο-ηγέτη για να την επαναφέρει σε τροχιά τίτλων μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1992.
Έτσι η γερμανική ομάδα θα δώσει το ποσό των 2 εκατομμυρίων ευρώ και θα τον κάνει δικό της με τον Ντούνγκα να προσαρμόζεται αμέσως στις απαιτήσεις του γερμανικού ποδοσφαίρου. Έγινε ο «εγκέφαλος» της μεσαίας γραμμής, φημισμένος για τις καίριες επεμβάσεις του και τις ακριβείς μακρινές μπαλιές του.
62 συμμετοχές και 8 γκολ στο "Νέκαρ Στάντιον" μέχρι το καλοκαίρι του 1995 όταν και το συμβόλαιο του ολοκληρώθηκε και η Τζούμπιλο Ιβάτα στην J League του προσέφερε ένα αστρονομικό ποσό για να τον κάνει δικό της, ήταν γνωστός για την πειθαρχία, τη σκληράδα και τις οργανωτικές του ικανότητες κάτι που άρεσε στους Ιάπωνες
Θα αγωνιστεί εκεί μέχρι το 1998, αναδεικνύεται πρωταθλητής το 1997 και κυπελλούχος το 1998, καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος και μέλος της καλύτερης εντεκάδας το 1997 και το 1998, έχοντας 134 συμμετοχές και 17 γκολ.
Ύστερα απο τρία χρόνια παραμονής στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου επιστρέφει στην χώρα του για να γράψει τον επίλογο της ποδοσφαιρική του καριέρας εκεί από όπου την ξεκίνησε την Ιντερνασιονάλ όπου στην τελευταία του χρονιά το 1999 είχε 30 συμμετοχές και 3 γκολ και τον Μάρτιο του 2000 ανακοίνωσε την απόσυρση του απο την αγωνιστική δράση.
Ξεκίνησε από τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας το 1983 αναδείχτηκε πρωταθλητής Νοτίου Αμερικής αλλά και Παγκόσμιος Πρωταθλητής U-20, ενώ ένα χρόνο αργότερα το 1984 πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες όπου και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο.
Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση με την ανδρική ομάδα πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου του 1987 στο "Γουέμπλει" σε φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Αγγλία. Κατέκτησε το Copa America του 1989 και στα γήπεδα της Ιταλίας ένα χρόνο αργότερα το 1990 πήρε για πρώτη φορά μέρος σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου αγωνιζόμενος και στα τέσσερα παιχνίδια με την Αργεντινή να την αποκλείει απο την συνέχεια της διοργάνωσης στην φάση των "16".
Στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών το 1994 ήταν βασικό και αναντικατάστατο μέλος της ομάδας που επανάφερε στην Βραζιλία στην κορυφή του κόσμου. Μάλιστα ο Ντούνγκα που αγωνίστηκε και στα εφτά παιχνίδια της διοργάνωσης είχε το προνόμιο να είναι αυτός ως αρχηγός που θα σήκωνε το τρόπαιο.
Κατέκτησε το Copa America και το Confederations Cup του 1997 και στα γήπεδα της Γαλλίας ένα χρόνο αργότερα αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια της διοργάνωσης μέχρι και τον τελικό όπου όμως οι οικοδεσπότες ήταν ανώτεροι και κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Με το παιχνίδι απέναντι στην Γαλλία στο "Σταντ Ντε Φράνς" στις 12 Ιουλίου του 1998 αγωνίστηκε για 91η και τελευταία φορά με την "σελεσάο" έχοντας πετύχει και 6 γκολ.
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας το 2000 ήταν ανάμεσα στους υποψήφιους για να αντικαταστήσουν τον Βαντερλέι Λουξεμπούργκο όμως αρνήθηκε την πρόταση μιας και διαφωνούσε με τον τρόπο λειτουργίας της Ομοσπονδίας.
Στις 24 Ιουλίου του 2006 αμέσως μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας αντικατέστησε τον Κάρλος Αλμπέρο Παρέιρα κάνοντας ντεμπούτο σε φιλικό παιχνίδι στις 16 Αυγούστου στο Όσλο απέναντι στην Νορβηγία.
Στις 24 Ιουλίου του 2006 αμέσως μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας αντικατέστησε τον Κάρλος Αλμπέρο Παρέιρα κάνοντας ντεμπούτο σε φιλικό παιχνίδι στις 16 Αυγούστου στο Όσλο απέναντι στην Νορβηγία.
Οδήγησε τους "καριόκα" στην κατάκτηση του Copa America του 2007 και του Confederations Cup του 2009 και οι προσδοκίες για κάτι καλό στο επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής ήταν πολύ μεγάλες.
Οι "οράνιε" στην φάση των "8" απέκλεισαν την Βραζιλία με σκορ 2-1 και παρότι ο Ντούνγκα εξεδήλωσε την επιθυμία να βρίσκεται στον πάγκο της και μετά την λήξη του συμβολαίου του, στις 2 Ιουλίου του 2010 η Ομοσπονδία ανακοίνωσε την απόλυση του.
Οι "οράνιε" στην φάση των "8" απέκλεισαν την Βραζιλία με σκορ 2-1 και παρότι ο Ντούνγκα εξεδήλωσε την επιθυμία να βρίσκεται στον πάγκο της και μετά την λήξη του συμβολαίου του, στις 2 Ιουλίου του 2010 η Ομοσπονδία ανακοίνωσε την απόλυση του.
Ενδιάμεσα είχε οδηγήσει την Βραζιλία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008 όπου κατέλαβε την τρίτη θέση. Συνολικά ο Ντούνγκα είχε στον πάγκο της Βραζιλίας σε 59 αγώνες, 42 νίκες, 11 ισοπαλίες και 6 ήττες.
Παράλληλα ήταν μέτοχος της Κουίνς Πάρκ Ρέιντζερς όπου ενεπλάκη σε δικαστική διαμάχη με την νέα ηγεσία της ομάδας ζητώντας πίσω το ποσό των 750.000 λιρών που είχε δώσει στην προηγούμενη διοίκηση των Λονδρέζων.
Παράλληλα ήταν μέτοχος της Κουίνς Πάρκ Ρέιντζερς όπου ενεπλάκη σε δικαστική διαμάχη με την νέα ηγεσία της ομάδας ζητώντας πίσω το ποσό των 750.000 λιρών που είχε δώσει στην προηγούμενη διοίκηση των Λονδρέζων.
Η νέα διοίκηση αρνήθηκε να του επιστρέψει τα χρήματα, αφού ισχυρίστηκε τότε πως η επιταγή που είχε καταθέσει αρχικά ο Βραζιλιάνος είχε «εκπνεύσει» ή παρουσίαζε προβλήματα. Το 2011, ο Ντούνγκα κατέθεσε επίσημη αγωγή στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου δηλώνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στην αγγλική δικαιοσύνη.
Καθώς η υπόθεση προχωρούσε δικαστικά και η Κ.Π.Ρ. άλλαξε ξανά ιδιοκτησία, περνώντας στα χέρια του Μαλαισιανού επιχειρηματία Τόνι Φερνάντες, οι δικηγόροι των δύο πλευρών κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Προκειμένου η ομάδα να μην κουβαλάει νομικές εκκρεμότητες και «σκιές» από το παρελθόν, υπέγραψε συμφωνία συμβιβασμού με τον Ντούνγκα. Αν και οι ακριβείς οικονομικοί όροι της συμφωνίας καλύπτονται από ρήτρα εμπιστευτικότητας, επιβεβαιώθηκε ότι ο Ντούνγκα έλαβε πίσω τα χρήματα που είχε δανείσει, κλείνοντας οριστικά την υπόθεση.
Μετά την άρνηση της πρότασης συνεργασίας από την ομάδα του Κατάρ Αλ Ραγιάν τον Αύγουστο του 2011, ήρθε στις 12 Δεκεμβρίου του 2012 η πρόταση από την Ιντερνασιονάλ για να αναλάβει την τεχνική της ηγεσία.
Κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα όμως η ομάδα βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση, έχοντας κερδίσει μόλις 1 από τα τελευταία 6 παιχνίδια της, γεγονός που την περιόρισε στη 10η θέση της βαθμολογίας, 22 ολόκληρους βαθμούς μακριά από την πρωτοπόρο Κρουζέιρο.
Δεχόταν έντονη κριτική από στελέχη του συλλόγου, καθώς παρέμβαινε υπερβολικά σε τομείς εκτός των προπονητικών του καθηκόντων, όπως στη διατροφή των παικτών, στο τμήμα επικοινωνίας και στο νομικό τμήμα. Αυτή η συμπεριφορά προκάλεσε σοβαρή φθορά στις σχέσεις του με παίκτες, υπαλλήλους και μέλη της διοίκησης.
Όπως δήλωσε και ο ίδιος μετά την απόλυσή του, η χρονιά ήταν εξαιρετικά δύσκολη καθώς το στάδιο της ομάδας ανακατασκευαζόταν για το Μουντιάλ του 2014. Η Ιντερνασιονάλ αναγκαζόταν να παίζει διαρκώς «εκτός έδρας» σε διάφορα γήπεδα της περιφέρειας, γεγονός που προκάλεσε κόπωση και πολλούς τραυματισμούς
Έτσι στις 4 Οκτωβρίου του 2013 απολύθηκε ύστερα απο 54 αγώνες με 27 νίκες, 18 ισοπαλίες και 9 ήττες
Στις 21 Ιουλίου του 2014 ανέλαβε και πάλι την τεχνική ηγεσία της εθνικής Βραζιλίας όμως απέτυχε στο Copa America του 2015 και στο Copa America Centenario του 2016 αφού αποκλείστηκε στα νοκ-άουτ παιχνίδια απο Παραγουάη και Περού αντίστοιχα.
Έτσι στις 14 Ιουνίου του 2016 έληξε άδοξα η δεύτερη θητεία του συμπληρώνοντας 86 παιχνίδια με 60 νίκες, 17 ισοπαλίες και 9 ήττες.
Τον Δεκέμβριο του 2009 το βραζιλιάνικο περιοδικό Epoca τον ξεχώρισε ώς ένας απο τους 100 επιδραστικούς Βραζιλιάνους του έτους. Ήγείται ενός μεγάλου φιλανθρωπικού οργανισμού στη Βραζιλία και κατά τη διάρκεια της πανδημίας αλλά και σε πρόσφατες φυσικές καταστροφές (όπως οι πλημμύρες στο Ρίο Γκράντε ντο Σουλ), ο ίδιος μάζεψε και διένειμε τόνους τροφίμων, ρούχων και ειδών πρώτης ανάγκης σε πληγείσες οικογένειες.
Συμμετέχει τακτικά σε εκδηλώσεις της FIFA και σε αγώνες επίδειξης με άλλους θρύλους του ποδοσφαίρου. Μάλιστα, έχει προγραμματιστεί η συμμετοχή του σε μεγάλο τουρνουά Legends στην Ινδία, μαζί με αστέρες όπως ο Ροναλντίνιο και ο Κακά.
